آیا از فواید شیر مادر اطلاع دارید؟ شیر مادر یک ماده غذایی مهم برای تغذیه نوزاد خصوصاً در ماههای اول زندگی او محسوب میشود. علاوه بر وجود ویتامینها و مواد مغذی در شیر مادر، خوردن آن توسط نوزاد میتواند او را در برابر بسیاری از بیماریها و عفونتها ایمن نگه دارد. متخصصین حوزه رشد کودک بر این باورند که مهمترین تغذیهای که نوزاد باید در 6 ماه سال اول زندگی حتماً مصرف کند شیر مادر است. شیر دادن به نوزاد علاوه بر تاثیرات جسمانی میتواند از نظر روانی نیز بر مادر و نوزاد تاثیر داشته باشد. از این جهت آشنایی با فواید متعدد شیر مادر میتواند حائز اهمیت باشد.
منبع: فواید شیر مادر
شیر مادر بهترین منبع تغذیه برای نوزاد است. برخی از فواید شیر مادر به شرح زیر هستند:
خوردن شیر مادر در دوران نوزادی باعث میشود تا بدن نوزاد در برابر بیماریهای مختلفی نظیر مسمومیت غذایی، عفونت معده، اسهال، حساسیت و آلرژی، آسیب بافت روده، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، بیماری التهابی روده و… مقاومتر شود، زیرا مواد مغذی موجود در شیر مادر خاصیت ضد میکروبی دارد و از این جهت میتواند باعث پیشگیری و کاهش این مشکلات در کودک شود.
در چندماه اول زندگی بهترین تغذیه برای نوزاد، خوردن شیر مادر است. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه میکنند به نسبت سایر کودکانی که از شیر مادر تغذیه نمیکنند کمتر نیاز به خوردن آب اضافی دارند؛ همین مسئله به تنهایی میتواند باعث کاهش بیماریهای گوارشی نوزاد شود.
وجود مواد مغذی در داخل شیر مادر میتواند بر وضعیت هوشبهر نوزاد هم موثر باشد چراکه خوردن شیر مادر میتواند به رشد بهتر مغز کمک کند و از این جهت مشکلات مربوط به یادگیری در کودکانی که از شیر مادر تغذیه کردهاند کمتر است.
بهترین منبع مواد مغذی برای نوزادان خوردن شیر مادر است، زیرا شیر مادر سرشار از ویتامین، پروتئین، املاح معدنی، چربی و کربوهیدارت است که برای رشد و سلامت نوزاد ضروری هستند. همچنین وجود آنتی بادیهایی که در شیر مادر وجود دارد باعث میشود تا نوزاد در برابر بسیاری از بیماریها مقاوم شود. یکی از پروتئینهای موثر در شیر مادر لاکتوفرین است که باعث محافظت دستگاه گوارش در برابر باکتریها میشود.
نوزادانی که از شیر مادر تغذیه کردهاند در سالهای بعد دندانهای سالمتری دارند، چراکه به دلیل عدم استفاده از پستانک، شیشه شیر و… دچار عفونتهای کمتر لثه و دندان میشوند. همچنین مکیدن از پستان مادر باعث تقویت عضلات فک و دندانهای او میشود.
شیر مادر بسته به دوران رشدی که نوزاد در آن قرار دارد فواید متفاوتی است. به دلیل وجود مواد مغذی، شیر مادر باعث میشود تا کودک میل به پرخوری نداشته باشد. همین مسئله میتواند از چاق شدن افراطی کودک جلوگیری کند.
علاوه بر تاثیرات جسمانی، خوردن شیر مادر میتواند بر ویژگیهای شخصیتی و رفتاری نوزاد هم تاثیر بگذارد. خوردن شیر مادر باعث میشود تا نوزاد و مادر به طور مرتب با یکدگیر در ارتباط باشند و این مسئله بر شکل گیری احساس دلبستگی ایمن و افزایش حس اعتماد در نوزاد تاثیرگذار است. برای کسب اطلاع در زمینه نیازهای اساسی کودکان کلیک کنید.
این ارتباط عمیق و عاطفی بین مادر و نوزاد باعث میشود تا در سالهای بعدی کودک ثبات عاطفی بیشتری داشته باشد. هرچقدر این احساس دلبستگی و امنیت در نوزاد بیشتر شکل بگیرد، در سالهای آتی کودک احساس خودارزشمندی و اعتماد بنفس بیشتری پیدا میکند. برای ایجاد دلبستگی بهتر میان مادر و نوزاد میتوانید از یک روانشناس کمک بگیرید. برای کسب اطلاع بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
شیر دادن به نوزاد برای مادر هم تاثیرات مثبتی به همراه دارد. به این صورت که شیر دادن توسط مادر میتواند باعث کاهش وزن مادر، برگشت وضعیت طبیعی رحم، جلوگیری از افسردگی، کاهش سرطان رحم و سینه شود. همچنین شیر دادن توسط مادر میتواند احتمال بارداری مجدد در این دوران را کاهش دهد چراکه شیر دادن باعث میشود تا تخمک گذاری و عادت ماهانه برای مدتی به تعویق بیافتد. با این حال پیشگیری از بارداری با استفاده از روش شیر دادن به نوزاد یک روش قابل اطمینان نیست و توصیه میشود که از روشهای جلوگیری از بارداری استفاده نمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بهترین سن گرفتن شیر از کودک چه زمانی است؟
متخصصین حوزه رشد کودک بر این باورند که در شرایط عادی بهتر است تا پایان دوسالگی کودک از شیر مادر تغذیه کند. اما نکتهای که وجود دارد این است که برای گرفتن شیر از کودک باید عواملی و شرایط مختلفی را در نظر گرفت. به عنوان مثال ممکن است مادر شیر کافی نداشته باشد و یا کودک نسبت به شیر مادر حساسیت و آلرژی داشته باشد. از این جهت بهتر است برای ارزیابی و بررسی دقیقتر به یک متخصص مراجعه کنید.
