چگونه میتوان مهارت مسئولیت پذیری کودکان را تقویت کرد؟ انسانها دوست دارند در جهانی زندگی کنند که همه در آن مسئولیتپذیر هستند. چنین جهانی تنها در صورتی محقق میشود که کودکان از همان ابتدا مسئولیت پذیری را آموزش ببینند و در خود نهادینه کنند. واضح است که والدین به عنوان مراقبان و تربیت کنندگان کودکان این وظیفه را برعهده دارند؛ پس چه خوب است که آن را به طور کامل و صحیح به فرزندان خود آموزش دهند و در شکل گیری صحیح شخصیت آنها بهترین روشها را به کار گیرند. اما کودکان با یکدیگر بسیار متفاوت هستند؛ مشاوره کودک به شما کمک میکند تا متناسب با شرایط و خصوصیات کودک خود، بهترین روش تربیتی را به کار بگیرید. برای کسب اطلاع بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: مسئولیت پذیری کودکان
مسئولیت پذیری مهارتی اکتسابی است و از حدود سه سالگی به تدریج ایجاد میشود. خانواده اولین محیطی است که کودک در آن قرار میگیرد و نقش عظیمی در شکل گیری شخصیت او دارد. اگر فردی از همان ابتدا و در دوران کودکی این خصلت را یاد نگیرد و به کمک والدین آن را در خود پرورش ندهد، در آینده نیز مسئولیت تمام کارهای خود را به دیگران میسپارد. مسئولیت پذیری کودکان به میزان زیادی به تجارب آنها در محیط خانواده و الگوپذیری از والدین بستگی دارد. والدین میتوانند با اتخاذ تدابیر آموزشی، زمینههای شکل گیری این خصلت را در کودکان ایجاد کنند و البته لازم است در این مسیر به شرایط روحی و روانی آنها نیز توجه داشتهباشند. انتظارات خود از فرزندانتان را به شکل واضح و روشن و متناسب با سن آنها بیان کنید.
برای آشنایی با بهترین روشهای آموزش به کودکان کلیک کنید.
کودکان هر چه بزرگتر میشوند آمادگی پذیرش مسئولیتهای بزرگتر و بیشتر را پیدا میکنند. مهم است که والدین مسئولیتهایی را مطابق با سن کودک به او واگذار کنند تا پس از طی کردن یک مرحلهی رشدی با موفقیت وارد مرحلهی بعدی شود و مسئولیتهای بیشتری را بر عهده بگیرد. در ادامه مسئولیتهای کودکان در هر سن را شرح دادهایم.
کودک سه تا پنج ساله هم میتواند مسئولیت برخی از کارهای خود را برعهده بگیرد؛ برای مثال او میتواند انتخاب کند برای رفتن به مهد کودک چه لباسی بپوشد و یا در مورد تغذیه میان وعده و اینکه دلش میخواهد چه چیزی بخورد تصمیم بگیرد. البته در این مورد والدین باید با مطرح کردن چند گزینه برای او محدودیت قرار دهند. برای مثال میتوانید از او بپرسید که امروز میخواهد نون پنیر بخورد یا چای با بیسکوئیت. همچنین میتوانید در مورد اسباب بازیهایش از او سؤال بپرسید که بهتر است آنها را در چه جایی قرار دهد و یا کدام یک از آنها را به دیوار بزند. مسئولیت کودک پنج ساله میتواند این باشد که وسایلش را بعد از بازی کردن جمع کند و آنها را در جای خود قرار دهد. کودکان در این سن میتوانند در کارهای خانه به شما کمک کنند اما به شرطی که خودشان درخواست نمایند.
زمانی که کودکان وارد مدرسه میشوند، باید مسئولیتهای بیشتری در اختیار آنان قرار دهید. آنان میتوانند در انجام کارهای سادهای مانند چیدن میز شام به شما کمک کنند. مدیریت پولهای هفتگی و یا ماهانهای که به او میدهید را به خودش بسپرید و او را در زمینه خرج کردن پولهایش راهنمایی کنید. از کودکان هشت یا نه ساله انتظار میرود تکالیف درسی خود را انجام دهند و بعد به فعالیتهای مورد علاقه بپردازند. به او پیامدهای کارهایش را گوشزد کنید؛ مثلا اگر شیشه پنجره را شکست باید قسمتی از پول تو جیبی خود را برای جبران خسارت خرج کند. انعطاف پذیری را فراموش نکنید و قوانین و محدودیتها را با توجه به سن و تواناییهای کودک در نظر بگیرید.
نوجوانان دوازده، سیزده ساله باید در بسیاری از مسائل نظرات خود را آزادانه بیان کنند و مهم است در تصمیمگیریهای خانوادگی نظرش را بپرسید و به او احترام بگذارید. مسئولیتهای نوجوان شامل نظافت شخصی، انجام مرتب تکالیف درسی، مرتب کردن اتاق و وسایل شخصی و… میشود. در این میتواند در خانه تنها بماند و یا حتی با نظارت و کنترل شما با دوستانش به گردش برود. نوجوان پانزده ساله باید در کارهای خانه مشارکت داشته باشد و مسئولیتهایی همچون به خرید رفتن را به او بسپارید. همیشه میان توقعاتتان از نوجوان و خواستههای او تعادل برقرار کنید و با انعطاف و آرامش، سبک تربیتی مشخصی را پیش بگیرید.
