آیا از اصول حرف زدن با کودک آگاهی دارید؟ یکی از راههای برقراری ارتباط با کودک، ارتباط کلامی و گفتگو با اوست. کودک باید یاد بگیرد چگونه با اطرافیان ارتباط برقرار کند و شبکه ارتباطی خود را افزایش دهد. متاسفانه در جوامع امروزی، مشکلات اقتصادی، شاغل بودن والدین، اختلالات روانی و انواع بیماریها شرایطی را ایجاد کرده که پدر و مادرها حوصله وقت گذراندن با کودک خود را نداشته باشند و نتوانند اصول صحیح برقراری ارتباط را به فرزند خویش یاد دهند. اما راه حل این مشکل چیست؟ آیا کودک به تنهایی و بدون کمک گرفتن از والدین میتواند اصول صحیح ارتباطات اجتماعی را یاد بگیرد و روابط اجتماعی خود را گسترش دهد؟ با آگاهی از اصول حرف زدن با کودک و کمک گرفتن از متخصص، میتوانید ارتباط بهتری با فرزند خود برقرار نمایید. برای کسب اطلاع در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: حرف زدن با کودک چگونه باید باشد؟
حرف زدن با کودک ضمن اینکه باعث تقویت ارتباط بین شما و فرزندتان میشود، اصول صحیح صحبت کردن را هم به او میآموزد. پیشنهاد میشود مقاله آموزش بچه داری را هم بخوانید. در ادامه 11 روش صحیح حرف زدن با کودک را شرح دادهایم.
اولین نکته در ایجاد ارتباط با کودک “خواندن نام کودک” است. ابتدا باید تمامی حواس کودک را به خود جلب نمایید و او را از توجه به اطراف باز دارید. به این منظور اسم کودک خود را صدا بزنید تا بداند که مخاطب اصلی کلام شماست و باید به صحبتهایتان دقت کند.
وقتی کودک سوالی دارد یا برای صحبت کردن با والدین پیش قدم میشود، باید در اولویت کار پدر و مادر قرار بگیرد. هر کاری که مانع توجه به صحبتهای کودک میشود اعم از تماشای تلویزیون یا سرگرم بودن با موبایل باید کنار گذاشته شود تا کودک احساس کند برای والدین ارزشمند است و آنها با دقت به حرفهایش گوش میدهند.
وقتی پدر و مادر هنگام گفتگو با کودک، دائما از کلمات منفی استفاده کنند و به کودک خود القا نمایند که او دست به هر کاری بزند، خرابکاری ایجاد میشود، حس گناه را در فرزند خود شکل میدهند. به جای اینکه از جملاتی مانند اینکه ” نه نکن- لیوان را محکم بگیر، آن را میشکنی” استفاده کنید، اصول صحیح صحبت با کودک خود را رعایت نمایید و جملاتی را به کار ببرید که به او اعتماد به نفس ببخشد و حس شادی در وی ایجاد کند.
اگر شما شاغل هستید و یا به هر دلیلی نمیتوانید صبر کنید تا کودک کارهایش را انجام دهد، دائما نگویید” زود باش، زود باش. دیرم شده” استفاده از این عبارتها در کودک شما استرس ایجاد میکند و باعث میشود دست و پای خود را گم کند. در نتیجه انجام کار برایش سختتر میشود؛ حتی اگر قرار باشد کار سادهای مانند بستن بند کفشش را انجام بدهد. توصیه می کنیم مقاله استرس در کودکان را مطالعه نمایید.
هرگز در هنگام صحبت کردن با کودک خود، از عبارتهای مقایسهای استفاده نکنید. گفتن اینکه آن بچه این کار را میکند اما تو بلد نیستی، اعتماد به نفس کودک را به خطر میاندازد. بهتر است به طور غیر مستقیم در مورد رفتارهای صحیح بچههای دیگر صحبت کنید. به طور مثال به کودک خود بگویید” عزیزم دیدی آن بچه چقدر با ادب بود و پس از وارد شدن به همه مهمانها سلام کرد؟ همه افرادی که در مهمانی بودند او را تشویق کردند”.
بیشتر بخوانید: اشتباهات تربیتی والدین
برای درک بهتر کودک خود و داشتن ارتباط صمیمانهتر لازم است که عمیقا توجه خود را به او معطوف نماید. ارتباط کلامی با کودک همراه با حفظ ارتباط چشمی، میتواند تاثیر جملات و عباراتی را که استفاده میکنید چندین برابر کند.
کودک همیشه مقصر نیست. برخی از اشتباهات کودکان اقتضای سن آنهاست و زمینه رشد آنان را فراهم میآورد. لحن تحقیر آمیز و یا همراه با عصبانیت نمیتواند راه حل خوبی باشد. بهتر است کمی صبر کرده و وقتی کودک در شرایط مطلوبتری قرار گرفت و عصبانیت شما کمتر شد با او صحبت کنید.
مسلما کودک شما نمیتواند یک فرد کاملا مطیع و فرمانبردار باشد که هیچ آزادی عمل و بیانی ندارد. به همین دلیل هنگام صحبت با او هیچ گاه از کلمات و جملات تهدید آمیز استفاده نکنید زیرا کودک اعتماد به نفس خود را از دست میدهد و در آینده هم نمیتواند آزادانه اظهار نظر کند.
