استعدادیابی کودک چهار ساله اقدامی مناسب برای شناخت استعدادهای کودکان است. در این سن هنوز آموزشهای مرتبط با مدرسه آغاز نشده، در نتیجه کودک ذهن بکرتری دارد و بیش از هرچیز بر اساس نیروهای درونی خود هدایت میشود. اما برای استعدادیابی دقیق فرزندتان در سن چهار سالگی باید از روانشناس کودک کمک بگیرید. روانشناس با انجام انواع مصاحبهها و آزمونهای روانی به توانمندیهای منحصر به فرد فرزندتان پی میبرند. قبل از استعدادیابی میتوانید مشاوره کودک دریافت کنید، تا سایر مسائل مربوط به فرزندتان نیز بررسی شود.
منبع: استعدادیابی کودک چهار ساله | استعداد کودک 4 سال
بسیاری از والدین در مورد اینکه دقیقا چه سنی باید برای استعدادیابی کودک چهار ساله خود اقدام کنند، شک و تردید دارند. طبق نظر کارشناسان بهترین بازه زمانی برای انجام این کار سنین 3 تا 6 سالگی است. برای آشنایی بیشتر با سن استعدادیابی کودکان کلیک کنید.
در نتیجه اگر بچه چهار سالهای دارید و به دنبال کشف توانمندیهای خاص او هستید، باید گفت که زمان درستی را انتخاب کردهاید. در این سن فرزند شما به دلیل اینکه هنوز به طور رسمی تحت تعلیمهای حرفهای قرار نگرفته، بیش از همه بر اساس نیروهای درونی خود هدایت میشود. در نتیجه متخصصین راحتتر میتوانند پی به استعدادهای ذاتی او ببرند.
بهترین و حرفهای ترین اقدام برای استعدادیابی کودک چهار ساله این است که به یک مرکز روانشناسی معتبر مراجعه کرده و از یک متخصص در این حوزه کمک بگیرید. روانشناسان بالینی کودک از جمله کارشناسانی هستند که در این زمینه آموزش دیدهاند و میتوانند در کشف استعداد فرزندتان به شما یاری برسانند.
آنها بر اساس آزمونهای هوشی پیشرفته نظیر تست وکسلر یا تست هوش گاردنر تلاش میکنند ظرفیتهای ذهنی کودک در حوزههای مختلف را مورد ارزیابی قرار دهند. هوش کلامی، هوش ریاضی، تفکر فضایی، هوش موسیقیایی، هوش بدنی و جنبشی، هوش درون فردی، برون فردی و طبیعت گرایی از جمله زمینههای اصلی هستند که در جریان تستها و مشاهدات بالینی بررسی میشوند.
اگر می خواهید به استعدادهای نهفته فرزندتان پی ببرید و توانمندیهای خاص او را کشف کنید، باید به برخی توصیههای روانشناسی توجه نمایید. در ادامه به چند مورد از مهمترین آنها اشاره کردهایم. برای آشنایی با روش های استعدادیابی کودکان کلیک کنید.
بازی یکی از مهمترین راههای برقراری ارتباط با دنیای کودکان است. در جریان بازی میتوانید به علایق فرزندتان پی ببرید و تواناییهای خاص او را کشف کنید. در نتیجه در طول روز زمانهای خاصی را برای بازی با کودک اختصاص دهید و در طول این مدت رفتارهای او را بیشتر تحت نظر بگیرید.
اینکه فرزندتان بیشتر از چه موضوعاتی شگفت زده میشود و هیجانات خود را بیش از همه در مواجهه با چه مسائلی ابراز میکند، چراغ راهی برای درک بهتر استعدادهای اوست. هیجانات نقش مهمی در استعدادیابی کودکان چهار ساله دارند. برای مثال برخی بچهها از همان سنین پایین نسبت به برخی بازیها علاقه مندترند و شور و هیجان خاصی برای انجام آن ابراز میکنند. نباید این اشتیاق را نادیده بگیرید، پس بستری فراهم نمایید تا کودک بتوانند به موضوعات مورد علاقهاش بیشتر بپردازد.
یکی از مهمترین پارامترها در شکوفایی استعداد کودکان، هدایت زندگی کودک برای اساس علایق خود اوست. در حقیقت نباید فکر کنید آنچه برای شما جذاب است حتما باید برای فرزندتان هم جالب باشد. ممکن است فرزندتان استعداد و توانمندیهای بسیار متفاوتی با شما داشته باشد. در نتیجه اگر دائما سلائق خود را بر او تحمیل کنید، ممکن است استعدادهای او سرکوب شده و نهفته باقی بمانند.
کودکان چهار ساله برای درگیری در آموزشهای طولانی مدت آماده نیستند. آنها هنوز نیاز دارند که زمان زیادی را به بازی و کاوش در محیط اختصاص دهند. در نتیجه اگر میخواهید بعد از استعدادیابی کودک چهار ساله مطلبی را به او یاد بدهید، بهتر است آن را در قالب یک بازی و با محتوایی متناسب با سن کودک ارائه دهید. خسته کردن کودک برای آموزش مطالب گوناگون منجر به فشار روانی او میشود و به جای شکوفایی استعدادها نتیجه عکس میدهد.