بیشتر بخوانید : تربیت کودک
برای افزایش مسئولیت پذیری کودکان راهکارهایی وجود دارد که برخی از آنها به شرح زیر هستند:
در ابتدا با مهربانی به کودک کمک کنید تا وسایلش را جمع کند و کارهایش را انجام بدهد. با خوشرویی کم کم کودک مسئولیتهایش را یاد میگیرد. بنابراین از او به خاطر خراب کاریهایش ناراحت نشوید. مثلا اگر شیر را روی زمین ریخت، دستمالی بردارید و یک دستمال هم به او بدهید و بگویید با کمک هم آن را پاک میکنیم. اگر کودک پیش دبستانی کفشهای خود را وسط پذیرایی میاندازد، با مهربانی کفشها را به دستش بدهید و بگویید همه وسایل را سر جایش میگذاریم. این روش را تا زمانی که فرزندتان به نوجوانی میرسد انجام دهید.
زمانی که کودک به هر نحوی به دیگران کمک میکند، رفتارهای او را مورد توجه قرار دهید و او را تشویق کنید. هر چه بیشتر رفتاری را تشویق کنید، آن رفتار در فرزندتان نهادینه میشود و رشد میکند. زمانی که کودکتان با دوست و یا خواهر کوچکترش مهربان است، به او لبخند بزنید و بگویید که از این کارش خوشتان آمده. به او یاد بدهید در کارهای خانه به شما کمک کند و با توجه به سن او مسئولیتهایش را افزایش دهید. کودک نوپا میتواند دستمالها را روی میز بگذارد، از کودک سه ساله بخواهید بشقابها را یکی یکی از روی میز به شما بدهد، کودک چهار ساله میتواند کفشها را جفت کند، کودک پنج ساله توانایی مرتب کردن تخت خوابش را دارد، کودکان شش هفت ساله میتوانند به گلدانها آب بدهند و هشت سالهها میتوانند لباسها را تا کنند.
برای اطلاع از نحوه آموزش مهارت های زندگی به کودکان کلیک کنید.
برای مثال اگر کودک صبح برای رفتن به مدرسه بیحوصله است به او دستور ندهید که سریع مسواک بزند، کیفش را حاضر کند و آماده شود. بلکه با لحن ملایم از او بپرسید که برای رفتن به مدرسه باید چه کارهایی انجام دهد. هدف از این پرسش این است که کودک بر روی مسئولیتها و کارهایی که باید انجام دهد فکر کند. در صورتی که هر روز صبح این کارها را انجام دهد به مرور مسئولیتهایش را یاد میگیرد.
برای دریافت مشاوره در زمینه مسئولیت پذیری کودکان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
مهمترین پیامد عدم مسئولیت پذیری کودک در بزرگسالی چیست؟
کودکی که مسئولیت پذیری را یاد نگیرد، در آینده نیز تبدیل به فردی میشود که مسئولیتهای کارهای خود را به دوش دیگران میاندازد و در عین حال هیچ اعتماد به نفسی برای انجام کارهایش ندارد. انتخابهایش محدود میشود و عملکردش کاهش مییابد. با کمک گرفتن از مشاوره کودک میتوانید از بروز این مسائل پیشگیری کنید.
منبع: مسئولیت پذیری کودکان
نشانههای آغاز زایمان یکی از نگرانیهای رایج هر خانم بارداری است. از زمان آغاز بارداری تا بهدنیا آمدن نوزاد ممکن است حدود ۲۰ ساعت طول بکشد و این ساعات با علائم و نشانههایی مشخص میشود که انقباضات شدید و منظم رحم رایجترین آنهاست. برخی از خانمهای باردار در اواخر دوران بارداری با هر تجربه انقباض رحم فکر میکنند که زمان زایمانشان فرا رسیده است و به بیمارستان مراجعه میکنند. به همین خاطر اینکه شما نشانههای آغاز زایمان را بشناسید میتواند برای مدیریت کارهایتان بسیار مفید باشد. ما در این مطلب راجع به این نشانهها صحبت خواهیم کرد. پس اگر شما یا هر یک از اطرافیانتان منتظر تولد فرزندش است برای آشنایی بیشتر دررابطهبا نشانههای آغاز زایمان در این مقاله همراه با باشید.
منبع: نشانه های آغاز زایمان
بارداری یکی از دورههای پرتنش زندگی است که با کسب آگاهی و اطلاعات بیشتر در ارتباط با آن میتوان این تنش را کاهش داد. یکی از موضوعاتی که آگاهی از آن میتواند برای یک خانم باردار مفید واقع شود آشنایی با نشانههای آغاز زایمان است. نشانههای آغاز زایمان شامل مجموعهای از علائم است که در هر خانم باردار و حتی در حاملگیهای مختلف متفاوت است. بااینحال بعضی از نشانههایی که معمولاً بیشتر خانمها تجربه میکنند عبارتند از:
هرگونه انقباض رحمی را نمیتوان بهعنوان نشانه آغاز زایمان در نظر گرفت. انقباض رحمی که نشانه آغاز زایمان باشد بهصورت منظم و شدید و با فاصله زمانی کوتاه رخ میدهد و با گذشت زمان طولانیتر میشود. محل انقباض از بالای رحم شروع میشود و به سمت پایین و نهایتاً لگن ادامه پیدا میکند. ابتدا هر ۱۵ الی ۲۰ دقیقه انقباض رحمی رخ میدهد و نهایتاً هر یک دقیقه یک انقباض شدید رحمی رخ میدهد.
بعضی از خانمها به دلیل مجاورت رحم و مثانه دچار تکرر ادرار میشوند. در این وضعیت سر نوزاد در مجاورت لگن مادر قرار دارد و قرارگیری سر نوزاد در این موقعیت احساس دفع ادرار در مادر را افزایش میدهد.