اگر کودک به هر دلیلی بیشتر اوقات ساکت و آرام است یا در گوشهای تنها مینشیند، به سراغ او بروید و در حین گفتگو، سوالات تحلیلی بپرسید. سوالاتی که نیاز به توضیح داشته باشند و تنها به پاسخ بله یا نه اکتفا نکنید. اینکه امروز در مهد کودک یا مدرسه چه اتفاقی افتاد؟ نظرت در مورد این کارتون چیست؟ کدوم یکی از شخصیتها آن رو دوست داری و چرا؟
لازم نیست وقتی با کودک صحبت میکنید لحن کلام خود را بچگانه نشان دهید. آنها بسیار باهوش هستند و طی روز لحن مکالمه شما را با اطرافیان میبینند. به همین دلیل لحن کودکانه شما را دوست ندارند و ترجیح میدهند موقع صحبت کردن با آنها خودتان باشید؛ فقط شمردهتر صحبت کنید. توصیه می کنیم مقاله حرف زدن با کودک را مطالعه نمایید.
اجازه بدهید کودک با آرامش کامل تمام حرفهای خود را بگوید و هیچگاه وسط حرفهایش نپرید. پریدن بین حرفهای کودک به او این چنین القا میکند که حرفهای تو چندان مهم نیستند و بهتر است زود حرفهایت را تمام کنی. در نتیجه کودک اشتیاق خود را برای ادامه دادن صحتهایش از دست میدهد. بهتر است اجازه دهید کودک صحبتش را تمام کند و سپس اگر سوالی از او دارید، بپرسید تا رشته کلام را گم نکند.
پدر و مادر ها باید بدانند که تمامی وظایف آنها در قبال فرزند خویش تنها به رفع نیازهای مالی خلاصه نمیشود. کودکان به حمایت عاطفی و محبت نیاز دارند تا بتوانند در آینده از سلامت روانی برخوردار باشند و به طور صحیح ارتباط اجتماعی برقرارنمایند. آنها دوست دارند با والدین خود وقت بگذرانند و از آرزوها و امیال خود با پدر و مادر صحبت کنند. اگر خستگی، شاغل بودن و مشکلات اقتصادی به عنوان موانع ایجاد ارتباط بین کودک و والدین قرار بگیرد، کودک نمیتواند اصول صحیح ارتباط را یاد بگیرد و با اطرافیان خود صحبت کند، در نتیجه مهارتهای اجتماعی او رشد نمیکند و همیشه تنها خواهد بود. حتما مقاله آموزش پدر و مادر را بخوانید.
پدر و مادرها به دلیل اینکه مدت زمان بیشتری با کودک خود وقت میگذرانند، به عنوان الگوی رفتاری برای فرزند در نظر گرفته میشوند. پس باید به نوع جملاتی که در هنگام صحبت کردن به کار میبرید، توجه داشته باشید. استفاده از کلماتی همچون لطفا یا تشکر بسیار مهم است زیرا به کودک میآموزد که در قبال کارهای خوبی که دیگران برایش انجام میدهند، حس قدردانی داشته باشد و از آنها تشکر نماید. همچنین شما میتوانید با کمک گرفتن از یک فرد متخصص، اصول صحیح برقراری ارتباط با کودک را فرا بگیرید. برای آشنایی با بهترین روشهای تربیت کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
کودکان به اقتضای سن خود نیازمندند که با کلامی ساده و بدون ابهام با آنها صحبت شود. به کار بردن جملات مبهم و یا کلمات سنگین، کودک را دچار سردرگمی کردهه و مانع از این میشود که به خوبی حرفهای شما را درک کند و به آن جامه عمل بپوشاند.
پدر و مادرها باید بدانند که وظایف آنها در قبال فرزند خویش تنها به رفع نیازهای مالی خلاصه نمیشود. کودکان به حمایت عاطفی و محبت نیاز دارند تا بتوانند در آینده از سلامت روانی برخوردار باشند و به طور صحیح ارتباط اجتماعی برقرارنمایند. آنها دوست دارند با والدین خود وقت بگذرانند و از آرزوها و امیال خود با پدر و مادر صحبت کنند.
دلبستگی ایمن و ناایمن با رفتار درست و غلط والدین شکل میگیرد. افرادی که دلبستگی ایمن دارند از والدین با دقت و با اهمیت برخوردارند. و برعکس، افرادی که دلبستگی ناامین دارند، از والدین بیدقت و بیاهمیت برخوردار هستند. دلبستگی ناایمن انواع مختلفی دارد. نوع برخورد با فرزند بسیار حائز اهمیت است. مادرانی که به رشد کودک خود اهمیت میدهند با مطالعات و کمک از روانشناس آموزشهای لازم را یاد میگیرند. در ادامه در رابطه با دلبستگی، دلبستگی ایمن، دلبستگی ناایمن، انواع دلبستگی ناایمن و درمان دلبستگی ناایمن توضیح داده ایم. جهت اطلاع کامل و حل مسائل پیرامون این موضوع حتما برای مشاوره کودک اقدام کنید.
منبع: دلبستگی ایمن و ناایمن | عواقب دلبستگی نا ایمن در بزرگسالی
از نظر جان بالبی دلبستگی رابطه بین دو نفر است. او دلبستگی را اینگونه تعریف میکند که ارتباط پایدار بین دو انسان یعنی دلبستگی. ارتباط فرزند با والد یا پرستار در تشکیل دلبستگی نقش اساسی در روند رشد دارد. مادرانی که در رشد فرزند خود هم اصول و قواعد را رعایت کردند و دارای ثبات فکری، احساسی و رفتاری بودند. حس امنیت و شخصیت درست را در فرزند خود ایجاد کرده اند. دلبستگی نیاز روانی کودک، پیوند عاطفی و احساسی شدید است. یعنی زمانی که خود را در کنار افراد خاص زندگی مان قرارمیدهیم حس آرامش و امنیت داریم. اما اگر فرزند فرایند رشد، امنیت و دلبستگی توسط مادرش درست انجام نشود دلبستگی ناایمن رخ میدهد.