چه تفاوتی بین شیر مادر و شیر خشک وجود دارد؟
شیر مادر به طور طبیعی دارای درجه حرارت مناسب و بدون خطر مسمومیت است. چربی و پروتئین موجود در شیر مادر نسبت به شیر خشک راحتتر و بهتر هضم میشود؛ از این جهت نوزادانی که با شیر مادر تغذیه میشوند کمتر دچار مشکلات گوارشی خواهند شد. همچنین جذب کلسیم توسط شیر مادر بهتر صورت میگیرد.
منبع: فواید شیر مادر
خلاقیت در کودکان قابل پرورش و رشد است. خیلی از ما در کودکی به واسطه روش های غلط آموزشی و تربیتی خلاقیت مان را از دست دادهایم. خلاقیت در کارآمدی و موفقیت مان میتواند تاثیر زیادی داشته باشد، بنابراین باید به دنبال روش هایی برای رشد آن ها در فرزندانمان باشیم. مهم ترین عامل در حفظ و بالا بردن خلاقیت هر کودک ، پدر و مادر او هستند. بنابراین در قدم اول والدین باید با روش های آموزشی و تربیتی کودکان آشنایی کامل پیدا کنند.در ادامه به اهمیت و روش های تقویت خلاقیت در کودکان پرداختهایم. برای آشنایی بیشتر با بهترین روش های تربیت کودک کلیک کنید.
منبع: خلاقیت کودکان
کودکی، دورانی پر از ایدههای جالب و تصورات تازه از جهان پیرامون است. کودکان برحسب تجارب خود از دنیای اطراف، گاه دیدگاه جدیدی از رویدادها را بیان میکنند که افراد بزرگسال هرگز به آن توجه توجهی نداشتند. این موضوع تقریباً در مورد همه بچهها صادق است و تمام کودکان دارای درجاتی از خلاقیت هستند. در حقیقت منظور از خلاقیت در دوران کودکی، توانایی فطری در تمام افراد است که هر کس بنا بر وراثت و سبک تربیتی خانواده خود، سطوحی از آن را دارا است. این توانایی میتواند شامل فعالیتهای هنری، فنی، انتزاعی و ادبی و حتی علمیشود.
مهمترین نهادی که وظیفه تقویت خلاقیت در کودکان را بر عهده دارد، در ابتدا خانواده و سپس آموزشوپرورش است. ازآنجاییکه خلاقیتهای کودکان، وجوهی از برتری هوشی آنها در زمینههای خاص را نشان میدهد، بسیار مهم است که شرایط لازم برای پرورش هر چهبهتر آن مهیا گردد. بااینحال، در سنین بالاتر، نمیتوان همه افراد را دارای خلاقیت در نظر گرفت؛ زیرا با بیتوجهیهای صورت گرفته، این ویژگی در بسیاری از کودکان کمرنگ شده یا از بین میرود. درنتیجه حجم زیادی از استعدادهای افراد جامعه به دلیل سهلانگاری، تخریب و از امکان پیشرفت آن کم میشود.
برای آشنایی با روش های برآورد هوش کودک کلیک کنید.
تقریباً همه بچهها در سالهای اولیه تولد خود، اشتهایی سیریناپذیر برای کشف محیط پیرامون دارند. آنها بهطور مداوم مکان اطراف خود را جستوجو میکنند و با مشاهده هر شیء تازهای، کنجکاو میشوند. همین موضوع یکی از نگرانیهای مهم والدین به شمار میرود زیرا احتمال رخ داد خطرات محیطی در این دوران برای کودکان بسیار بالا میرود. گروهی از والدین برای در امان نگهداشتن فرزند خود، اقدام به محدود کردن او و ممانعت از جستوخیز کودک میکنند. درواقع، آنها بهجای آنکه محیط را برای کودک ایمن کنند، سعی میکنند او را از وسایل و بخشهای خطرناک دورنگه دارند. بااینحال، مسئلهای که به وجود میآید کاهش چشمگیر محرکهای جدید برای کودک است.