یکی از علائمی که به دلیل ورود جنین به لگن رخ میدهد و در هر فرد میتواند متفاوت باشد احساس خالیشدن سر دل است. این وضعیت دو تا سه هفته قبل از درد زایمان رخ میدهد. حتی ممکن است در برخی خانمهای باردار دقیقاً قبل از درد زایمان رخ دهد.
یکی از رایجترین نشانههای آغاز زایمان درد زایمان است درد زایمان بر اساس آستانه تحمل هر فرد متفاوت است. بااینحال اکثر افراد این درد را شدید گزارش میکنند. درد زایمان ممکن است در ناحیه کمر و لگن هم تجربه شود.
یکی دیگر از نشانههای آغاز زایمان حرکت جنین به صورت نزولی است. حرکت جنین تا ناحیه لگن ادامه پیدا میکند. در این وضعیت نفس کشیدن برای خانم باردار راحتتر میشود؛ اما فشار به مثانه شدیدتر خواهد شد.
منظور از کیسه آب کیسهای پر از مایع است که جنین در داخل آن شناور است. این نشانه بهصورت خروج ناگهانی یا نشت خفیف مایعی از واژن مشخص میشود. پارگی کیسه آب برای تمام خانمهای باردار رخ نمیدهد؛ و برخی مواقع پزشک متخصص در بیمارستان کیسه آب را پاره میکند. درصورتیکه کیسه آب پاره شود باید خانم باردار را در حداقل زمان ممکن به بیمارستان رساند. در غیر این صورت جنین از بین خواهد رفت. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد زایمان طبیعی کلیک کنید.
باز شدن دهانه رحم یا دیلاتاسیون به بازتر شدن مجرای رحم از یک تا ده سانتیمتر برای خروج جنین اشاره دارد.
مسدود بودن دهانه رحم در دوران بارداری یک امر طبیعی برای محافظت از جنین در برابر عفونت است. همانطور که زمان زایمان نزدیکتر میشود دهانه رحم بازتر میشود و مخاط موجود در دهانه رحم بهمرورزمان ترشح میشود. به تجمع این ترشحات مخاطی اصطلاحاً پلاک موکوسی میگویند.
ترشح مادهای به نام پروستاگلاندین موجب میشود تا انقباضات رحمی اتفاق افتد. علاوه بر این ترشح این ماده باعث تحریک روده و ایجاد اسهال میشود. به همین خاطر مشکلات گوارشی یکی دیگر از نشانههای آغاز زایمان است که بعضی از خانمها تجربه میکنند.
دوران بارداری علاوه بر شیرینیهایی که دارد یک دوره خستهکننده و بعضاً فرسوده کننده است. بااینحال عمدتاً خانمهای باردار در هفته آخر سرشار از انرژی میشوند و تمایل به انجام فعالیتهای مختلف دارند. در این دوران خستگی و بیحالی خانم باردار از بین میرود و فرد سرشار از انرژی میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد زایمان سزارین کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه زایمان، کودک و مادر میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در صورت پارگی کیسه آب چه کاری باید انجام شود؟
درصورتیکه احساس میکنید کیسه آبتان پاره شده است بلافاصله با متخصص تماس بگیرید و فوراً به بیمارستان مراجعه کنید. پاره شدن کیسه آب میتواند نشاندهنده نزدیک بودن زایمان باشد.
تفاوت انقباضات آغاز زایمان با گرفتگیهای اواخر بارداری چیست؟
یکی از نشانههای آغاز زایمان درد و انقباضات رحمی است. انقباضاتی که نشانه آغازین زایمان باشند بهصورت تدریجی شدیدتر میشوند و ریتم منظم و مشخصی دارند و با تغییر وضعیت مادر کاهش پیدا نمیکنند. علاوه بر این هرچه به زمان زایمان نزدیکتر میشود انقباضها در فواصل کوتاهتری رخ میدهد و مدتزمان انقباض بیشتر میشود.
منبع: نشانه های آغاز زایمان
امروزه یکی از دغدغههای والدین، استفاده از فضای مجازی و اینترنت برای کودکان است. یکی از بزرگترین دلایل بدخلقی و بدرفتاری کودکان، بی خوابیهای شبانه و چاقی استفاده بیرویه از اینترنت و فضای مجازی میباشد. بسیاری از والدین برای سرگرم کردن کودکان خود گوشی موبایل را به همراه اینترت در اختیار او قرار میدهند بدون اینکه بدانند چه آسیبهایی در انتظار کودک است. با فراگیر شدن استفاده از اینترنت میان کودکان، والدین وظیفه سنگینتری پیدا کردهاند؛ آنان باید استفاده فرزندشان از اینترنت را مدیریت نمایند. برای این که والدین به نحو احسنت بتوانند از پس این وظیفه بربیایند، باید با مزایا و معایب استفاده کودکان از اینترنت آشنا شوند و همچنین نحوه کنترل صحیح کودکان را بیاموزند.
منبع: اینترنت برای کودکان
_کودکان میتوانند به آسانی و رایگان، به اطلاعات و مطالب مورد نیاز مانند مطالب درسی دسترسی پیدا کنند. امکان پیشرفت تحصیلی و ارتقای سطح علمی آنها هنگام دسترسی به فایلهای مدرسه، آموزشگاه، سایتهای علمی و انجام تکالیف بسیار بالاست.
_بازیهای آموزنده و سرگرم کننده که میتواند کودک را به چالشهای مفیدی بکشد و باعث تقویت عملکرد مغز و تمرکز او بشود.
_سطح زبان انگلیسی آنها به طور چشمگیری ارتقاء پیدا میکند.