اگر میخواهید به طور دقیق در مورد استعدادهای فرزندتان اطلاعات کسب کنید، باید تنها به حدس و گمانهای خود اکتفا نکنید. در همین راستا باید اطلاعات خود را در زمینه اجزای مختلف هوش و استعداد بالا ببرید و از یک روانشناس کودک در این فرایند کمک بگیرید. روانشناس با ابزارهای حرفهای نظیر تستهای هوش به شما کمک میکند تا به شناخت عمیقتری در مورد فرزندتان برسید. برای آشنایی با روش های کشف استعداد کودکان کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه استعدادیابی کودک چهار ساله میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
تست های هوش چه کمک به استعدادیابی کودکان 4 ساله می کنند؟
تست های هوش نظیر تست هوش گاردنر جنبه های مختلفی از استعدادهای ذاتی انسان را مورد سنجش قرار میدهند. در نتیجه استفاده از آنها برای کودک به والدین کمک میکنند تا بدانند باید فرزند خود را در چه مسیری هدایت کنند.
استعدادیابی کودک چهار ساله توسط چه کسی انجام می شود؟
برای استعدادیابی کودک چهار ساله خود باید به یکی از مراکز معتبر روانشناسی حوزه کودک مراجعه کنید. مرکز نی نی مایند به شما در این زمینه خدمات کاملا حرفه ای ارائه می دهد.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری
هفته سی و یکم بارداری در کنار تمام شور و اشتیاقی که مادر برای تولد نوزاد دارد، دارای استرسها و نگرانیهایی نیز میباشد. نگرانی از سلامت فرزندی که در راه است و یا ترس از زایمان، میتواند باعث افزایش استرسها و اضطرابهای مادر شود. به همین دلیل توجه به سلامت روان در کنار سلامت جسمانی در هفته سی و یکمبارداری دارای اهمیت است. در ادامه قصد داریم به علائم مادر و جنین در هفته سی و یکم بارداری و اقدامات لازم در این دوران بپردازیم. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: هفته سی و یکم بارداری | هفته 31 ام حاملگی
در هفته سی و یکم بارداری جنین با وزن 1400 گرم و قد 40 سانتی متری، اندازه نارگیل است. دراین هفته اغلب مادران خواب و خوراک ندارند و شکم به شدت سفت و گرد است. در این هفته بیش از هفته های قبل میچرخد و قادر به چرخاندن سر در تمام جهت است. درهفته سی و یکمبارداری چربی بدن جنین شکل میگیرد و وزن او افزایش مییابد. جنین روزی چند بار ادرار میکند و تمام حواس 5 گانه اش تشکیل شده است. اما در این هفته نوزاد ساعت های طولانی تری را به خواب فرو میرود و شما با آرامش بیشتری ربرو خواهید شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مراحل رشد جنین کلیک کنید.
علائم مادر در هفته سی و یکم بارداری تغییرات چندانی ندارد؛ به طوری که علائم قبلی با شدت بیشتری ادامه پیدا میکنند. البته ممکن است برخی از علائم نیز در این دوران کاهش پیدا کنند. اغلب مادران در هفته سی و یکمبارداری اضطراب بیشتری را نسبت به گذشته احساس میکنند و همین موضوع سبب افزایش نگرانی و فشار روانی در آنها میگردد. در ادامه به دیگر علائم مادر در هفته سی و یکم بارداری اشاره کردهایم.
تنگی نفس با شروع هفته سیام بارداری آغاز میشود و با بزرگتر شدن جنین در هفته سی و یکم بارداری، شدت بیشتری پیدا میکند. دلیل این موضوع این است که با افزایش قد و وزن جنین، به ریهها و دیافراگم نیز فشار بیشتری وارد میشود و فرآیند نفس کشیدن به سختی انجام میگردد. البته این علائم با گذشت زمان و حرکت جنین به سمت دهانه رحم کمتر میشود. استراحت بیشتر و انجام ورزشهای سبک برای بهبود تنفس در این دوران موثر است.
از دیگر علائم شایع در دوران بارداری تغییرات پوست و ناخن است که با ورود به هفته سی و یکم بارداری شدت بیشتری پیدا میکند. دلیل اصلی این موضوع به عقیده متخصصان، تغییرات هورمونی است.
با ورود به هفته سی و یکم بارداری، زمان باقی مانده تا زایمان نیز کوتاهتر میشود. همین موضوع سبب میگردد که بدن نیز خود را برای زایمان آماده کند. انقباضات رحمی در این دوران نیز به همین دلیل اتفاق میافتد.
انقباضات رحمی در هفته سی و یکم بارداری به صورت کوتاه است و معمولا پس از یک مدت زمان کوتاه از بین میرود. در صورتی که این انقباضات را به صورت مکررا و در طولانی مدت تجربه میکنید؛ برای جلوگیری از زایمان زودرس به پزشک مراجعه نمایید. اهمیت این موضوع در بارداری دوقلو و چند قلو دو چندان میشود.
از دیگر علائم هفته سی و یکم بارداری، ترشح شیر از پستانها میباشد. این موضوع طبیعی است و در واقع بدن در حال تولید غذا برای نوزادی است که قرار است متولد شود.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سه ماه آخر بارداری کلیک کنید.