از اینسو توصیه میشود والدین بهجای مراقبت افراطی از فرزندان و جلوگیری از جستوجوگری آنها، از روشهای زیر برای کاهش خطرات استفاده کنند:
یکی از راههای پرورش و حفظ خلاقیت در کودکان ، فراهم کردن وسایلی برای کندوکاو آنها است. ازاینرو، پیشنهاد میشود والدین در تهیه وسایل بازی، اشیائی را انتخاب کنند که موجب تحریک قوه تخیل و استفاده از قوای مختلف عقلانی در آنها میشود.
امروزه مؤسسات متنوعی در تلاش برای تولید بازیهای فکری در سنین مختلف هستند. علاوه بر این، میتوان از وسایل فنی و حقیقی دیگر نیز برای آموزش برخی مهارتها به کودکان سنین بیشتر استفاده کرد؛ منوط بر اینکه روشهای محافظتی برای ایمنی کودکان توسط والدینشان رعایت شود.
همه کودکان ازنظر ویژگیهای شخصیتی، خلقوخو و ابعاد هوشی با یکدیگر متفاوتاند. برخی از آنها دارای توانمندی در زمینههایی هستند که در کوتاهمدت جلوه کرده و موجب خشنودی و افتخار بزرگسالان میشود. بااینوجود، گروهی از کودکان نیز برای نشان دادن پتانسیلهای خود نیازمند صرف زمان، پشتیبانی والدین و داشتن امکاناتی خاص هستند. بر این اساس، مقایسه کودکان با یکدیگر نهتنها بیفایده، بلکه آسیبرسان به شمار میرود.
ازجمله نتایجی که مقایسه کودکان با دیگران به همراه دارد، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
هنگامیکه کودکان دست به انجام کارهایی جدید یا خلاقانه میزنند، همواره دو نتیجه مورد انتظار است. فعالیت آنها یا موفقیتآمیز بوده و نتیجه مورد تائید اطرافیان قرار میگیرد و یا شکست میخورد. درصورتیکه موفق نبودن کودک با سرزنش و تمسخر اطرافیان همراه گردد، باعث میشود وی نسبت به تکرار کار خود و عیبیابی آن بیعلاقه میشود.
همچنین کودک احساس شرمندگی و حقارت میکند. در این شرایط، او احساس میکند پشتوانه حمایتی خود را ازدستداده و در برابر خطاهایش، پشتیبان ندارد. لذا حجم زیادی از انرژی روانی خود را صرف به کار بردن راهبردهای مقابلهای برای روبهرو نشدن دوباره با این هیجانات منفی میکند. درنتیجه، فرصتهای وی برای پرورش خلاقیت و نوآوری خویش را به میزان چشمگیری از دست میدهد.
برخی از کودکان نیازمند صرف زمان بیشتری بهصورت تنهایی هستند. آنها در خلوت خود میتوانند روی تصورات نوآورانه یا ایدههای جدیدشان کار کنند. عدهای دیگر از کودکان، برای داشتن بهترین عملکرد خود، به همکاری اطرافیان و یا همراهانی نیاز دارد. علاوه بر این، میزان حساسیت خلقی کودکان نیز متفاوت است. درنتیجه، حوادث کوچکی میتواند روحیه آنها را برای رشد خلاقیتشان تخریب کند.
بهطورکلی باید در نظر داشت که توجه به مشخصههای خاص هر کودک، لازمه پرورش صحیح آنها و تقویت استعدادهای مختلفشان است.
ازجمله حقوق هر کودکی، بهرهمندی از محبت و عشق حقیقی از جانب خانواده خود است. این موضوع یکی از نیازهای اساسی انسانها به شمار میرود که ارضای مناسب آن، شخص را از ناراحتیهای روانی بسیاری مصون میدارد. درنتیجه کودک میتواند با روانی سالم، به سمت پرورش مهارتها، تواناییها و خلاقیت خود گام بردارد.
این در حالی است که اکثر والدین، باآنکه در حقیقت فرزند خود بسیار دوست دارند، اما این علاقه را به انجام کارهایی از سوی کودک مشروط میکنند. درنتیجه بچهها بهجای آنکه در تلاش برای تجلی هویت و تواناییهای خود باشند، به دنبال انجام اموری هستند که خشنودی و ابراز محبت والدینشان را به همراه خواهد داشت. این امر باعث میشود تا کودکان تبدیل به فردی وابسته شوند و هویت مستقلی از خود را شکل ندهند.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: خلاقیت کودکان
خلاقیت در کودکان قابل پرورش و رشد است. خیلی از ما در کودکی به واسطه روش های غلط آموزشی و تربیتی خلاقیت مان را از دست دادهایم. خلاقیت در کارآمدی و موفقیت مان میتواند تاثیر زیادی داشته باشد، بنابراین باید به دنبال روش هایی برای رشد آن ها در فرزندانمان باشیم. مهم ترین عامل در حفظ و بالا بردن خلاقیت هر کودک ، پدر و مادر او هستند. بنابراین در قدم اول والدین باید با روش های آموزشی و تربیتی کودکان آشنایی کامل پیدا کنند.در ادامه به اهمیت و روش های تقویت خلاقیت در کودکان پرداختهایم. برای آشنایی بیشتر با بهترین روش های تربیت کودک کلیک کنید.