برای کسب اطلاع درباره بایدها و نبایدهای استفاده کودک از موبایل کلیک کنید.
آسیبهای استفاده از اینترنت برای کودکان بی شمار است اما آیا این دلیل مناسبی است که به خاطر آن کودکان را از ورود به فضای مجازی منع کرد؟ اغلب این آسیبها گریبان گیر کودکانی است که بی رویه، بی کنترل و بی برنامه از فضای مجازی استفاده میکنند نه کودکانی که زیر نظر والدین وارد فضای اینترنت میشوند. در اینجا چند نمونه از این آسیبها را برای شما شرح میدهیم. از مهمترین راهها برای جلوگیری از آسیبهای زیر استفاده از روش تربیت کودک مناسب است.
سودجویان فضای مجازی همواره در کمیناند که افراد ساده را به دام بیندازند و از آنها سو استفاده کنند. در این میان چه کسی سادهتر و پاکتر از کودکان میتواند وجود داشته باشد؟
عرفانهای کاذب، سایتها و گروههای شرط بندی، تبلیغ مواد مخدر، بهره کشی و سوء استفاده جنسی کودکان تنها گوشهای از نقشههای شومی است که سودجویان برای کودکان شما طراحی کردهاند.
اغلب کودکانی که به صورت بیش از حد و کنترل نشده از فضای مجازی استفاده میکنند دچار افت تحصیلی میشوند. کودکانی که مدام پای اینترنت هستند، در درس خواندن دچار عدم تمرکز میشوند، نمیتوانند سر کلاس درس را یاد بگیرند و برای انجام تکالیف خود بیحوصله و کلافهاند.
گاها دیده شده که در فضای مجازی به خصوص اپلیکیشنهای ارتباطی، افراد غریبه با جلب کردن اعتماد کودکان به آنها آسیب میزنند. کودکان بی خبر از همه جا با افتادن در دام دوستیهای ناخواسته توسط بزرگسالان یا هم سن و سالانشان اغفال میشوند.
هرچه کودکان بیشتر با محتوای جنسی موجود در اینترنت آشنا شوند، بیشتر در خطر بلوغ جنسی زودرس قرار میگیرند. والدین کودکانی که از این موضوع آسیب دیدهاند، میگویند که در مواجهه با اولین نشانههای بلوغ فرزندشان غافگیر شدند و در وهله اول نمیدانستند باید با این مساله چه برخوردی داشته باشند.
نشستن طولانی مدت پشت میز، کم تحرکی، چاقی، آسیب دیدن ستون فقرات و مهرههای گردن همه و همه مشکلاتی هستند که کودکان را درگیر خودشان میکنند. علاوه بر این اشعههای ناشی از موبایل و کامپیوتر و اینترنت برای بدن به ویژه برای کودکان که در سن رشد و تغییر هستند بسیار مخرب است و میتواند تاثیرات مخربی بر سلامت کودک بگذارد.
کودکان اغلب با مفهوم حریم شخصی آشنا نیستند. آنها نمیدانند چه اطلاعاتی را باید منتشر کنند و از چه اطلاعاتی باید محافظت نمایند. به همین دلیل به راحتی اطلاعات شخصی و خانوادگی خود را در فضای مجازی قرار میدهند و بستر مناسبی را برای مجرمان سو استفاده گر فراهم میکنند. مثلا ممکن است یک کودک به دلیل ناآگاهی، رمز کارت والدین خود را در اختیار دیگران قرار دهد.
در فضای مجازی و سایتهای اینترنتی، فیلمهای زیادی موجود است که در نگاه اول، دقیقا شبیه کارتونهای کودکانه و شخصیتهای کارتونی هستند. اما وقتی روی پخش آنها کلیک کنید، شاهد صحنههای ناخوشایندی میشوید که به هیچ عنوان برای کودکان مناسب نیست.
اینترنت و فضای مجازی میتواند آنقدر کودک را سرگرم محتویات خود کند که نفهمد چقدر از وقت خوابش گذشته است. همچنین پیش از خوابیدن، افکار بچه را به سمت خود میکشاند و مانع از خواب راحت و به موقع کودک میشود. نداشتن خواب کافی یکی از تهدیدات مهم سلامت روحی و جسمی کودک است.
پورنوگرافی دیدگاهی بسیار تند و زننده و بسیار منفی از رابطه ی جنسی، ازدواج و بدنهای خود به نمایش میگذارد. قرار گرفتن در معرض این فیلمها به صورت تصادفی میتواند کنجکاوی کودک را برانگیزد و او را وسوسه کند که به جای سوال کردن از والدین در مورد مسائل جنسی، به سایتهای مخرب و بدآموز دیگر روی آورد.
اغلب افراد گمان میکنند اعتیاد فقط به مواد مخدر پیش میآید اما باید بدانید انسانها ممکن است به هرچیزی معتاد شوند حتی به اینترنت. کودکان مستعد اعتیاد به اینترنت هستند و امکان دارد ساعتهای زیادی را برای بازیهای آنلاین، گروهی و… بگذارند. فعالیتهای آنلاین بسیار اعتیادآور هستند.
برای آشنایی با انواع اشتباهات تربیتی والدین کلیک کنید.
امروزه عصر تکنولوژی است و والدین نمیتوانند کودکان را از استفاده اینترنت منع کنند. اما میتوان شرایطی را فراهم کرد که اینترنت برای کودک امن، آموزنده و مفید باشد. در وهله اول به او حق بدهید و در ادامه با صمیمیت نظر خود را مطرح کنید و از دید او به مسئله بنگرید.