برای آشنایی بیشتر با اهمیت دلبستگی در کودکان کلیک کنید.
والدینی که به نیازهای کودکان خود اهمیت میدهند و به سرعت به آن پاسخ میدهند، نیازهای کودکان خود را برطرف میکنند. دلبستگی ایمن را در فرزند خود شکل میدهند. کسانی که دلبستگی ایمن دارند والدین خود را به غریبهها ترجیح میدهند. نسبت به انسان ها درست میاندیشند و ارتباطات خود را بر مبنای واقعیت قرار میدهند. در ادامه نشانه های افراد با دلبستگی ایمن را شرح داده ایم.
افراد با دلبستگی ایمن به طرز خاصی رفتار میکنند. شما با مشاهده نشانه های زیر میتوانید متوجه دلبستگی ایمن در خود و اطرافیانتان بشوید.
عوامل و علل مهمی در دلبستگی انسانها نقش دارد. که هر کدام را به تفکیک در ادامه شرح دادهایم.
کیفیت پرستاری از کودک: مادر یا مراقب کودک باید نیازهای اولیه کودک را برآورده کند. به موقع به احساسات و نیازهای کودک پاسخ دهد. غذا، آب و نگهداری با حوصله و بدون خستگی لازمه مراقبت است.
شرایط خانوادگی: شرایط خانوادگی، نبود تنش، دعوا و نوع رفتار درست والدین با فرزند باعث ایجاد دلبستگی ایمن میشود.
برقراری رابطه نزدیک: فرزندان با والدین خود باید پیوند عاطفی قوی داشته باشند تا دلبستگی ایمن شکل بگیرد.
احساسات کودک: برخی از کودکان از خلق و خوی خوب و برخی از خلق و خوی دشواری برخوردار هستند. مادران با مهربانی و راه حل و چاره اندیشی باید با فرزندان خود تعامل داشته باشند تا دلبستگی ایمن رخ دهد.
ویژگی ها: مادران باید تمامی ویژگی های فرزند خود را بپذیرند. مادران اگر فرزندشان زیاد گریه و کج خلقی میکرد. با تحمل، آموزش و پذیرش رفتار درست را انجام دهد. تا دلبستگی ایمن اتفاق بیافتد.
والدینی که به نیازهای کودکان خود اهمیت نمیدهند و به سرعت به آن پاسخ نمیدهند، نیازهای کودکان خود را برطرف نمیکنند. این دست والدین دلبستگی ناایمن را در فرزند خود شکل میدهند. افرادی که دلبستگی نایمن دارند غریبهها را به والدین خود ترجیح میدهند. نسبت به انسان ها درست نمیاندیشند و ارتباطات خود را بر مبنای واقعیت قرار نمیدهند. در ادامه نشانه های افراد با دلبستگی ناایمن را شرح داده ایم.
افراد با دلبستگی ناایمن در هر سنی شاید نشانههای زیر را بروز دهند. شما تنها با دریافت خدمات مشاوره روانشناسی میتوانید این وضعیت را تغییر دهید.
دلبستگی ناایمن انواع مختلفی داردکه در بزرگسالی نیز بر او با تاثیرات مخربی همراه دارد. بنابراین حتما باید به دنبال راهی برای شرایط فرزندتان باشید. برای آشنایی با مراحل دلبستگی کلیک کنید.
دلبستگیاضطرابی نوعی از دلبستگی ناایمن است. دلبستگی اضطرابی زمانی رخ میدهد که والدین رفتار با ثباتی ندارند. گاه خوب رفتار میکنند و گاه خشمگین میشوند. رفتارشان هیچوقت ثبات به خصوصی ندارد و برای هر کاری همیشه عملکرد یکسان ندارند. در این نوع دلبستگی فرزند نا آرام و آزرده است. با دوری از والدین استرس میگیرد اما در کنار والدین به حضورشان توجهی ندارد.
دلبستگی اجتنابی یکی دیگر از انواع دلبستگی ناایمن است. در این نوع دلبستگی فرزندان کاملا خودمختار و خودکار کارهایشان را انجام میدهند و به والدین توجهی ندارند. حتی به والدین وابسته نیستند. بین والدین و غریبه ها تفاوتی احساس نمیکند. والدینی که به احساس فرزند خود به سردی پاسخ داده. و هرگز در دسترس نبودند. فرزندانی با دلبستگی اجتنابی خواهند داشت.
دلبستگی آشفته ترکیبی از دلبستگی اجتنابی و دلبستگی اضطرابی دارند. دوست دارند با دیگران ارتباط داشته باشند اما میترسند. دوستان صمیمی کمی دارند و به دیگران اعتماد نمیکنند.
برای درمان دلبستگی ناایمن حتما از یک روانشناس کمک بگیرید. در ادامه به چند نمونه از راه حل ها برای درمان دلبستگی ناایمن اشاره کرده ایم.