منبع: خلاقیت کودکان
کودکی، دورانی پر از ایدههای جالب و تصورات تازه از جهان پیرامون است. کودکان برحسب تجارب خود از دنیای اطراف، گاه دیدگاه جدیدی از رویدادها را بیان میکنند که افراد بزرگسال هرگز به آن توجه توجهی نداشتند. این موضوع تقریباً در مورد همه بچهها صادق است و تمام کودکان دارای درجاتی از خلاقیت هستند. در حقیقت منظور از خلاقیت در دوران کودکی، توانایی فطری در تمام افراد است که هر کس بنا بر وراثت و سبک تربیتی خانواده خود، سطوحی از آن را دارا است. این توانایی میتواند شامل فعالیتهای هنری، فنی، انتزاعی و ادبی و حتی علمیشود.
مهمترین نهادی که وظیفه تقویت خلاقیت در کودکان را بر عهده دارد، در ابتدا خانواده و سپس آموزشوپرورش است. ازآنجاییکه خلاقیتهای کودکان، وجوهی از برتری هوشی آنها در زمینههای خاص را نشان میدهد، بسیار مهم است که شرایط لازم برای پرورش هر چهبهتر آن مهیا گردد. بااینحال، در سنین بالاتر، نمیتوان همه افراد را دارای خلاقیت در نظر گرفت؛ زیرا با بیتوجهیهای صورت گرفته، این ویژگی در بسیاری از کودکان کمرنگ شده یا از بین میرود. درنتیجه حجم زیادی از استعدادهای افراد جامعه به دلیل سهلانگاری، تخریب و از امکان پیشرفت آن کم میشود.
برای آشنایی با روش های برآورد هوش کودک کلیک کنید.
تقریباً همه بچهها در سالهای اولیه تولد خود، اشتهایی سیریناپذیر برای کشف محیط پیرامون دارند. آنها بهطور مداوم مکان اطراف خود را جستوجو میکنند و با مشاهده هر شیء تازهای، کنجکاو میشوند. همین موضوع یکی از نگرانیهای مهم والدین به شمار میرود زیرا احتمال رخ داد خطرات محیطی در این دوران برای کودکان بسیار بالا میرود. گروهی از والدین برای در امان نگهداشتن فرزند خود، اقدام به محدود کردن او و ممانعت از جستوخیز کودک میکنند. درواقع، آنها بهجای آنکه محیط را برای کودک ایمن کنند، سعی میکنند او را از وسایل و بخشهای خطرناک دورنگه دارند. بااینحال، مسئلهای که به وجود میآید کاهش چشمگیر محرکهای جدید برای کودک است.
از اینسو توصیه میشود والدین بهجای مراقبت افراطی از فرزندان و جلوگیری از جستوجوگری آنها، از روشهای زیر برای کاهش خطرات استفاده کنند:
یکی از راههای پرورش و حفظ خلاقیت در کودکان ، فراهم کردن وسایلی برای کندوکاو آنها است. ازاینرو، پیشنهاد میشود والدین در تهیه وسایل بازی، اشیائی را انتخاب کنند که موجب تحریک قوه تخیل و استفاده از قوای مختلف عقلانی در آنها میشود.
امروزه مؤسسات متنوعی در تلاش برای تولید بازیهای فکری در سنین مختلف هستند. علاوه بر این، میتوان از وسایل فنی و حقیقی دیگر نیز برای آموزش برخی مهارتها به کودکان سنین بیشتر استفاده کرد؛ منوط بر اینکه روشهای محافظتی برای ایمنی کودکان توسط والدینشان رعایت شود.
همه کودکان ازنظر ویژگیهای شخصیتی، خلقوخو و ابعاد هوشی با یکدیگر متفاوتاند. برخی از آنها دارای توانمندی در زمینههایی هستند که در کوتاهمدت جلوه کرده و موجب خشنودی و افتخار بزرگسالان میشود. بااینوجود، گروهی از کودکان نیز برای نشان دادن پتانسیلهای خود نیازمند صرف زمان، پشتیبانی والدین و داشتن امکاناتی خاص هستند. بر این اساس، مقایسه کودکان با یکدیگر نهتنها بیفایده، بلکه آسیبرسان به شمار میرود.
ازجمله نتایجی که مقایسه کودکان با دیگران به همراه دارد، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
هنگامیکه کودکان دست به انجام کارهایی جدید یا خلاقانه میزنند، همواره دو نتیجه مورد انتظار است. فعالیت آنها یا موفقیتآمیز بوده و نتیجه مورد تائید اطرافیان قرار میگیرد و یا شکست میخورد. درصورتیکه موفق نبودن کودک با سرزنش و تمسخر اطرافیان همراه گردد، باعث میشود وی نسبت به تکرار کار خود و عیبیابی آن بیعلاقه میشود.
همچنین کودک احساس شرمندگی و حقارت میکند. در این شرایط، او احساس میکند پشتوانه حمایتی خود را ازدستداده و در برابر خطاهایش، پشتیبان ندارد. لذا حجم زیادی از انرژی روانی خود را صرف به کار بردن راهبردهای مقابلهای برای روبهرو نشدن دوباره با این هیجانات منفی میکند. درنتیجه، فرصتهای وی برای پرورش خلاقیت و نوآوری خویش را به میزان چشمگیری از دست میدهد.