والدین باید درباره اینترنت و انواع سایتها و شبکههای اجتماعی با زبان خود کودکان صحبت کنند و آگاهیهای لازم را به آنها بدهند. هنگامی که شما صراحتا درمورد همه ابعاد و جنبههای اینترنت با کودکتان صحبت میکنید، در مقابل فرزندتان نیز دلیلی برای مخفی کاری تجربههایش در اینترنت نمیبیند و شما را کاملا در جریان فعالیتهایش قرار میدهد.
در حقیقت، بجای اینکه خیلی از برنامهها و سایتها را از کودکتان مخفی کنید یا بر روی آنها رمز بگذارید، باید به کودکان آموزش دهید که چطور از تکنولوژی استفاده کنند. به فرزندتان بیاموزید که اطلاعات شخصی خود و خانوادهاش را دسترس کسی قرار ندهد، به هر کسی اعتماد نکند و اگر کسی در فضای مجازی از او سوالات شخصی پرسید، حتما والدینش را مطلع کند.
شما نمیتوانید همه راهها را ببندید و بالاخره فرزندتان با محتوای مضر روبرو خواهد شد. به همین دلیل رابطهای مبتنی بر اعتماد با فرزندان اهمیت اساسی دارد. والدین باید مرتبا درباره استفاده از تکنولوژی با کودکان خود صحبت کنند. زیرا کودکان به علت عدم اطلاعات کافی به دام آسیبهای مخرب فضای مجازی گرفتار میشوند.
به کودکتان بیاموزید که قبل از ورود به اینترنت از شما اجازه بگیرد و هیچ اپلیکیشن یا بازی را بدون اطلاع شما دانلود نکند. اما والدین هم نباید اینترنت را برای فرزندانشان به طور کلی ممنوع کنند، کودک اگر بداند هروقت از شما اجازه بخواهد با او مخالفت میکنید، ممکن است دیگر از شما اجازه نگیرد. بنابراین بجای حذف کامل اینترنت و موبایل از زندگی کودک، استفاده درست را به او یاد بدهید و فعالیتهایش را در اینترنت و فضای مجازی مدیریت کنید.
محدودیت زمانی یکی از گزینههای صحیح و مهم مدیریت است. برای مثال کودک شما باید اجازه داشته باشد بعد از آمدن از مدرسه و پیش از آماده شدن برای خواب، حدود نیم ساعت از اینترنت استفاده کند. البته بهتر است که این زمان در روزهای تعطیل کمی بیشتر شود.
اگر کودک بداند که صداقت به سودش تمام میشود، مطمئن باشید با شما روراست خواهد بود. اگر کودکتان به شدت معتاد فضای مجازی و اینترنت شده و نمیتوانید او را باز دارید، یا آسیبهای روحی به فرزندتان وارد کرده، حتما با یک مشاور مشورت کنید. برای کسب اطلاعات در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه اینترنت برای کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
آیا سایتی مخصوص کودکان وجود دارد؟
بله سایت Kid Rex موتور جست و جوی سفارشی گوگل برای بچههاست. این موتور جست و جو، از شیوههای جست و جوی اخلاقی و امن استفاده میکند. نرم افزار کنترلی plc spy نیز امکان نظارت بر پیامکها، لیست تماسها، تصاویر موجود در گالری و مشاهده فعالیتهای فرزند در شبکههای مجازی را به شما میدهد.
اینترنت پاک چیست؟
اینترنت پاک به اینترنتی گفته میشود که استفاده کننده آن تنها میتواند به سایتها، بازیهای آنلاین و به طور کلی آدرسهای اینترنتی تایید شده از سوی ارائه دهنده دسترسی پیدا کند.
چگونه از استفاده بی رویه فرزندم از ایتنرنت جلوگیری کنم؟
شما میتوانید با تشویق فرزندتان به رفتن به کلاس ورزشی، هنری، درسی، کتاب خواندن، انجام بازیهای گروهی با دوستانش، رفتن به تفریح و گردش و حتی دیدن کارتونهای تلویزیون، او را از استفاده افراطی از اینترنت باز دارید.
منبع: اینترنت برای کودکان
فرق گذاشتن بین فرزندان یکی از آسیبهای جدی است که میتواند پیامدهای بلند مدتی را برای بچهها به همراه داشته باشد. تبعیض قائل شدن والدین به هر دلیلی که باشد امری مخرب است و به رشد روانی کودکان آسیب میزند. به همین خاطر بسیار اهمیت دارد که والدین بتوانند احساسات خود را در قبال فرزندان کنترل کرده و از بروز رفتارهایی نظیر محبت افراطی به یکی از بچهها خودداری کنند. این تبعیض ها احتمالا امری ناخودآگاه باشد و شما هشیاری چندانی نسبت به آن نداشته باشید. اما باید در رفتارهای خود دقت بیشتری به خرج دهید. و رفتاری یکسان با فرزندانتان در پیش بگیرید. در ادامه در مورد راههای جلوگیری از فرق گذاشتن میان بچهها توضیحات بیشتری را ارائه کردهایم.
منبع: فرق گذاشتن بین فرزندان
پدر و مادرها ممکن است به دلایل مختلفی بین بچههای خود فرق بگذارند. آنها معمولا از بچههایی که خصوصیاتی مشابه خودشان دارند استقبال میکنند و کودکان متفاوت را کمتر میپذیرند. این نوع شیوه رفتاری از جمله اشتباهات تربیتی والدین محسوب میشود که با آسیبهای زیادی همراه است. در ادامه به مهمترین علل فرق گذاشتن میان فرزندان از جانب والدین اشاره کردهایم. برای اطلاع بیشتر درباره اشتباهات تربیتی والدین کلیک کنید.