با ورود به هفته سی و یکم بارداری، جنین بزرگتر میشود و به مثانه نیز فشار بیشتری وارد میکند. همین موضوع سبب ایجاد تکرر ادرار میگردد. با این حال مادران باردار نباید میزان آب مصرفی روزانه خود را کاهش دهند؛ چراکه ممکن است دچار دیگر مشکلات گوارشی همچون یبوست شوند.
بدیهی است وقتی جنین وزن بیشتری میگیرد، فشار بیشتری را به بدن مادر وارد کند. همین موضوع میتواند سبب ایجاد دردهایی در قسمت کمر، باسن و یا پاها شود. انجام تمرینات کششی و یا یوگا در کاهش میزان این دردها در هفته سی و یکم بارداری به مادر کمک میکند.
هفته سی و یکم بارداری عوارض دیگری به همراه دارد که عبارتند از.
با ورود به هفته سی و یکم بارداری، به جز استخوان جمجمه جنین که هنوز نرم است؛ باقی استخوانهای او محکم میشوند. البته لازم است بدانید که نرم بودن سر جنین به این دلیل است که در زمان تولد بتواند به راحتی از کانال زایمان عبور کند.
از دیگر تغییرات جنین طی هفته سی و یکم بارداری، رشد و تکامل مغز او است. همینطور حواس پنچ گانه جنین طی این هفته کامل میشود و او تواناییهای بیشتری را نسبت به گذشته کسب میکند.
در هفته سی و یکم بارداری تقریبا تمامی اعضای جنین شکل میگیرد و او میتواند چشمانش را باز نگه دارد. قلب او توانایی پمپاژ خون بیشتری را دارد و موهای سر، مژهها و ابروی او نیز نسبت به قبل ضخیمتر و پرپشتتر میشوند. در صورتی که جنین طی هفته سی و یکم بارداری به دنیا بیاید، شانس زیادی برای زنده ماندن دارد؛ اما باید مراقبتهای پزشکی دریافت کند.
مادران باردار از هفته سی و یکم بارداری تا هفته سی و چهارم بارداری فرصت دارند، تا برای انجام معاینات بارداری در سه ماهه سوم حاملگی به پزشک مراجعه کنند. طی این آزمایشات وضعیت عمومی سلامت مادر و جنین بررسی میشود و در صورتی که علائم و نشانههای خطرسازی همچون دیابت بارداری، زایمان زودرس و … وجود داشته باشد؛ مشخص میگردد. در این هفته پزشک به بررسی سلامت مادر و جنین میپردازد. دراین جلسات پزشک معاینات لازم زنانه، دهانه رحم و ترشحات را بررسی میکند تا زایمان زودرس را بررسی کند. در هفته سی و یکم بارداری پزشک در رابطه با علائم درد زایمان، روش کنترل دردهای زایمان و نگرانی ها صحبت میکند.
خود مراقبتی های مادر در هفته سی و یکم بارداری را در ادامه شرح داده ایم.
داشتن هر گونه درد شدید در هفته سی و یکم بارداری نیازمند مراجعه به پزشک میباشد تا مادر بتواند از سلامت خود و جنین اطمینان حاصل نماید.
در میان تمامی علائمی که مادر باردار در هفته سی و یکم بارداری تجربه میکند، برخی از علائم میتواند نشانهای خطرناک باشد. بنابراین در صورتی که هر کدام از علائم زیر را مشاهده کردید، سریعا به پزشک مراجعه نمایید.
در هفته سی و یکم بارداری جنین باید مقدار زیادی ویتامین، پروتئین، آهن و اسید فولیک دریافت کند. در این هفته به دلیل اینکه استخوان ها در حال رشد هستند، مصرف کلسیم حائز اهمیت است. شیر، ماست، پنیر، سبزی برگ دار، کلم بروکلی، اسفناج، لوبیا و بادام به ساخت استخوان های جنین کمک میکند. در صبحانه از مصرف عسل، شیر کم چرب، عدسی و سیب زمینی دریغ نکنید. و در نهایت شام ها را سبک مصرف کنید. برای کسب اطاعات بیشتر در زمینه تغذیه دوران بارداری کلیک کنید.
در هفته سی و یکم بارداری پزشک با مادران در رابطه با دردهای زایمان صحبت میکند تا مادران آمادگی لازم را بدست بیاورند. اما برخی از مادران برای زایمان استرس و اضطراب زیادی را تجربه میکنند که هم برای خود و هم برای نوزاد بسیار مضر و خطرساز است. روانشناسان و مشاورین متخصص در حوزه بارداری به کاهش استرس و کنترل آن کمک میکنند. مرکز مشاوره نی نی مایند به صورت تلفنی و حضوری به شما عزیزان خدمات ارائه میدهد. برای کسب اطلاعات بیشتر روی لینک زیر کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه هفته سی و یکم بارداری میتوانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
قد و وزن جنین در هفته سی و یکم بارداری تا چه اندازه زیاد میشود؟
با ورود به هفته سی و یکم بارداری، قد جنین تا 41 سانتی متر و وزن او تا 1 کیلو نیم افزایش پیدا میکند.