برخی از کودکان نیازمند صرف زمان بیشتری بهصورت تنهایی هستند. آنها در خلوت خود میتوانند روی تصورات نوآورانه یا ایدههای جدیدشان کار کنند. عدهای دیگر از کودکان، برای داشتن بهترین عملکرد خود، به همکاری اطرافیان و یا همراهانی نیاز دارد. علاوه بر این، میزان حساسیت خلقی کودکان نیز متفاوت است. درنتیجه، حوادث کوچکی میتواند روحیه آنها را برای رشد خلاقیتشان تخریب کند.
بهطورکلی باید در نظر داشت که توجه به مشخصههای خاص هر کودک، لازمه پرورش صحیح آنها و تقویت استعدادهای مختلفشان است.
ازجمله حقوق هر کودکی، بهرهمندی از محبت و عشق حقیقی از جانب خانواده خود است. این موضوع یکی از نیازهای اساسی انسانها به شمار میرود که ارضای مناسب آن، شخص را از ناراحتیهای روانی بسیاری مصون میدارد. درنتیجه کودک میتواند با روانی سالم، به سمت پرورش مهارتها، تواناییها و خلاقیت خود گام بردارد.
این در حالی است که اکثر والدین، باآنکه در حقیقت فرزند خود بسیار دوست دارند، اما این علاقه را به انجام کارهایی از سوی کودک مشروط میکنند. درنتیجه بچهها بهجای آنکه در تلاش برای تجلی هویت و تواناییهای خود باشند، به دنبال انجام اموری هستند که خشنودی و ابراز محبت والدینشان را به همراه خواهد داشت. این امر باعث میشود تا کودکان تبدیل به فردی وابسته شوند و هویت مستقلی از خود را شکل ندهند.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: خلاقیت کودکان
رفتار مادر با پسر چگونه باید باشد؟ مادرانی که فرزند پسر دارند، میتوانند نقش بسیار موثر و بارزی در تربیت و شکل گیری شخصیت و رفتارهای فرزند خود ایفا کنند. بیشتر فرزندان پسر وابستگی و علاقه زیادی به مادران خود دارند و همین عامل باعث میشود که آنها اغلب مادران خود را به عنوان الگوی زندگیشان قرار دهند و در تصمیم گیریها همچون مادرانشان عمل کنند. شجاع، بی باک و مستقل بار آمدن فرزند پسر در خانواده یا در مقابل، وابسته و آسیب پذیر و گوشه گیر بودن او به مقدار زیادی به نوع تربیت مادر و رفتار او با فرزند خود بر میگردد. با آگاهی از نحوه صحیح رفتار مادر با پسر و کمک گرفتن از یک فرد متخصص میتوانید به بهترین نحو فرزند خود را تربیت نمایید. برای کسب اطلاع بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: رفتار مادر با پسر
مادران باید با شناخت کامل مراحل رشد جسمی، روانی و اجتماعی فرزند خود، مهارتهای لازم جهت داشتن یک رابطه سالم و محبت آمیز با او را فرا گرفته و بتوانند با تقویت ویژگیهای شخصیتی مثبت و تلاش برای از بین بردن یا کاهش شاخصههای منفی رفتاری در کودک خود، رفتاری درست و آموزنده با او داشته باشند تا بتوانند فرزند خود را به بهترین نحو تربیت کنند. برای آشنایی با روش های تربیتی مقاله آموزش پدر و مادر را مطالعه نمایید. در ادامه به بررسی چند مورد از ویژگیهای رفتاری مادران که در برخورد با پسرانشان باید از آنها استفاده کنند اشاره میکنیم:
مادران به عنوان کانون مهر و محبت و ستون اصلی یک خانواده در امور عاطفی به شمار میآیند و این رفتارهای محبت آمیز توسط فرزندان هم تقلید میشود. پسران در کنار مرد بودن و داشتن رفتارها و گرایشات زمخت و استوار مردانه، مهربانی و از خود گذشتگی را از مادران خود میآموزند. مادران به عنوان الگویی برای فرزندانشان نباید هیچ گاه رفتارها و برخوردهای سرشار از محبت خود را از آنان دریغ کنند و باید با آنها با محبت و مهربانی رفتار کرده و به آنها علاقه نشان دهند تا کودکان بتوانند این گونه رفتارها را یاد بگیرند.
در واقع مادران با رفتاری که در مقابل پسرشان انجام میدهند، بستری برای ارتباطات کودک در آینده شکل میدهند و این آموزشها در نهایت نحوه رفتار او با همسر آینده خود را تعیین میکند. آموزههایی که این رفتارهای پر مهر مادری به فرزند پسر منتقل میکند، تاثیر قابل توجهی بر تکامل رفتاری و برقراری ارتباط سالم و موثر با دیگران بر جای خواهد گذاشت.