امروزه با وجود پیشرفت فرهنگی هنوز در برخی خرده فرهنگها جنسیت مرد را از زن برتر میدانند. از همین رو به محض اینکه مادر فرزند پسری به دنیا میآورد از او تا حد زیادی قدردانی میکنند و به فرزند پسر خود نیز بهای بسیاری میدهند. این در حالی است که ممکن است با دیدن دختر بودن نوزاد مستقیما ابراز تاسف کنند و به گونهای رفتار نمایند که گویی خواهان این فرزند نیستند. اینگونه رفتار میتواند آسیبهای بسیار جدی به روان دختران وارد کند و در آینده منجر به بروز مشکلات روانشناختی بسیاری از جمله عزت نفس پایین، درگیری با اختلالهای اضطرابی و افسردگی در فرد شود.
شباهت ظاهری یا رفتاری به یکی از والدین میتواند باعث شود که این فرزند نزد پدر یا مادر خود جایگاه ویژهای پیدا کند و سایر فرزندان خانه به او حسادت نمایند. در نظر داشته باشید طبیعی است که شما به یکی از بچههای خود دلبستگی عاطفی بیشتری داشته باشید اما باید تلاش کنید این دلبستگی را به طور افراطی بروز ندهید تا باعث برانگیختگی حساسیت در سایر فرزندان نشود.
در برخی مواقع زن و شوهر از نژادهای متفاوت هستند. ازدواج افراد سفیدپوست با افراد رنگین پوست یا ازدواج قومیتهای مختلف کشور با یکدیگر امروزه رواج بسیاری پیدا کرده است. قبل از ازدواج خود را برای این موضوع آماده کنید. باور قلبی شما درباره برابری نژادها بسیار ضروری است. در صورتی که این آمادگی در شما وجود نداشته باشد ممکن است با رنگین پوست شدن فرزندتان یا تعلق خاطر او به قومیتی متفاوت ناخودآگاه شما را برافروخته کرده و باعث شود در میان فرزندانتان فرق بگذارید.
فرق گذاشتن بین بچهها به خاطر تفاوتهای ظاهری متاسفانه امری بسیار رایج است. برای مثال ممکن است والدین از فرزند چاق خوششان نیاید یا یکی از بچههای خود را به خاطر زیبایی ظاهری بیشتر دوست داشته باشند یا بیشتر به او بها بدهند. این رفتار تا حد زیادی باعث سرخوردگی سایر خواهرها و برادرها میشود و میتواند اعتماد به نفس آنها را تا حد زیادی تخریب نماید. در نتیجه به جای مقایسه یا فرق گذاشتن بین بچه های تان سعی کنید مشکلات ظاهری نظیر اضافه وزن را بهبود ببخشید و به او کمک کنید تا شخصیت قوی تری از خود بسازد.
برخی از والدین به عملکرد تحصیلی فرزندانشان بسیار اهمیت میدهند. همین مسئله باعث میشود عملکرد بچههای خود را با یکدیگر مقایسه کرده و نمرات بهتر یکی از بچهها را دائما به فرزندان دیگر گوشزد کنند. این رفتار نه تنها باعث رشد فرزندتان نمیشود. بلکه بیش از پیش او را نسبت به درس خواندن دلسرد میکند. در نتیجه لازم است دست از مقایسه کردن بردارید و به این موضوع پی ببرید که هر کودکی توانمندیهای منحصر به فرد خود را دارد.
اگر بچهای در دروسی مثل ریاضی نمرات خوبی به دست نمیآورد، لزوما فردی کودن نیست. بلکه شاید استعدادهای خارق العادهای در زمینههای دیگر داشته باشد که شما هرگز آنها را کشف نکردهاید. برای استعدادیابی فرزندانتان میتوانید به مراکز مشاوره مراجعه کرده و از روانشناس بخواهید آزمونهایی نظیر تست هوش را در اختیار فرزندتان قرار دهد.
با توجه به پیامدهایی که در مورد تبعیض گذاشتن میان فرزندان گفته شد، راههای مقابله با آن را یاد بگیرید. توصیههایی از روانشناسان در جهت اجرای یک رفتار عادلانه با بچه های تان در ادامه آورده ایم. برای آگاهی بیشتر در زمینه تربیت کودک کلیک کنید.
کودکان بسیاری از ترسها و نگرانیهایشان را در درون خود پنهان میکنند چرا که آنها هنوز از ظرفیت روانشناختی کافی برای هضم هیجانات منفی و ابراز کردن آنها برخوردار نیستند. پس در مورد احساسات بد شان از فرق گذاشتن بین خواهر و برادرها به خوبی صحبت نمیکنند.
از همین رو تلاش کنید زمانهای خاصی را به مکالمه جداگانه با فرزندانتان اختصاص دهید و از آنها بخواهید افکار و احساساتی که درباره خواهر و برادرهایشان دارند را با شما در میان بگذارند. در هنگام گفت و گو تلاش کنید لحنی آرام داشته باشید و موضعی غیر قضاوتی اتخاذ نمایید. این کار به کودک جرات میدهد تا بتواند با آزادی بیانی بیشتری نگرانیهای خود را ابراز کرده و با شما گفت و گو کند.