با توجه به مطالعه مقاله از انواع دلبستگی و نشانه های آنها آشنا شده اید. اگر خود یا اطرافیانتان دلبستگی ناایمن دارید برای آرامش اعصاب و روان خودتان هم که شده از یک روانشناس و متخصص کمک بگیرید. مرکز مشاوره ذهن نو به شما والدین عزیز خدمات حضوری و تلفنی ارائه میدهد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اضطراب جدایی در کودکان با شماره درج شده تماس حاصل فرمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه دلبستگی ایمن و نا ایمن میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: دلبستگی ایمن و ناایمن | عواقب دلبستگی نا ایمن در بزرگسالی
سیستم ایمنی نوزاد با سیستم ایمنی بدن یک فرد بزرگسال فرق میکند و از توانمندی که سیستم ایمنی یک فرد بزرگسال دارد برخوردار نیست. اگرچه مادران میتوانند پادتن و مصونیت بدن خودشان را به نوزاد منتقل کنند اما باز هم بدن نوزاد نمیتواند با بیماریهای سختتر مبارزه کند. به همین منظور ضروری است که والدین از راههای تقویت سیستم ایمنی نوزاد خود آگاه باشند و به این صورت سلامت فرزندشان را تضمین نمایند. با کمک گرفتن از مشاوره کودک میتوانید اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: سیستم ایمنی نوزاد
سیستم ایمنی بدن هر انسانی از یک شبکه تشکیل شده و دارای پروتئینها و سلولهایی است که میتوانند از بدن محافظت کنند. هنگامی که موجودات خارجی مانند ویروسها و باکتریها وارد بدن انسان میشوند، گلبولهای سفید بدن آن را به عنوان موجودات غیر خودی تشخیص میدهند. در مرحله بعد برای از بین بردن موجودات خارجی دست به کار میشوند. پادتنها همگی پروتئینهای مبارزه کننده با عفونتهای داخل بدن هستند. وظیفه سیستم ایمنی بدن محافظت انسان در برابر موجودات خارجی و نشان دادن واکنش مناسب در برابر این موجودات میباشد.
پادتنهای ضروری بدن نوزاد از طریق جفت جنین و در دوران سه ماهه آخر بارداری از طریق بدن مادر به بدن نوزاد منتقل میشود. این پادتنها موجب میشود بدن نوزاد از محافظت کافی در برابر فرایند متولد شدن برخوردار باشد. سطح مصونیت بدن مادر، میزان و نوع پادتنهایی که قرار است به بدن نوزاد منتقل شوند را تعیین میکند.
نوزاد در طول دوران جنینیاش از وجود باکتریهای مفید درون واژن مادرش نفع میبرد. به همین دلیل روده نوزاد از مقادیر زیادی باکتری مفید تشکیل میشود. همین باکتریها سیستم ایمنی نوزاد را تقریت میکنند. شیردهی در گسترش و تکمیل سیستم ایمنی بدن نوزاد رابطه نزدیکی دارد. شیردهی در ماههای اولیه زندگی نوزاد تاثیر بسیار زیادی میگذارد. نوزادانی که بلافاصله پس از تولد شیر مادرشان را میخورند جریان تازهای از مصونیت به بدنشان وارد میشود. کولوستروم که در اولین شیر تولید شده سینه مادر وجود دارد، پادتنهای قدرتمندی دارد که میتواند با بیماریها مبارزه کند.
در هر سختی فایدهای وجود دارد؛ پدر و مادرها باید بدانند که وقتی فرزندشان بیمار میشود در حقیقت بدنش در حال تولید کردن پادتنهای بیشتر برای مبارزه با موجودات خارجی است. این پادتنها در مبارزه با بیماریهای مشابه کارایی دارند. حتی ممکن است در کوتاه مدت تاثیر خود را نشان دهند. در ادامه به بررسی راههای تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد میپردازیم:
درون شیر مادر پادتنهایی با ترکیبات مغذی مناسب وجود دارد. از جمله این ترکیبات میتوان به چربی، پروتئین، قند و پروبیوتیکس ضروری اشاره کرد که برای تقویت و پشتیبانی از سیستم ایمنی بدن نوزاد شما کمک کننده هستند. تمام پادتنهایی که برای مبارزه با موجودات خارجی در بدن نوزاد لازم است درون شیر مادر وجود دارد و از آن طریق به بدن نوزاد منتقل میشود.
خواب مانند تغذیه در حفظ سلامت بدن و برخوردار بودن از یک سیستم ایمنی قوی موثر است. در واقع برخورداری از خواب و استراحت کافی از نظر جسمی و روحی باعث افزایش سطح انرژی بدن میشود. خواب و استراحت کافی همراه با یک الگوی منظم خواب در نوزادان بسیار ضروری است. محرومیت از خواب کافی با تاثیر مستقیم به روی سیستم بدنی باعث ایجاد ضعف در عملکرد آن میشود. مسلما خواباندن نوزاد مخصوصا در طول شب کار سادهای نیست، بنابراین لازم است شما با خلاقیت و ابتکار خود راهی برای خواباندن نوزادتان پیدا کنید.
تغذیه از دیگر روشهای موثر در تقویت سیستم ایمنی نوزاد به شمار میرود. به همین دلیل باید مواد مغذی ضروری به خصوص ویتامینها را در برنامه غذایی خود قرار دهید. مواد مغذی مختلف مانند مرکبات، میوههای قرمز رنگ، سبزیجات برگ سبز، فلفل، جعفری و… از بهترین منابع تغذیه برای مادر به شمار میروند.
علاوه بر اینها یک دسته از املاح برای رشد نوزاد در دوران نوزادی ضرورت دارد که یکی از مهمترین آنها آهن است. این عنصر معدنی علاوه بر اینکه در شیر خشک غنی شده وجود دارد در طیف گستردهای از مواد غذایی مانند گوشت قرمز، حبوبات و اسفناج نیز قرار دارد.
برخی عادات بدی که والدین در طول روز آنها را تکرار میکنند، میتواند به روی سیستم ایمنی بدن نوزاد تاثیرگذار باشد. به عنوان مثال هرگز نباید چیزی که از تمیز بودن آن اطمینان ندارید را در داخل دهان نوزادتان قرار دهید. در نتیجه در صورت افتادن پستانک نوزاد به روی زمین نباید آن را با دست پاک کنید و دوباره در دهان نوزاد قرار دهید. سعی کنید در مورد شیشه شیر نوزادتان نیز این نکته را رعایت کنید. بهتر است برای جلوگیری از گریه کردن نوزادتان همیشه یک عدد پستانک اضافه همراه خود داشته باشید. لازم است همیشه برای چشیدن غذای نوزاد از قاشق جداگانه استفاده کنید. ممکن است باکتریهایی که برای شما بی ضرر هستند برای نوزادتان ضرر داشته باشند.