آیا بانوان باردار میتوانند در هفته سی و یکم بارداری اقدام به برقراری رابطه جنسی نمایند؟
برقراری رابطه جنسی در هفته سی و یکم بارداری مانعی ندارد و مشکلی را برای جنین ایجاد نمیکند. اما از آنجایی که شکم در این دوران نسبت به قبل کمی بزرگتر شده است؛ ممکن است داشتن رابطه جنسی کمی سخت به نظر برسد. در صورتی که شما میتوانید در یک پوزیشن راحت با همسرتان رابطه جنسی داشته باشید؛ ممنوعیتی در این کار برایتان وجود ندارد.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری
آموزش راه رفتن به کودک خردسال از سن 11 تا 14 ماهگی امکان پذیر است. باید صبوری کرد و با حوصله روش های آموزش ارائه شده مانند: گرفتن لگن، شوت زدن و … را به کودک یاد داد. بهتر است عجله نکنید، زیرا اصولا کودکان آمادگی خود را برای راه رفتن نشان میدهند. با آموزشراهرفتن به کودک خردسال از عوارض راه رفتن های اشتباه که سبب پنگوئنیرفتن، پاهای پرانتزی و … جلوگیری کنید.
در ادامه 7 روش آموزشراه رفتن به کودکخردسال را شرح داده ایم. اما برای اطلاع بیشتر از سن کودک برای راه رفتن و شیوه درست آن باید از روانشناس و متخصص در حوزه کودک کمک بگیرید. برای دریافت مشاوره تلفنی کودک کلیک کنید.
منبع: آموزش راه رفتن به کودک خردسال و نوپا
آموزش راه رفتن به کودک خردسال برای والدینی که کودکانشان تا سن 14ماهگی راه نرفته است بسیار پر اهمیت است. برداشتن قدم اول کودک یکی از مهم ترین و هیجان انگیز ترین اتفاقات برای والدین و هم چنین کودک است. راه رفتن کودک زمانی که با دقت و تمرین صورت نگیرد، تا بزرگسالی به اشتباه راه خواهد رفت.
احتمالا مشاهده کرده اید که برخی افراد هنگام راه رفتن پاهای خو د را کج میگذارند یا به حالت پنگوئنی راه میروند. این افراد در کودکی زمان آغاز راه رفتن، نحوه صحیح را از والدین آموزش ندیده اند. برای جلوگیری از این اتفاق آموزشراه رفتن به کودک خردسال را که در ادامه شرح دادهایم، مطالعه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه تاخیر در رشد کودک کلیک کنید.
سن 4 تا 15 ماهگی: در این سن کودک یاد میگیرد که چهار دست و پا حرکت کند، بنشیند و بلند شود. در این ماه های رشد تمامی حرکات ذکر شده باید انجام شود. در واقع این مراحل عضلات را برای ایستادن و راه رفتن کودک خردسال آماده میکند. دراین ماه باید مراحل قبلی برای آموزش راه رفتن به کودک خردسال را به خوبی به او یاد دهید.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مراحل رشد کودک کلیک کنید.
ابتدای مقاله گفته شد که والدین باید از آموزش راه رفتن به کودک خردسال آگاه باشند. در ادامه روش های آموزشراه رفتن به کودکخردسال را ذکر کرده ایم. در ابتدا توجه کنید که نباید به کودک سخت گرفت یا او را به زور مجبور کرد. اصولا کودکان خود تمایل به راه رفتن را نشان میدهند. برای آموزش نیز ابتدا صبر کنید و به تدریج توقع راه رفتن کامل کودک را داشته باشید.
در وهله اول برای آموزش راه رفتن به کودک خردسال، چهار پایه کودک تهیه کنید. در دوره سنی که کودک توانایی نشستن دارد، او را بر روی چهارپایه کودک قرار دهید تا بنشیند. چهار پایه باید بدونه پشتی باشد و والدین پشت به فرزند باشند. حواستان را کامل به کودک جمع کنید تا در مواقع ضروری به او کمک کنید.
چهار پایه باید به اندازه ای باشد که پاهای کودک کاملا با زمین در تماس باشد. یا حتی به گونه ای باشد که پا به زمین فشار وارد کند. عروسک یا وسیله مورد علاقه کودکتان را روی زمین کنار چهار پایه قرار دهید و از او بخواهید تا شی را در حالت نشسته بردارد. این آموزش باعث تقویت عضلات پشت پا و شانه های کودک میشود. و به او کمک میکند تا یاد بگیرد باید وزن خود را بر روی پاها بیاندازد.
دومین روش آموزش راه رفتن به کودک خردسال، کسب اسباب بازی است. والدین در این تمرین باید اسباب بازی مورد علاقه کودک را در نزدیکی او اما با کمی فاصله به بالا بگیرند و او را تشویق کنند تا با ایستادن اسباب بازی را بگیرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اسباب بازی مناسب کودک کلیک کنید.
یکی از روش های آموزش راه رفتن به کودک خردسال، کمک به ایستادن اوست. در این روش کودک باید از مبل، میز و دیوار برای راه رفتن کمک بگیرد و شما دست دیگرش را بگیرید و راه بروید. در این تمرین کودک را مجبور به جلو و عقب رفتن کنید. آموزش تمرین گشت زدن میتواند مفید باشد اما در اجرای این مرحله عجله نکنید و تا زمانی که کودک از وسایل برای راه رفتن و ایستادن کمک نگرفت، اقدام نکنید.