بسیاری از پدر و مادرها از صحبت با فرزندانشان دوری میکنند. برای مثال آنها فکر میکنند در صورت داشتن مکالمه زیاد با کودکان ابهت خود را از دست میدهند و دیگر نمیتوانند اقتدار کافی در خانه داشته باشند. این در حالی است که شما میتوانید سبک فرزند پروری مقتدارانهای داشته باشید. در این سبک شما در عین حال که جدی هستید در زمان مورد نیاز در دسترس فرزندتان قرار میگیرید و قادر خواهید بود تا نگرانیها و دلواپسیهای فرزندتان را درک نمایید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این سبک تربیتی بهتر از یک روانشناس متخصص در حوزه خانواده کمک بگیرید.
اگر میخواهید در مورد تبعیض در خانواده یا جامعه با فرزند خود صحبت کنید بسیار اهمیت دارد که به زبانی کودکانه و قابل فهم این کار را انجام دهید. اطلاعات بیش از توانایی درک کودک اصلا کار درستی نیست. و تنها منجر به احساس ترس، سردرگمی و پریشانی در او میشود. در نتیجه پیش از هرچیز باید بفهمید فرزندتان به چه میزان اطلاعاتی نیاز دارد و شما نیز در همان سطح به او پاسخ دهید.
برای اینکه کودک، خود نیز درگیر تبعیض رفتاری نشود و با سایر بچهها رفتار منصفانهای داشته باشد لازم است که به او درباره زیباییهای تنوع در دنیا توضیح دهید. به او بگویید آنچه دنیا را جذاب میکند وجود رنگها، صداها، بوها و سایر گزینههای گوناگون است. این تنوع در انسانها نیز وجود دارد و به آنها کمک میکند تا بتوانند انعطاف پذیری بالاتری داشته باشند و تعاملات گستردهتری را برقرار نمایند. در نتیجه نباید با دیدن فردی متفاوت از نظر رنگ پوست، نژاد یا مدهب رفتار ناشایستی از خود نشان دهند بلکه باید یاد بگیرند به افراد با هر شکل و ظاهری احترام بگذارند.
در برخی شرایط پدر و مادر به طور ناخواسته رفتارهایی از خود نشان میدهند که از جانب فرزندان به عنوان تبعیض تلقی میشود. در این موقعیتها والدین دائما به دنبال توجیه رفتارهای خود هستند و در مقابل فرزندان با فاصله گیری عاطفی از پدر و مادر خود به تبعیض موجود پاسخ میدهند.
روانشناس متخصص در حیطه خانواده و کودک به شما در این شرایط کمک میکند. روانشناس به شناسایی الگوهای غلط رفتاری میان شما کمک مینماید. همچنین روانشناس آسیبهای وارده به کودکان را مورد ارزیابی قرار خواهد داد و برای جبران این آسیبها روشهای تربیتی مناسب را به شما آموزش میدهد. برای اطلاع از روند دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه فرق گذاشتن بین فرزندان و کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
آیا دوست داشتن بیشتر یکی از بچهها امری غیر طبیعی است؟
همه ما به عنوان انسان ممکن است یک یا چند فرزند خود را بیشتر دوست داشته باشیم. با این حال مسئله مهم اینجاست که بتوانیم این احساسات را مدیریت کرده و با فرق گذاشتن بین بچههای خود منجر به بروز آسیبهای روانی در آنها نشویم.
منبع: فرق گذاشتن بین فرزندان
رفلاکس معده در کودکان یکی از رایجترین مشکلاتی است که کودک و پدر و مادر را درگیر خود میکند. منظور از رفلاکس معده، برگشت محتویات درون معده به مری است؛ که منجر به ناراحتی کودک میشود. رفلاکس معده به دلایل مختلفی رخ میدهد؛ و علائم آن بسته به شدت و سن کودک متفاوت است. طبیعتاً میتوانیم بگوییم که باتوجهبه شرایط کودک درمانهای مختلفی نیز برای این مسئله وجود خواهد داشت. از اینجهت دانستن علت، علائم و روشهای درمانی رفلاکس معده در کودکان میتواند برای والدین بسیار کمککننده باشد. به همین خاطر ما در این مطلب سعی میکنیم تا راجع به ابعاد مختلف این موضوع صحبت کنیم. پس اگر در اطراف شما نیز کودکی دچار مشکل رفلاکس معده شده است تا پایان این مطلب همراه ما باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: رفلاکس معده در کودکان
به طور طبیعی زاویه اتصال مری به معده و همینطور عضلات این قسمت از بدن بهگونهای هستند که غذا نمیتواند از معده به داخل مری برگردد. اما در بعضی از بیماریها مانند رفلاکس معده شرایط کمی فرق میکند. رفلاکس معده یک مشکل گوارشی است که در آن محتویات معده کودک به داخل مری برمیگردد. هنگامی که رفلاکس معده رخ میدهد به دلیل برخورد اسید معده با دیواره مری کودک در ابتدای معده یا اصطلاحاً سر دل خود احساس سوزش میکند؛ تشخیص اولیه پزشک با توصیف علائم انجام میشود؛ اما برای تشخیص قطعیتر بهتر است از آزمایشهایی نظیر سونوگرافی، رادیوگرافی و آندوسکوپی استفاده کرد.
علائم رفلاکس معده باتوجهبه گروه سنی کودک میتواند متفاوت باشد. مهمترین و رایجترین علامت رفلاکس معده حالت تهوع و برگرداندن غذا است. کودکان با سن پایینتر عمدتاً علائمی نظیر سوزش سر دل را تجربه نمیکنند بااینحال هرچه سن کودک بیشتر میشود تجربه این علامت هم افزایش پیدا میکند. از دیگر علائم رفلاکس معده در کودکان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
رفلاکس معده که عمدتاً در دوران نوزادی رخ میدهد در بسیاری موارد بهصورت خودبهخودی و با گذشت زمان یا درمانهای رایج از بین میرود. بااینحال مواقعی پیش میآید که وضعیت کودک غیرطبیعی و وخیم میشود. در چنین شرایطی کودکان مشکلات رشدی پیدا میکنند و علائمی از رشد ضعیف و مشکلات تنفسی در او بروز پیدا میکند. به همین خاطر بسیار مهم است که نسبت به نشانههای این بیماری حساس باشید و در صورت مشاهده آنها از یک متخصص کمک بگیرید. توصیه می کنیم مقاله تاخیر در رشد کودک را مطالعه نمایید.