واکسن زدن به نوزاد بهترین راه برای تقویت سیستم ایمنی بدن است. به این صورت که از طریق واکسن میکروبهای ضعیف شده بیماریهای خطرناک وارد بدن شده و به این صورت سیستم ایمنی برای مقابله با آن آماده میشود. به همین دلیل توصیه میشود که به نوبتهای واکسن نوزاد خود توجه ویژهای داشته باشید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
به طور کلی سیستم ایمنی بدن نوزاد نارس خطر بیشتری در مقابل ابتلا به عفونتها قرار دارد. این بدان دلیل است که در بدن مادر به خوبی رشد نکردهاند و طبعا سیستم ایمنی آنها نیز به اندازه کافی تقویت نشده است. با کمک گرفتن از یک فرد متخصص میتوانید به تقویت سیستم ایمنی بدن فرزند خود کمک کنید.
منبع: سیستم ایمنی نوزاد
دعوا در بارداری ممکنه برای هر زوجی پیش بیاید. بارداری یکی از اتفاقات هیجانانگیز و حساس برای زوجین محسوب میشود. با این حال برخی از زوجین به دلیل بارداری ناخواسته، عوامل و مسائل خانوادگی و… دچار مشکلاتی میشوند که این تجربه را برای آنها دشوار میکند. از جمله این مشکلات پیش آمده میتوان به دعوا و خشونت در دوران بارداری اشاره کرد. دعوا و خشونت در بارداری رفتاری است که میتواند به طور مستقیم و غیرمستقیم سلامت مادر و فرزند را تحت تاثیر قرار دهد و بارداری که یک اتفاق خوشایند در طول زندگی است را به یکی از بدترین دورهها تبدیل کند. از آنجایی که دعوا و خشونت در دوران بارداری میتواند یک تهدید جدی برای سلامت روان و جسم مادر و کودک محسوب شود آشنایی با عوامل و و راهکارهای مدیریت آن میتواند بسیار حائز اهمیت باشد. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: دعوا در بارداری
بارداریتان هرگز دلیلی بر تغییر رفتار و اتمام دعواهای شما و همسرتان نیست. اگر رابطهتان دچار گرهها و مشکلاتی است، حتما باید به دنبال راهکاری اساسی برای حل آن باشید. پس هرگز از بچهدار شدن برای حل مشکلاتتان استفاده نکنید. چه بسا احتمال آسیب به جنین و خود شما در بارداری نیز بیشتر میشود. دعوا در بارداری چه لفظی و چه فیزیکی بر روی جنین تاثیر منفی میگذارد. پس اگر هنوز این مساله در خانهتان وجود دارد، هر چه سریع تر از خدمات مشاوره روانشناسی استفاده نمایید.
بارداری یکی از رویدادهای لذت بخش در زندگی است، اما برخی از زوجین به هر دلیلی دچار خشونت خانگی و دعوا در این دوران میشوند. در ادامه برخی از دلایل دعوا در بارداری توضیح داده میشود.
بارداری علاوه بر اینکه یکی از دورانهای شیرین زندگی است میتواند با اضطراب و تنش زیادی به همراه باشد. تولد فرزند به خودی خود باعث ایجاد تغییراتی در زندگی زوجین میشود که بر عملکردهای مختلف آنان تاثیر میگذارد. نگرانی از وجود بیماریهای ژنتیکی، انجام آزمایشهای غربالگری، باردارهای ناخواسته و… از جمله عواملی هستند که نیاز به همراهی و حمایت زوجین از یکدگیر دارد. اگر هر یک از زوجین نتوانند با شرایط جدید کنار بیایند طبیعتاً دچار دعوا و مشکلاتی میشوند که بر جنبههای مختلف زندگی آنها تاثیر منفی میگذارد.
معمولاً زوجینی که مهارتهای لازم برای مدیریت کردن رابطه را در دوران بارداری نمیدانند دچار مشکلات ارتباطی میشوند و دعوا و مشاجرهها را افزایش میدهند. عمدتاً این مسئله به دلیل مشکل در روابط جنسی پیش میآید. ممکن است برخی از زوجین شیوه صحیح برقراری رابطه جنسی را در دوران بارداری ندانند و به همین دلیل دچار مشکلاتی شوند. در برخی موارد تغییرات ظاهری خانمها میتواند برای همسرشان رضایت بخش و جذاب نباشد و در نتیجه رابطه بین زوجین با مشکلاتی همراه شود.
برای آشنایی با علل و درمان تنفر از همسر در بارداری کلیک کنید.
در این دوران معمولاً خانمها به دلیل تغییرات هورمونی و مسائل مرتبط با بارداری بیشتر تحریک پذیر و حساس میشوند و به طور هیجانی واکنش نشان میدهند. در این بین اگر مرد با شیوه ارتباط صحیح با همسر باردارش را بلد نباشد میتواند بر این مشکلات دامن زند و باعث تشدید دعواها و مشاجرات شود. برای آشنایی بیشتر با دوران بارداری کلیک کنید.
به دنبال تغییراتی که در دوره بارداری به دلیل مسائل اجتماعی، اقتصادی، زیستی و… برای زوجین رخ میدهد، معمولاً پریشانیهای روانشناختی بروز پیدا میکنند. پریشانیهای روانشناختی نظیر افسردگی و اضطراب و… از جمله مسائلی هستند که بر وضعیت ارتباطی زوجین تاثیر منفی میگذارند و میتوانند دعوا ها و خشونتها در بارداری را افزایش دهند.