چهارمین روش آموزش راه رفتن به کودک خردسال، شوت زدن است. در این روش والدین باید یک توپ سبک را جلوی پای کودک قرار دهند و او را تشویق کنند تا با ضربه پا، توپ را به جلو شوت کند. ابتدا خودتان به توپ ضربه بزنید تا کودک آموزش ببیند. توپ را جلوی هر دو پای کودک قرار دهید تا ضربه با دو پا را یاد بگیرد.
کودکان اصولا زمانی که بلند میشوند، قادر به نشستن نیستند. برای آموزش راه رفتن به کودک خردسال باید نحوه نشستن را نیز به او آموزش دهید. برای کودکان این حرکت دشوار است و حتی شاید به گریه ختم شود. اما با صبوری به کودک کمک کنید تا آرام خم شود و درنهایت بنشیند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه نشستن نوزاد کلیک کنید.
ششمین روش آموزش راه رفتن به کودک خردسال، گرفتن لگن است. در این روش زمانی که کودک نشسته است، دستان او را روی شانه خود قرار دهید و با قرار دادن دست زیر لگن، به او کمک کنید تا بایستد. سپس او را به راه رفتن تشویق کنید. در این روش والدین باید کم کم عقب بروند و کودک را به سمت جلو هدایت کنند. و به تدریج حمایت خود را برای راه رفتن کودک کم کنند.
آخرین روش آموزش راه رفتن به کودک خردسال، قرار گیری در پشت او و کمک به راه رفتن است. در این روش باید کودک را بلند کنید و بازوانش را بگیرید. با حرکت بازوان کودک به سمت جلو به او کمک خواهید کرد تا حرکت کند.
آموزش راه رفتن به کودک خردسال تا زمانی که خود کودک آمادگی نداشته باشد غیر ممکن است. شما به هیچ وجه توانایی زور گویی به کودکی را ندارید که توان راه رفتن ندارد. اما اگر از سن راه رفتن کودک گذشت و هیچ علائمی به راه رفتن نشان نداد باید او را نزد متخصص و روانشناسان کودک ببرید.
روانشناسان با کمک به کودک و والد، نحوه صحیح آموزش راه رفتن را ارائه میدهند. مرکز مشاوره نی نی مایند به صورت تلفنی و حضوری به شما عزیزان خدمات ارائه میدهد. برای کسب اطلاعات بیشتر روی لینک زیر کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه آموزش راه رفتن به کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری
شاید برایتان عجیب باشد اما بی توجهی به فرزندان از نمونههای کودکآزاری بهحساب میآید. این بیتوجهی اغلب از سوی مهمترین افراد زندگی کودک، یعنی والدین او مورد اهمیت قرار میگیرد و در چنین شرایطی نتیجه بسیار زیانآوری بر سلامت جسمی و روانی فرزند میگذارد.
آشنایی با نشانههای کودکی که مورد بیتوجهی قرارگرفته و برخی رفتارهای والدین که جزو این نوع کودکآزاری محسوب میشوند، میتواند در شناسایی و کمک به بهبود وضع این خانوادهها کمک شایانی کند. به دلیل اهمیت بالای نیاز به مورد توجه قرار گرفتن کودکان در هر خانهای شاید لازم باشد، این مفاهیم در مدارس و سایر مجامع آموزش داده شود. در ادامه توصیف کاملی از این رفتار و پیامدهای آن آوردهایم. در صورتی که این مساله در خانهتان وجود دارد، حتما از خدمات مشاوره خانواده استفاده نمایید.
منبع: بی توجهی به فرزندان | علت بی توجه بودن والدین
یکی از عوامل تهدیدکننده سلامت جسمی و روانی کودکان ناشی از بی توجهی و نادیده گرفتن آنها توسط والدین یا سرپرستانشان است. این موضوع یکی از موارد کودکآزاری بهحساب میآید و میتواند زندگی حال و آینده کودک را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد. البته باید توجه کرد که بی توجهی به فرزندان با نادیده گرفتن رفتارهای نامناسب آنها تفاوت دارد.
بی توجهی به فرزند بهصورت ناتوانی والدین یا سرپرست برای فراهم کردن نیازهای ضروری کودک برای رشد مناسب و به هنجار او تعریف میشود. ازجمله مواردی که در این تعریف به آنها اشاره میشود به شرح زیر است: بیتوجهی نسبت به نیاز به غذا و خورد و خوراک کودک، تأمین خانه و سرپناه امن، لباس و پوشاک مناسب، تأمین نیازهای مراقبتی و پزشکی در صورت لزوم و همچنین اهمیت دادن به سلامت روانی و روحی کودک. پیشنهاد میشود مقاله والدین سمی را بخوانید.