اغلب رفلاکس معده به دلیل ضعیف بودن ناحیه اسفنکتر پایین مری رخ میدهد. هنگامی که این ناحیه از بدن ضعیف باشد محتوای معده با کوچکترین تحریک و فشار وارد مری میشود و منجر به رفلاکس میشود. افزایش وزن و چاقی کودک یکی دیگر از علتهای فشار به معده است. (مقاله علت چاقی کودک را مطالعه نمایید.) علاوه بر این مصرف برخی داروها ممکن است منجر به ایجاد رفلاکس معده در کودکان شود. از جمله این داروها میتوان به داروهای آنتیهیستامین، آسم، مسکن و… اشاره کرد. به پشت خوابیدن کودک میتواند احتمال ایجاد رفلاکس معده را افزایش دهد. علاوه بر این علل ایجاد رفلاکس معده میتواند به دلیل برخی بیماریهای دیگر نظیر التهاب معده و روده آلرژیک، انسداد معده، ازوفاژیت ائوزینوفیلیک رخ دهد. در کنار تمامی اینها متخصصین از دو علت رایج برای رفلاکس معده در کودکان صحبت میکنند. این دو علت عبارتند از:
لوله مری نیز مانند هر اندام دیگری بهتدریج و با بالارفتن سن کودک رشد بیشتری میکند. مری در کودکان زیر دو سال معمولاً بین 3 تا 4 سانتیمتر است؛ و این میتواند یکی از دلایل مهم برای رفلاکس معده باشد. زیرا تحقیقات نشان میدهد بین طول مری و شدت رفلاکس رابطه معکوس وجود دارد. این به معنای آن است که هرچقدر طول مری کمتر باشد کودک با احتمال بیشتری رفلاکس معده را تجربه خواهد کرد.
به طور طبیعی مری با یک زاویه 15 درجه به معده متصل میشود. اما در بعضی از افراد این زاویه 90 درجه یا حتی بیشتر است. تحقیقات متخصصان نشان میدهد که هرچه عدد این زاویه بیشتر باشد احتمال بروز رفلاکس نیز بالاتر میرود.
درمان رفلاکس معده در کودکان شامل دو دسته درمانهای پزشکی و خانگی میباشد. روشهای پزشکی عمدتاً شامل دارودرمانی و جراحی هستند؛ و درمانهای خانگی بیشتر از طریق تغییر سبک زندگی و تغذیه به کودک کمک میکنند. توصیه می کنیم مقاله تغذیه سالم کودک را مطالعه نمایید.
در اکثر مواقع علائم کودکان مبتلا به رفلاکس معده با دارودرمانی بهبود پیدا میکند. از جمله داروهایی که برای درمان رفلاکس معده کودکان استفاده میشود میتوان به آنتی اسید، بلاککننده گیرنده H2، مهارکننده پمپهای پروتون اشاره کرد؛ که رایجترین آنها داروهای آنتی اسید هستند.
هنگامی که دارودرمانی مؤثر واقع نشود و کودک نسبت به درمان مقاوم باشد باید از جراحی استفاده کرد. ساختار دستگاه گوارش به این شکل است که در حالت طبیعی مانع بازگشت غذا به مری میشود، در روش جراحی اصلاحی ساختاری روی دستگاه گوارش انجام میشود. به این صورت که زاویه بین مری و معده اصلاح میشود؛ و همچنین قطر سوراخ محل گذر مری از دیافراگم تنگتر میشود. با جراحی مری تمام علائم فرد برطرف خواهد شد.
به دلیل عوارض جانبی داروها و جراحی برای درمان رفلاکس معده در کودکان عمدتاً از درمانهای خانگی استفاده میشود. درمانهای خانگی رفلاکس معده در کودکان عبارتاند از:
همچنین پرهیز از مواد غذایی مانند قهوه، شکلات، ادویهجات تند، غذاهای سرخ شده، آش و سوپ میتواند به سلامت معده کودک کمک کند.
برای دریافت مشاوره در زمینه فرق گذاشتن بین فرزندان و کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
چه زمانی باید بهخاطر رفلاکس معده کودک به پزشک مراجعه کنیم؟
بهتر است از همان ابتدا که علائم رفلاکس معده در کودک را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید تا از وخیمتر شدن علائم و پیشرفت بیماری جلوگیری شود. در صورت پیشگیری نکردن از علائم ممکن است اتفاقات مشکلسازی برای کودک رخ دهد.
آیا رفلاکس معده در کودکان بیماری خطرناکی است؟
رفلاکس معده در کودکان یک بیماری شایع است که برای بسیاری پیش میآید؛ و همچنین در بیشتر مواقع نیز با بالارفتن سن کودک این مشکل از بین خواهد رفت. اما بههرحال بهتر است هنگامی که نشانههای این مشکل را در فرزندتان میبینید با یک متخصص مشورت کنید. این کار احتمال بروز نشانههای منفی جدی مثل عفونت ریه را از بین میبرد.
منبع: رفلاکس معده در کودکان