یکی از عوامل رایج دعوا و خشونت در دوران بارداری به دلیل مسائل اقتصادی رخ میدهد. مسائل اقتصادی میتواند به دلیل مشکل در تأمین هزینهها توسط مرد رخ دهد و یا همچنین به دلیل خانه نشین شدن زن شاغل به دلیل بارداری رخ دهد. برخی از خانمهایی که به شغلهای آزاد مشغول هستند ممکن است به دلیل بارداری نتوانند در دورهای کار کنند و در تامین هزینهها به همسرشان کمک کنند. همین مسئله میتواند باعث بروز مشکلات و دعواهایی بین زوجین شود.
دعوا و خشونت خانگی میتواند تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدتی بر وضعیت مادر و فرزند به همراه داشته باشد. جدیترین مسئلهای که میتواند رخ دهد مرگ و سقط جنین به دلیل وارد شدن ضربه به شکم مادر است. وارد شدن ضربه و یا استرسهای بیش از اندازه شدید میتواند منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس شود. هرچقدر که بارداری در ماههای اولیه باشد احتمال سقط جنین بیشتر میشود.
علاوه بر این بروز دعوا و خشونت خانگی در بارداری میتواند بر وضعیت سلامت روان مادر و فرزند تاثیر منفی بگذارد، به طوریکه با افزایش مشاجره و دعواها هورمون کورتیزول در بدن مادر به مقدار بیشتری تولید میشود. هورمون کورتیزول همان عاملی است که میتواند باعث ایجاد پریشانیهای روانشناختی زیادی مانند اضطراب و استرس و.. شود. هورمون کورتیزول توانایی رد شدن از جفت را دارد و میتواند بر وضعیت جنین تاثیر منفی بگذارد. در نتیجه نوزاد متولد شده در سالهای بعد به احتمال بیشتری مستعد ابتلا به اختلالات هیجانی و رفتاری مختلف میشود.
برای آشنایی بیشتر با راه های درمان انواع مشکلات در بارداری کلیک کنید.
برخی از زوجین به دلیل قطع روابطجنسی در دوران بارداری دچار کاهش صمیمت میشوند. این مسئله بر جنبههای دیگر روان و جسم آنها تاثیر منفی میگذارد. زوجین باید بدانند که انجام رابطهجنسی در دوران بارداری مانعی ندارد (فقط در موارد خاص پزشک رابطه را ممنوع میکند) و میتوانند با رعایت نکات ساده این کار را به طور صحیح انجام دهند. اینگونه ارتباط صمیمی بین خودشان را حفظ کرده و از بروز دعوا در بارداری جلوگیری میکنند. برای آشنایی با شیوههای صحیح رابطه جنسی در دوران بارداری میتوانید از یک روانشناس و یا مشاور امور جنسی کمک بگیرید.
آشنایی با مهارتهای زندگی یکی از عوامل پیشگیری کننده دعوا و محافظ برای قبل، حین و بعد از بارداری است. زوجین قبل از تصمیم به ازدواج و یا بچه دار شدن باید با مهارتهای اساسی مدیریت زندگی و آموزشهای اساسی در ارتباط با شیوه صحیح رفتار در بارداری آشنا شوند. بهتر است زوجین قبل از تصمیمگیری برای باردار شدن برای دریافت این آموزشها از یک روانشناس کمک بگیرند. علاوه بر این اگر در حین بارداری دچار چنین مشکلاتی شدهاید، بهتراست در اولین گام از یک متخصص کمک بگیرید و اجازه ندهید که مشکلتان گسترش پیدا کند و بر سایر جنبههای زندگیتان تاثیر منفی بگذارد.
روشهای مدیریت استرس و تکنیکهای آرام سازی میتواند برای کوتاه مدت و بلند مدت موثر واقع شود و از بروز تحریک پذیری، پرخاشگری، دعوا و مشاجره پیشگیری کند. عمدتا زوجین در دوران بارداری با مشکلاتی مواجه میشوند که آرامش آنها را بهم میزند و بر تنش آنها میافزاید، در چنین مواقعی مراجعه به روانشناس و آشنایی با روشهای مدیریت استرس میتواند یک اقدام موثر باشد.
برای دریافت مشاوره در زمینه دعوا در بارداری میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
یکی از عوامل بدرفتاری و پریشانیهای روانی در دورانبارداری میتواند به علت عدم برقراری رابطه جنسی رخ دهد. زوجین باید بدانند که برقراری رابطه جنسی مگر به دلیل مشکل پزشکی مانعی ندارد و زوجین با رعایت نکات ساده و انتخاب پوزیشنهای مناسب دوران بارداری میتوانند به راحتی رابطه جنسی داشته باشند.
منبع: دعوا در بارداری
چقدر با مراحل رشد کودک تا بزرگسال آشنا هستید؟ آیا میدانید ما انسانها از قبل تولد شروع به رشد میکنیم و این فرایند برخلاف تصور خیلیها در کودکی و جوانی تمام نمیشود؟ در حقیقت رشد به هر تغییری در انسان گفته میشود. این تغییرات گاهی اوقات به معنای بهترشدن و گاهی حتی به معنای افت تواناییهای ما هستند. بااینحال چیزی که اهمیت دارد این است که رشد تا سنین پیری نیز ادامه دارد. آشنا شدن با مراحل رشد کودک تا بزرگسال به ما کمک میکند با نیازهای هر دوره آشنا شویم و بهتر بتوانیم به آنها رسیدگی کنیم. درعینحال بیتوجهی به این نیازها میتواند مشکلات روحی را در هر دوره از زندگی ما به همراه داشته باشد. حتما برای کسب اطلاع کامل درباره مراحل رشد کودک تا بزرگسالی مشاوره کودک دریافت کنید.