علاقه و محبت بیش از اندازه به فرزندان گاه موجب میشود که مادران اشتباهات فرزندان خود را نادیده گرفته و از کنار آنها به سادگی بگذرند. اگر مادران به موقع جهت اصلاح این رفتارها اقدام نکرده و به فرزندان خود در مورد تکرار این اشتباهات هشدار ندهند، ممکن است در آینده باعث بروز خصوصیات نامطلوب و رفتارهای نامناسبی شود که یکی از این ویژگیهای ناپسند، عدم احساس مسئولیت پذیری میباشد. از دلایل عمده بروز آن در میان مردان در سنین بالاتر میتوان به عدم تربیت درست و مناسب آنها در سنین پایینتر نظیر کودکی و نوجوانی اشاره کرد.
چگونه مادران مسئولیت پذیری را در پسران پرورش دهند؟
برای این که بتوانید این خصیصه پسندیده و مهم را در فرزند خود به وجود آورید، باید بعد از هر دفعه که کودک شما مرتکب خطا و اشتباهی در انجام رفتار میشود، به سادگی از کنار آن عبور نکرده و یا آنها را به بهانههای مختلف تبرئه نکنید. به عنوان یک مادر شما باید زمان کافی در اختیار کودک بگذارید تا بتواند عواقب عمل ناصحیح و مخرب خود را ببیند و به اشتباهش پی ببرد.
با پذیرفتن مسئولیت کار اشتباهی که مرتکب شده، کودک شما یاد خواهد گرفت که هر تصمیمی، عواقبی با خود به همراه خواهد داشت که تمامی آنها بر عهده خود اوست. به همین دلیل باید همواره پیش از عمل کردن بیندیشد و بهترین تصمیم را بگیرد. البته لازم به ذکر است که این انتقاد و آموزش مسئولیت پذیری به کودک باید کاملا از جایگاه مادری و از روی علاقه و محبت به کودک صورت گرفته باشد و نه با تحقیر و کوچک کردن شخصیت او.
بسیاری از مادران تصور میکنند از آنجایی که پسران در آینده قرار است به مردانی قدرتمند و منضبط تبدیل شوند تا بتوانند اداره یک اجتماع یا خانواده را بر عهده بگیرند، باید در روشهای تربیتی آنها از اصول سرسختانه و خشن استفاده شود تا به دنبال آن، فرزندان پسران در آینده به عنوان عضوی تابع مقررات و مفید در جامعه بدل شوند.
حال آنکه این دیدگاه صحیح نیست؛ روابط والدین با فرزندان پسر و به خصوص با مادران باید رابطهای دو طرفه و صمیمانه باشد و مادر به عنوان یک دوست صمیمی و همراه همیشگی برای پسر به شمار آید. این روابط باید به قدری صمیمانه و گرم باشد تا فرزندان پسر در حضور مادران خود احساس آرامش و راحتی کرده و بتوانند به راحتی در مورد مشکلات و احتیاجات خود به اظهار نظر پرداخته و درخواست کمک و راهنمایی کنند.
علت این تاثیر پذیری شدید و وابستگی پسران به مادران خود از ویژگیهای ذاتی و درونی آنها منشا میگیرد. پسران عمدتا جاه طلب و سرسخت و مغرورتر از دختران هستند و در مواقعی که نیاز به ابراز احساسات و نشان دادن آنها داشته باشند، به شخصی نیاز دارند که به آنها محبت نشان داده و حالات و احساساتشان را درک نماید. از آنجایی که پدران معمولا قادر نیستند که این محبت را علنا و به صورت ملموسی به فرزندان خود انتقال دهند، نزدیکترین فردی که میتواند این حس را به آنها انتقال دهد مادر میباشد. به همین دلیل است که پسران اغلب تمایل بیشتری به مادران خود پیدا کرده و شدیدا تحت تاثیر برخوردها و رفتارهای آنان قرار میگیرند.
چنین پسرانی اکثرا بچههایی حرف شنو و مطیع خواهند بود و خانواده را به عنوان کانونی برای رفع اضطرابها و یافتن آرامش خود خواهند یافت. هر چه این فرزندان بزرگتر میشوند، رابطه مادر-پسری هم باید همگام با آن صمیمانه و دوستانهتر گردد و مادران نباید اجازه دهند که گذر زمان، بهانهای برای کم رنگ شدن رابطه و کاهش صمیمیت آنها شود. شناخت رفتار صحیح مادر با فرزند پسر جزئیات و مراحل متعددی دارد که کمک گرفتن از یک مشاور در این زمینه میتواند در تربیت تمام و کمال فرزند تاثیر بسزایی داشته باشد و رابطه مادر و پسر را به بهترین نحو شکل دهد.
دوری بیش از حد مادر به پسر منجر به فقدان محبت و خلا عاطفی و نزدیکی بیش از حد موجب وابستگی (اصطلاحا بچه ننه شدن) فرزند پسر میشود. پسران نیز نیاز به توجه، محبت، آموزش و تربیت دارند. به عنوان مادر باید رابطه خود را بر اساس سن او مشخص کنید، مسلما فرزند خردسال شما نیاز بیشتری به حضور و مراقبت شما دارد، با بزرگ شدن او فضای شخصی و خصوصی او از شما باید جدا شود. فراموش نکنید که او هر چقدر هم مستقل شود، رابطه شما مادام العمر است و نیازی به نگرانی درباره گسسته شدن این ارتباط وجود ندارد. دو نوع ارتباطی که مادر در مورد آن باید تمایز قائل شوند، به شرح زیر است:
تماس فیزیکی مادر با فرزند پسر در سنین پایین طبیعی و ضروری است. برای مثال تماس فیزیکی با کودک هنگام شیردهی ضروری است. اما به مرور این ارتباط کم و در نهایت قطع شده و محدود به نوازش و به آغوش گرفتن او میشود. با رسیدن به دوران نوجوانی معمولا رابطه فیزیکی به کمترین حد خودش میرسد.