غالباً معلمان یا همسایهها اولین کسانی هستند که از نشانههای کودک در اثر اهمال کاری یا بی توجهی پی میبرند. لاغر بودن و ضعف جسمانی افراطی، بینظم بودن رفتوآمدهای کودک به مدرسه و پرسه زدن بی هدف کودک در بیرون خانه ممکن است از نشانه های بی توجهی به فرزندان توسط والدین باشد. ازجمله نشانههای قابلذکر دیگر میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
درصورتیکه با چنین نشانههایی در کودک بهطور مکرر مواجه شدید، بهتر است بااطلاع رسانی به مسئولین و مددجویان، وظیفه خود را در قبال بهبود وضع کودک انجام دهید. برای آشنایی با نحوه برخورد با والدین خودشیفته کلیک کنید.
بی توجهی به فرزندان و کودکان میتواند در جنبههای مختلفی از زندگی او رخ دهد. ازجمله شایعترین موارد بیتوجهی بهطورکلی عبارتاند از:
تنها گذاشتن کودک در خانه توسط سرپرستان؛ درحالیکه کودک هنوز به سنی نرسیده است که توانایی مراقبت از خود را داشته باشد. تأمین نکردن نیاز به امنیت کودک و بی توجهی به فرزند در شرایط خطرناک و تهدیدکننده او.
قرار داشتن کودک در دعواهای خانوادگی شدید، پشتیبانی نکردن از کودک ازنظر هیجانی و احساسی، فراهم کردن زمینه برای جهتگیری کودک به سمت مصرف مواد مخدر.
برآورده نکردن نیاز کودک به خوراک، پوشاک، بهداشت، خانه و امنیت. حتی در برخی موارد رها کردن کودک.
عدم ثبتنام کودک در مدرسه، توجه نکردن به نیازهای آموزشی کودک، نادیده گرفتن و اهمیت ندادن به غیبتهای مکرر فرزند از در مدرسه.
بیتوجهی به مسائل بهداشتی و مراقبتی کودک، عدم تأمین نیازهای دارویی و پزشکی کودک در مواقع لزوم یا تأخیر در برآورده کردن آنها. در صورتی که نمیخواهید به هیچ عنوان فرزندتان دچار مشکلات اینچنینی شود، حتما مشاوره کودک دریافت نمایید.
تأثیرات بی توجهی یا کمتوجهی به کودک اغلب بسیار عمیق و طولانیمدت هستند. حتی درصورتیکه کودک بتواند از این شرایط نجات یابد نیز معمولاً به زمان نسبتاً زیادی نیاز دارد تا اثراتی که بی توجهیها روی شخصیت و عادات او داشته، بهبود یابد.
ازجمله مشکلاتی که ناشی از بیتوجهی به فرزندان بهحساب میآید، به شرح زیر است:
برای آنکه شخصیت فرد بهدرستی شکل بگیرد، باید در کودکی بهقدر کافی از سوی والدین خود عشق و محبت دریافت کرده باشد. این نوع بی توجهی به فرزندان آسیب های عمیقی وارد می کند. درصورتیکه چنین مهمی در تربیت کودک مورد بیتوجهی قرار گیرد، کودک راههای ابراز علاقه را هرگز بهدرستی یاد نمیگیرد، عزتنفس او بسیار شکننده خواهد شد و احتمال بروز برخی مشکلات روانی در وی افزایش مییابد.
برخی والدین سعی میکنند کمبودهای عاطفی خود را با فرزندانشان رفع کنند. در این حالت نیازهای کودک را در نظر نگرفته و محبت و عشقی که به کودک دارند مشروط به حالت روحی و نوسانی خودشان است. چنین مواردی، ضربههای روانی و شخصیتی بسیار عمیقی به کودک وارد میکند.
فرزندان همواره تمام تلاش خود را میکنند تا خواستههای والدینشان را برآورده کنند. ازنظر آنها والدینشان مهمترین افراد جهان هستند؛ بنابراین درصورتیکه پدر و مادر بدون توجه به توان کودک توقعات زیاد خود را بر او تحمیل کنند، بهمرور فرزند زیر بار آنها خواهد شکست. بی توجهی به فرزندان بیشتر ان ها را تضعیف خواهد کرد.
در هنگام شکست خوردن نیز کودک بهراحتی افسرده و دلسرد میشود و درنتیجه توانایی لذت بردن از زندگی را بهتدریج از دست میدهد.
بهمرور و با افزایش سن فرزند، نیاز او به استقلال و گرفتن برخی تصمیمات برای خود بیشتر میشود. درصورتیکه اجازه این کار توسط والدین به کودک داده نشود، قدرت تصمیمگیری بهخوبی در او شکل نمیگیرد. درنتیجه، در بزرگسالی نیز همواره نیازمند تصمیمگیری فرد دیگران خواهد بود. بی توجهی به فرزندان نباید در مقابله با اختیارات او باشد.
برای دریافت مشاوره در زمینه بی توجهی به فرزندان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
مهارت های ارتباطی کودکان و ارتباط موثر کودک با اطرافیان میتواند بر سایر مهارتهای کودک نظیر تقویت روحیه مشارکت با دیگران، همکاری و اعتماد و… نقش داشته باشد. مهارت های ارتباطی کودکان همچنین میتواند بر روابط دوستانه با دیگر کودکان تاثیر مثبتی بگذارد. یکی از مواردی که هر والدی باید به فرزند خودش آموزش بدهد همین مسئله است، زیرا مهارتهای ارتباطی میتواند بر سلامتی روانی فرد و اجتماع، روابط گرم والد و فرزند، قطع روابط اجتماعی ناسالم و… نقش موثری داشته باشد.