منبع: مراحل رشد کودک تا بزرگسال | مرحله های رشد کودک از نظر روانشناسی
روانشناسان معتقدند که میتوانیم رشد انسان را به مراحل مختلفی تقسیم کنیم. در هر مرحله فرد ویژگیها و نیازهای خاصی خواهد داشت. نکته بسیار مهم این است که این ویژگیها و نیازها در تمامی افراد و هرجایی که زندگی میکنند برابر است. در واقع ما بدون توجه به این که از چه قوم و نژادی هستیم دورهها و نیازهای روحی و روانی یکسانی را پشت سر میگذاریم. همانطور که گفتیم شناخت این مراحل و هرچه در آن اتفاق میافتد به شما کمک میکند تا بهتر بتوانید شرایط را پشت سر بگذارید و شخصیت کاملتری برای خود یا فرزندتان رقم بزنید. مهمترین مراحل رشد کودک تا بزرگسال به شرح زیر است.
این مرحله از زمان انعقاد نطفه تا تولد نوزاد را شامل شده و به طور میانگین 38 هفته خواهد بود. امروزه تمامی متخصصین اعتقاد دارند که فرزند شما در این مدت علاوه بر رشد فیزیولوژیک و تأثیرات ژنتیک با محیط نیز ارتباط دارد. این یعنی برخلاف گذشته که تصور میشد در این دوره جنین متوجه اتفاقات محیط اطراف خودش نیست فرزندتان حضور شما، شرایط روحیتان و بسیاری از محرکهای محیطی را متوجه میشود. به همین خاطر بهتر است تا جایی که میتوانید علاوه بر سلامت جسمی به سلامت روان خود در دوران بارداری نیز توجه داشته باشید. مرحله رشد قبل از تولد به سه زیر مرحله تقسیم میشود که در ادامه شرح دادیم.
این مرحله اولین بخش رشد هرکدام از ما است که با انعقاد نطفه شروع شده و برای بیست و یک روز ادامه پیدا خواهد کرد. در این مرحله سلول نطفه شروع به تقسیم شدن و ازدیاد کرده و تبدیل به یک توده سلولی میشود. سپس با اتصال به دیواره رحم لانهگزینی اتفاق خواهد افتاد.
این مرحله از هفته دوم تا هشتم بارداری را شامل میشود. در این مرحله اندامهای بدن جنین بهتدریج تشکیل شده و ارتباط او با مادر شکل میگیرد.
آخرین مرحله رشد قبل از تولد مرحله جنینی است که از پایان هفته هشتم تا هنگام تولد ادامه دارد. در این مرحله اندامهای جنین که در مراحل قبل به طور ناقص تشکیل شده بود کامل میشود و جنین آماده متولدشدن خواهد شد.
نوزادی از زمان تولد شروع شده و تا دوسالگی ادامه خواهد داشت. رشد نوزاد در ماه اول تولد سریع رخ میدهد. در این یک ماه شما شاهد تغییرات بسیاری در فرزند خود خواهید بود. به طور میانگین وزن نوزاد در این مرحله حدود ۳۴۰۰ گرم و قد اکثر نوزادان بین ۴۵ تا ۵۰ سانتیمتر است. نوزادان در این دوره نسبت به صدا و بوی مادرشان حساس هستند. تا جایی که نوزاد هنگام صحبتکردن مادر، سرش را به سمت او میچرخاند؛ و بهخوبی میتواند بوی شیر مادر را نسبت به دیگران تشخیص دهد. بینایی نوزاد در این مرحله هنوز کامل نیست؛ و تا حدود دوسالگی طول میکشد که نوزاد بتواند از قدرت بینایی خود به طور کامل بهره ببرد.
مهمترین تکلیف و بحران رشدی برای کودکان در دو سال اول زندگی شکلدادن به سبک دلبستگی ایمن است. دلبستگی به این معناست که کودک باور کند دنیا جای امنی برای زندگی است؛ و دیگران در زمان لازم به او کمک خواهند کرد. شکلگرفتن این باور در کودک بیش از هر چیز به رابطه او با مراقبین و بهخصوص مادر بستگی دارد. به میزانی که مادر به فرزندش توجه داشته باشد و نیازهای او را بهموقع شناسایی کرده و پاسخ بدهد این باور به شکل مثبتتری در کودک شکل خواهد گرفت.
اما اگر فرزند شما نتواند سبک دلبستگی ایمن پیدا کند به معنای آن است که جهان را جایی ناامن و انسانها را غیرقابلاعتماد خواهد دانست. این باور درصورتیکه مورد درمان قرار نگیرد تا بزرگسالی همراه فرد باقی خواهد ماند. و تقریباً تمامی روابط نزدیک او را تحتتأثیر قرار میدهد.
پس از نوزادی نوبت به مرحله کودکی میرسد. کودکی به دو دسته، کودکی اول (دو تا ششسالگی) و کودکی دوم (هفت تا دوازدهسالگی) تقسیم میشود. رشد جسمانی و شناختی در این دوران به طور سریع رخ میدهد؛ و کودک به بسیاری از مهارتهای شناختی دست پیدا میکند. برای آشنایی با روانشناسی کودک کلیک کنید.