برخلاف رابطه فیزیکی، ارتباط عاطفی پیوندی همیشگی است که وجود آن موجب سلامت مادر و فرزند در تمام سنین خواهد شد. ارتباط عاطفی با وابستگی و یا بها دادنهای بیمارگون مادرانه تفاوت دارد. ارتباط عاطفی سالم منجر به موفقیت و استقلال هر دو شده و آرامش روحی را برای آنها به همراه دارد.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
علت تاثیر پذیری شدید و وابستگی پسران به مادرانشان چیست؟
پسران عمدتا جاه طلب و سرسختتر از دختران هستند و در مواقعی که نیاز به ابراز احساسات داشته باشند، به شخصی نیاز دارند که به آنها محبت نشان داده و حالات و احساساتشان را درک نماید. از آنجایی که پدران معمولا این محبت را علنا نشان نمیدهند، نقش مادر بسیار پررنگ میشود. در نتیجه رفتارهای پسران تا حد زیادی تحت تاثیر رفتار مادرشان میباشد.
مادران چطور میتوانند در رفتار آینده پسران خود با همسرانشان موثر باشند؟
مادران با رفتاری که در مقابل پسرشان دارند و میزان مهر و محبتی که به آنان نشان میدهند، بستری برای ارتباطات کودک در آینده را فراهم میسازند و این آموزشها در نهایت نحوه رفتار او با همسر آینده خود را شکل میدهد.
منبع: رفتار مادر با پسر
بارداری پوچ ممکن است برای هر خانمی پیش بیاید. بارداری دورهای شیرین و پر فراز نشیبی برای مادران محسوب میشود، هر برهه از بارداری مراقبتها و توجهات زیادی را میطلبد، ممکن است مادران مراقبتها و حساسیتهای لازم را رعایت بکنند اما گاهی در سه ماهه اول بارداری، دردها و خونریزیهایی را هم داشته باشند و زمانی که به پزشک مراجعه میکنند، خبر بارداری پوچ را از پزشک بشنوند. با کسب اطلاع در مورد این نوع بارداری نگرانیهای خود را کاهش داده و اقدامات لازم را انجام دهید. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: بارداری پوچ
حتی یک اسپرم برای بارور کردن تخمک کافی است و زمانی که اسپرم وارد تخمک میشود، لقاح تشکیل میشود و سپس به پرزهای دیواره رحم میچسبد و تغذیه میکند تا بتواند تقسیم بشود و رشد بکند. بارداری پوچ زمانی اتفاق میافتد که لقاح به درستی تشکیل نشده باشد و یا به شکل تودهای از سلول خارج از کیسه حاملگی رشد بکند. برای آشنایی با علائم بارداری کلیک کنید.
زمانی اتفاق میافتد که دو اسپرم وارد یک سلول تخمک بشوند که دراین صورت DNA سلول تخم از بین میرود و لقاح فقط شامل کروموزمهای پدر است که به صورت یک تودهای از سلول خارج از کیسه جنین رشد میکند.
سلول رویان تشکیل شده هم کروموزمهای مادر را دارند و هم کروموزمهای پدر را با این حال تعداد کرومزومها بیشتر از 46 تا است و بافت جفت غیرطبیعی است، پس جنین طبیعی نمیتواند شکل بگیرد و در اوایل بارداری سقط میشود.
عامل خطر مستقیم این اختلال ناشناخته است اما تعدادی از عوامل خطر احتمالی برای بارداریپوچ در نظر گرفته شده است که عبارتند از:
بالا بدون سن مادر: زنان با تعداد مشخصی از تخمک نابالغ به دنیا میآیند و با رسیدن به بلوغ هر ماه یک تخمک بالغ میشود تا فرصت بارداری رخ بدهد و لقاح تشکیل شود، با بالا رفتن سن مادر، تخمکهای مادر در معرض اشعه و داروهای مختلفی قرار گرفته و آسیب دیده و با تشکیل لقاح تقسیم سلولی به درستی انجام نمیشود.
اشکال در تقسیم سلولی: عواملی مثل لقاح مصنوعی، کامل نبودن سیکل باروری تخمک، بودن در معرض اشعهها و پرتوها، ناهنجاریهای ساختاری رحمی و … باعث اختلال در فرآیند تقسیم سلولی میشود.