همچنین آموزش صحیح این موضوع باعث میشود تا کودک بتواند بدون پرخاشگری نسبت به خواستههای خود اقدام کند. در نتیجه میتوان گفت که یکی از عوامل موفق شدن و موثر واقع شدن کودک در آینده آشنایی با همین مسئله است، از این جهت آشنایی با مهارتهای ارتباطی موثر و راهکارهای افزایش این موضوع برای والدین حائز اهمیت است.
منبع: مهارت های ارتباطی کودکان و تقویت آن با 11 روش
انسان موجودی اجتماعی است و به واسطه همین ارتباطات و تعامل زندگی خود را گسترش داده است. از این جهت بهتراست از همان دوران کودکی به مهارت های ارتباطی کودکان توجه داشت. مهارت ارتباطی خوب در دوران کودکی میتواند باعث افزایش تعاملات و دوستان همسال کودک شود. کودکانی که مهارت ارتباطی بهتری دارند، بیشتر مورد پذیرش همسالانشان قرار میگیرند و اعتماد به نفس و عزت نفس بالاتری دارند.
کسب این مهارتها در دوران کودکی باعث میشود تا فرد در سنین بالاتر بتواند موقعیتهای اجتماعی را بهتر درک کند و به سخنان افراد به طور فعالانه گوش کند و نسبت به درک هیجانات خود و دیگران آگاهتر شود. همچنین کودکانی که مهارت ارتباطی بهتری دارند نسبت به سایر همسالان بهتر میتوانند عقاید، باورها و خواستههای خود را بیان کنند. در نتیجه آموزش مهارتهای ارتباطی موثر میتواند هم در کودکی و هم در سالهای بعد زندگی فرد تاثیر مفیدی داشته باشد. برای آشنایی با سایر انواع مسائل مورد نیاز برای آموزش به کودکان کلیک کنید.
کودکان برای اینکه بتوانند بهتر صحبت کنند نیاز دارند تا کمی به آنها فرصت داده شود. یکی از اشتباهات رایجی که والدین انجام میدهند این است که قبل از تمام شدن حرف کودک، جملات او را تکمیل میکنند و اجازه نمیدهند کودک صحبت خودش را تکمیل کند. کودکان برای توضیح دادن مسائل مختلف و پاسخ به سوالات به زمان نیاز دارند.
یکی از راهکارهای مفید برای انجام این مسئله استفاده از تکنیک 5 ثانیه صبر است. والدین میتوانند قبل از تکمیل جملات کودک، به طور میانگین بین 5 تا 10 ثانیه به او فرصت دهند و اگر کودک نتوانست صحبت خود را کامل کند، والدین به او کمک کنند. برای آشنایی با بهترین روش های آموزش حرف زدن به کودکان کلیک کنید.
کودکان بسیاری از فعالیتها و مسائل را از طریق الگوبردای والدین یاد میگیرند. یکی از کارهایی که میتواند باعث تقویت مهارت های ارتباطی کودکان شود، هم صحبتی با او است. اگر والدین مهارتهای ارتباطی خوبی داشته باشند، کودک هم به مراتب این مهارتهای ارتباطی را از والدین خود یاد میگیرد.
برقراری ارتباط چشمی و گفتگو با کودک به طوری که هر دو نفر در این گفتگو فعال باشند میتواند برای تقویت مهارتهای ارتباطی مفید باشد. کودک در چنین مواقعی ارتباط چشمی، رعایت نوبت برای صحبت، تقویت دایره واژگان، توانایی استدلال و… خود را میتواند به طور مستقیم و غیرمستقیم تقویت کند. گاه در هنگام گفتگو کودک ممکن است بخواهد صحبتی را بیان کند اما نمیتواند کامل آن را توضیح دهد، در این شرایط والدین میتوانند از طریق حدس زدن، کمی آن مسئله را توضیح دهند تا کودک راحتتر بتواند صحبت کند.
یکی از راهکارهایی که میتواند سبب تقویت مهارت ارتباطی کودکان شود نقش بازی کردن و یا مشاهدهگر ایفای نقش توسط دیگران است. در چنین شرایطی کودک یاد میگیرد خودش را کاملا با آن نقش سازگار کند و تمام ویژگیهای شخصیتی و رفتاری و شناختی آن نقش را بازی کند. ایفای نقش در واقع نوعی تمرین آن شرایط است. به عنوان مثال میتوان از کودک خواست نقشی را بازی و تمرین کند که که برقراری ارتباط در آن موقعیت موثر دشوار است. نکتهای که وجود دارد این است که ایفای نقش بهتر است در حضور یک مربی کودک یا روانشناس انجام شود تا تاثیر مطلوبتری داشته باشد.