در حدود دوسالگی مهارتهای کلامی در کودک شکل میگیرد. این به معنای آن است که از این به بعد فرزند شما میتواند با محیط ارتباط برقرار کند؛ و از جملات دو تا چهار کلمهای استفاده خواهد کرد. از جمله توانمندیهای دیگر که در این مرحله رخ میدهد میتوان به ایستادن، راهرفتن، دویدن، نشستن، خزیدن، درآوردن دندان شیری و… اشاره کرد. بااینحال هنوز رشد شناختی کودک به بالاترین حد خودش نرسیده است. فعالیتهای حرکتی کودک تکامل پیدا میکند؛ و علاوه بر توانمندیهای حرکتی قبلیاش اکنون میتواند بازیهای دستهجمعی با همسالانش انجام دهد و تسلط بیشتری بر اندامهای جسمانیاش داشته باشد.
مهمترین چالشی که در کودکی اول با آن مواجه میشوید این است که فرزند شما متوجه تفاوتهای میان دختران و پسران میشود. او احتمالاً راجع به این موضوع و همینطور نحوه بهدنیاآمدن فرزندان سؤالاتی از شما خواهد پرسید. به همین خاطر شما میبایست به فکر تربیت جنسی فرزندتان در این دوران باشید. یادتان باشد که بیتوجهی به این مسئله میتواند مشکلاتی را برای فرزندتان به همراه داشته باشد. پس بهتر است با کمکگرفتن از یک مشاور متخصص خودتان را برای این مرحله آماده کنید.
در این مرحله رشد شناختی کودک به بالاترین حد خودش میرسد. کودک توانایی استدلال منطقی و فضایی پیدا میکند؛ و بهراحتی میتواند با محیط اطرافش سازگار شود. همچنین مهارتهای اجتماعی بهبود پیدا کرده و در نتیجه آن کودک میتواند با همسالان یا بزرگترها ارتباط خوبی برقرار کند. در این مرحله کودک نسبت به مراحل قبلی هوشیارتر میشود و از ظرفیت یادگیری خواندن و نوشتن بهره میبرد.
به اعتقاد اریک اریکسون مهمترین بحران روانی در سالهای مدرسه سختکوشی در برابر احساس حقارت است. در این مرحله فرزند شما همه تلاش خود را میکند تا بهترین باشد. نکته مهم این است که شما میبایست دست از مقایسه کردن و کمالگرایی بردارید و تلاشهای فرزندتان را در این دوره موردتوجه قرار دهید. در غیر این صورت مشکلاتی مانند ازدستدادن اعتمادبهنفس در فرزند شما اتفاق خواهد افتاد.
از دوازده تا هجده یا بیستسالگی را دوره نوجوانی مینامیم. نوجوانی به اعتقاد تمام روانشناسان مرحله گذار است. این یعنی فرزند شما بهتدریج از کودکی فاصله گرفته و تبدیل به یک فرد بزرگسال خواهد شد. شکلدادن به هویت مهمترین بحرانی است که در این مرحله با آن روبهرو میشویم. در یک کلام هرکدام از ما در سنین نوجوانی به این سؤال پاسخ خواهد داد که: ” من کیستم؟”.
برای آشنایی با دوران نوجوانی کلیک کنید.
سالهای بین بیست تا چهل عمر هرکدام از ما جوانی نام دارد. در این مرحله فرد از نظر جسمانی تغییرات چندانی نخواهد داشت. بااینحال بسیاری از تصمیمهای مهم زندگی مثل تحصیل، انتخاب شغل و همینطور ازدواج در این مرحله اتفاق میافتند. به همین خاطر فرد از نظر روانی تغییرات بسیاری را پشت سر میگذارد.
با عبور از جوانی نوبت به میانسالی خواهد رسید. این دوره از 40 یا 45 سالگی شروع شده و تا 65 سالگی ادامه خواهد داشت. رشد شناختی در این دوران کمکم شروع به تغییر میکند؛ و مهارتهایی که نیاز به پردازش سریع اطلاعات داشته باشد با کمی مشکل مواجه میشود؛ اما در عوض قدرت استدلال منطقی، توانایی مدیریت و خلاقیت در این دوران افزایش پیدا میکند.
هرکدام از ما در سنین میانسالی احتیاج به فعالیت داریم. در حقیقت به میزانی که فرد پویایی خود را حفظ کرده باشد در این مرحله آرامش بیشتری خواهد داشت. بسیاری از روانشناسان معتقدند زایندگی و فعالیت نکته کلیدی در میانسالی است. زنان و مردان در این دوره به این فکر میکنند که معنا و یادگاری از خود تولید کنند که حتی بعد از مرگ آنها نیز باقی بماند. برای بسیاری از آنها تربیت فرزند بهترین مصداق برای این ماجرا است.
سالخوردگی یا دوران پیری را میتوان بهعنوان آخرین مرحله رشد انسان در نظر گرفت. در این مرحله قدرت جسمانی و شناختی فرد کاهش پیدا میکند. و فرد کمکم توانمندیهایش را از دست میدهد. دوران پیری از حدود ۶۵ سالگی به بعد آغاز میشود. در این مرحله، فرد دورانی را که سپری کرده است مورد بررسی و بازبینی قرار میدهد؛ و نگاهی به آرزوها، تمایلات و خواستههایش در زندگی میاندازد. اگر فرد زندگی گذشته خود را بهخوبی ارزیابی کند این دوران را به طور مطلوبی میگذراند در غیر این صورت ممکن است دچار خلق پایین، ناامیدی و افسردگی شود. برای آشنایی با روانشناسی دوران سالمندی کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه مراحل رشد کودک تا بزرگسالی میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در هرکدام از این مراحل فرد نیازهای روانی خاصی دارد؛ و در حال شکلدادن به تواناییهای خاصی است. اگر شما با این نیازها و تواناییها آشنایی نداشته باشید طبیعتاً نمیتوانید این دورهها را با سلامت روان و به شکل مناسب پشت سر بگذارید.
منبع: مراحل رشد کودک تا بزرگسال | مرحله های رشد کودک از نظر روانشناسی