عفونتهای دوران بارداری: ممکن است مادر قبل از حاملگی دچار عفونتهای شدید مثل سرخجه، سیفلیس، کلامیدیا، تبخال تناسلی و… شده باشد که باعث آسیب رسیدن به لقاح میشود. دقت داشته باشید حتما آزمایشات قبل ازبارداری را انجام بدهید و از سلامت جسمی خود و همسرتان مطمئن باشید و بعد اقدام به بارداری بکنید. برای آشنایی بیشتر با نکات دوران بارداری کلیک کنید.
در آزمایشات بارداری مثل استفاده از تستهای حاملگی فوری و آزمایش خون، بارداریپوچ تشخیص داده نمیشود و نتیجه این تستها تنها باردار بودن را مشخص میکند. فقط از طریق سونوگرافی مشخص میشود که بارداریپوچ است یا طبیعی! برای آشنایی بیشتر با میزان اعتبار تست بارداری کلیک کنید.
اما معمولا مادر با داشتن علائمی مثل خونریزی یا لکه بینی، درد و انقباض در ناحیه شکمی، قاعدگی با خونریزی شدید و درد شدید در سینهها به پزشک مراجعه میکند و با انجام سونوگرافی بارداریپوچ تشخیص داده می شود.
درمان بارداری پوچ به این معنا نیست که لقاح تشکیل شده اصلاح بشود و بارداری ادامه بیابد، در بارداریپوچ لقاح حتما سقط خواهد شد یا به صورت طبیعی و یا با مداخلات پزشکی!
در اکثر موارد سقط خود به خودی در بارداریپوچ اتفاق میافتد. مکانیسم طبیعی بدن مادر به بارداریپوچ واکنش نشان میدهد و با ترشح هورمونهای مختلف سعی در سقط لقاح تشکیل شده دارد. این اتفاق معمولا در سه ماه اول بارداری رخ میدهد.
متخصص زنان و زایمان با توجه به شرایط پزشکی مادر روش مناسب سقط جنین را تجویز میکند. در ادامه خلاصه ای از روشهای سقط را شرح دادهایم. برای آشنایی با انواع روشهای سقط جنین کلیک کنید.
استفاده از دارو
وقتی سقط در زمان مورد انتظار رخ نداد، پزشک با تجویز دارو دیوارههای رحم را برای سقط تحریک میکند، این روش دو تا سه روز زمان میبرد و خونریزی همزمان با حالت تهوع عارض میشود. عوارض ناشی از آن شدیدتر از کورتاژ است و حتما باید تحت نظر متخصص انجام بگیرد.
جراحی و کورتاژ
زمانی که برای سقط از طریق دارو دیر شده باشد، توده سلولی بسیار رشد کرده و فقط از طریق جراحی میتوان به آن خاتمه داد. دوره نقاه این روش بین شش ماه تا یکسال طول میکشد و توصیه میشود در این مدت بارداری اتفاق نیوفتد.
شیمی درمانی
اگر توده سلولی بافت رحم را درگیر کرده باشد، بعد از عمل جراحی ممکن است لازم باشد فرد برای مدتی تحت شیمی درمانی قرار بگیرد. بعد از پایان دوره درمان بارداری مجدد امکان پذیر است.
خارج کردن رحم
اگر توده سلولی بافت رحم را درگیر کرده باشد و فرد قصد بارداری نداشته باشد یا سابقه بارداری پوچ مکرر داشته باشد میتوان رحم را خارج کرد تا شرایط مادر وخیمتر نشود و سلامتی اش حفظ شود.
از همان ابتدای تشکیل لقاح، مشخص است که بارداریپوچ است یا طبیعی، اما چند هفته طول میکشد تا مادران متوجه علائم بارداری بشوند. اینکه لقاح سالم باشد یا دچار مشکلات کروموزمی؛ مسئله ایست که خارج از دسترس و کنترل است و یک رخداد طبیعی به حساب میآید؛ از این رو بارداریپوچ قابل پیشگیری نیست.
وقتی که مادر با هر یک از روشهای ذکر شده به باردار پوچ خود خاتمه دهد و سیکل قاعدگی مجددا شروع شود، میتواند زیر نظر متخصص برای بارداری مجدد اقدام کند. فردبعد از خاتمه دادن به بارداریپوچ، باید حداقل سه دوره قاعدگی کامل را سپری بکند تا آماده برای بارداری باشد.
داشتن سابقه بارداریپوچ به این معنی نیست که مادر نمیتواند جنین سالم پرورش بدهد یا اینکه بارداریهای بعدی هم قرار است پوچ باشد، اکثر مادرانی که تجربه بارداری پوچ داشتهاند قبل و بعد از آن، بارداری موفقیت آمیز داشتهاند. داشتن تجربه بارداری پوچ تاثیری در میزان باروری ندارد.
بارداری پوچ رخداد طبیعی است که برای 50 درصد مادران اتفاق افتاده و به ندرت بیش از یکبار برای زنان بیش میآید. اگرچه بارداری پوچ، سقط و مراقبتهای بعد از آن تجربه ناخوشایندی برای زنان به حساب میآید اما به معنی وجود مشکل ژنتیکی به خصوصی در زنان یا مردان نیست و اکثر زنانی که بارداریپوچ داشتهاند موفق به داشتن بارداری طبیعی بودهاند.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: بارداری پوچ