خواندن مطالب مختلف و یا گوش دادن به مطالب صوتی باعث میشود تا کودک هر چه بیشتر با ساختارهای زبان آشنایی پیدا کند و دایره واژگان و سلامت کلامش بیشتر شود. جذاب کردن فرایند مطالعه برای کودکان و توضیح دادن عکسها و تصاویرکتاب باعث میشود تا کودک به صحبت کردن تشویق شود. همچنین میتوانید نظر کودک را در ارتباط با داستان یا عکس کتابها جویا شوید. این هم صحبتی در ارتباط با یک موضوع مشخص باعث میشود تا کودک بتواند توانایی گفتگو در ارتباط با یک موضوع مشخص را به طور متمرکز تقویت کند.
شناسایی هیجانات و مدیریت هیجانات باعث میشود تا کودک به طور لجبازانه و پرخاشگرانه صحبت نکند. به طور طبیعی شناسایی و مدیریت هیجانات برای کودکان امری ساده نیست و همچنین توانایی درک هیجانات و احساسات طرف مقابل امری دشوارتر است. کودکان معمولاً به هیجانات و خواستههای خودشان اهمیت بیشتری میدهند. با آموزش دادن این مسائل و نکات ریز میتوان به طور مستقیم مهارت ارتباطی کودکان را هم به طور موثری افزایش داد. پیشنهاد میشود مقاله آموزش مهارت های زندگی به کودکان را هم بخوانید.
سوالهایی با پایان باز، یا باز پاسخ نوعی از سوالها هستند که پاسخ بلندی دارند و فقط به کلمات بله یا خیر محدود نمیشوند. پرسشهای باز پاسخ باعث میشود تا مهارت فکر کردن، استدلال کردن و… در کودک تقویت شود. زیرا کودک برای پاسخ دادن به این سوالها نیاز به تمرکز بیشتر، استدلال، و مهارت کلامی بیشتری دارد.
ممکن است در ابتدای این کار کودک نتواند خیلی زیاد صحبت کند، اما هرچقدر که این پرسشها در شرایط مختلف بیشتر تکرار شود، کودک مهارت بیشتری پیدا میکند. یکی از بهترین سوالهایی که میتوان از کودک پرسید این است که نظرش را در ارتباط با موضوعات مختلف جویا شوید.
برخی از کودکان به دلیل نداشتن مهارت ابراز وجود در بیان عقاید، خواسته و تمایلات خود مشکل دارند. این کودکان معمولاً نمیتوانند به طور جراتمندانه درخواست خود را بیان کنند. مهارت ابراز وجود یکی از مهم ترین مهارت های ارتباطی کودکان است. مهارت ابراز وجود باعث میشود تا کودک بدون پرخاشگری، لجبازی و با رعایت احترام به بزرگترها بتواند حرف خود را بیان کند.
در برخی مواقع کودک قدرت استدلال، دایره واژگان، توانایی درک مطلب و… خوبی دارد اما اعتماد بنفس و عزت نفس خوبی برای بیان عقاید و درخواستهای خود ندارد. این کودکان معمولاً در خانواده فرصت گفتگو نداشتهاند و درگیر مشکلات خانوادگی و روانشناختی هستند. برطرف کردن این مسائل به کمک یک روانشناس میتواند باعث تقویت مهارت های ارتباطی کودکان بشود. برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
هر مکالمه حداقل دو سر دارد. طبق آداب ارتباطی وقتی متکلم وحده می شود، فرصت بیان نظر را به طرف مقابل نمی دهند. در چنین مکالمه طرفی که اجازه حرف زدن پیدا نمی کند خسته شده و تمایلی به ادامه مکالمه نخواهد داشت. پس در آموزش مهارت های ارتباطی کودکان باید تمریناتی برای گفتگوی رفت و برگشتی ایجاد کرد. برای مثال در فاصله ای دو تا سه متری از کودک بنشینید. با هر بار پرتاب توپ یک سوال بپرسید.
وقتی کودک تان توپ را گرفت به سوال پاسخ می دهد و قبل از پرتاب مجدد یک سوال از شما بپرسد.
شما باید تمامی آن چه کودک تان در بزرگسالی در ارتباط با دیگران نیاز دارد را به او بیاموزید. بیان نظرات و پیشنهاد نیز جزئی از همین مهارت های ارتباطی مهم برای کودکان است که باید آموزش داده شود. پس تا حد امکان در مورد امور مختلف از فرزندتان نظرش را بپرسید. به خصوص در مورد لوازم و وسایلی که مربوط به خود اوست.
ثبت خاطرات روزانه به کودک کمک می کند تا بتواند رویدادها را به نحوی مرتبط و منسجم نقل کند. او با نوشتن خاطرات به نوعی بازگویی وقایع را می آموزد. به مرور متوجه تقویت مهارت های ارتباطی کودکان خود در مورد وقایع روزانه خواهید بود.
برای دریافت مشاوره در زمینه مهارت های ارتباطی کودکان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید
آیا بازی کردن میتواند مهارت ارتباطی کودک را افزایش دهد؟
به طور کلی حضور در جمع و بازی کردن به شیوه گروهی و دوستانه اگر شکل خصمانه و لجبازی پیدا نکند میتواند باعث افزایش مهارتهای ارتباطی کودک شود. بازیهای مختلفی هم وجود دارد که به طور تخصصی برای افزایش مهارتهای ارتباطی کودکان طراحی شد است. برای آشنایی بیشتر با این مسائل میتوانید از یک روانشناس کودک کمک بگیرید.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری