تاثیر مواد شیمیایی در بارداری چیست؟ بسیاری از خانم ها به واسطه شغل یا شرایطی ممکن است از موادی مثل چسب، تینر، جرم گیر، وایتکس و دیگر مواد شوینده در بارداری استفاده کنند. مواد شوینده به دلیل داشتن مواد شیمیایی در ترکیب خود، میتواند خطراتی را برای سلامتی مادر و جنین در پی داشته باشد و احتمال بروز برخی ناهنجاریهای مادرزادی را افزایش دهد.
از سویی دیگر نیز نمیتوان بهداشت و پاکیزگی را نادیده گرفت. بنابراین آنچه که اهمیت دارد این است که بانوان باردار از مواد تمیزکننده به درستی استفاده کنند و یا برای انجام تمیزکاریهای منزل از اطرافیان و همسر خود کمک بگیرند.
منبع: تاثیر مواد شیمیایی در بارداری
تاثیر مواد شیمیایی در بارداری
زنان باردار باید همانند دیگر زمانها سعی میکنند مسئولیتهای خود را انجام دهند و به عبارتی نمیتوان آنها را از هر کاری منع کرد و درخواست استراحت مطلق از آنها داشت. چراکه ضمن اینکه انجام کارهای خانه بخشی از مسئولیتهای بانوان است؛ میتواند زنان باردار را از مشغولیتهای ذهنی که دارند نیز دور کند. فقط نکتهای که بانوان باردار در حین انجام کارهای خانه باید به آن توجه داشته باشند، این است که دقت بیشتری در انتخاب مواد شوینده داشته باشند.
در جواب تاثیر مواد شیمیایی در بارداری چیست میتوان گفت اغلب شویندههایی که در تمیزکاری خانه از آنها استفاده میشود، دارای گازهای سمی هستند که سلامتی مادر باردار و جنین را تهدید میکنند. به همین دلیل پزشکان استفاده از جرم گیر، گازپاککن، لوله بازکن، کفشوی، خوشبوکننده هوا، الکل و … را در دوران باردار غیرایمن میدانند.
از خطرناکترین اقداماتی که زنان باردار میتوانند انجام دهند، ترکیب دو ماده شوینده همچون وایتکس و جوهر لیمو میباشد. چراکه در اثر ترکیب این دو ماده گازی آزاد میشود که خیلی خطرناک است و دارای عوارض جبران ناپذیری برای مادر و جنین میباشد.
بنابراین توصیه میشود در دوران بارداری از مواد شوینده شیمیایی استفاده نکنید تا دچار عوارض آن نشوید. حتی اگر همسرتان برای تمیز کاری خانه از مواد شوینده استفاده میکند بهتر است شما در آن محل نباشید و در هوای سالم نفس بکشید.
همانطور که اشاره کردیم قرار گرفتن مادر باردار در برابر مواد شیمیایی، دارای عوارض بسیاری برای سلامتی او و فرزندش میباشد. در ادامه به عوارض قرار گرفتن مادر باردار در معرض مواد شیمایی پرداختهایم.
اگر مادر در معرض مواد شیمیایی قرار بگیرد، گازهای سمی از طریق تنفس وارد ریههای او میشود. تورم و التهاب ریوی مادر در تنفس و اکسیژن رسانی به جنین نیز اختلال ایجاد میکند. کمبود اکسیژن برای جنین بسیار خطر آفرین است و میتواند عوارض جبران ناپذیری را در پی داشته باشد.
در توضیحی سادهتر وقتی مادر از مواد شوینده استفاده میکند، گاز حاصل از مواد شیمیایی وارد ریههای او میشود. ممکن است در اثر ورود این گازهای سمی به ریه مادر، لحظاتی اکسیژن به او نرسد. با کم شدن اکسیژن در خون مادر، جنین نیز اکسیژن کافی دریافت نخواهد کرد.
در صورتی که اکسیژن کافی به جنین نرسد، رشد سلولهای مغز جنین دچار مشکل میشود و میتواند تاثیرات منفی بر روی رشد ذهن و هوش او داشته باشد.
زمانی که بانوان باردار از مواد شوینده استفاده میکنند بخار حاصل از آنها وارد ریههایشان میشود. بخار حاصل از مواد شوینده سبب درگیر شدن مخاط و مسیرهای تنفسیشان میگردد.
در چنین حالتی ممکن است مادر باردار علائمی همچون حالت تهوع، تنگی نفس، سرفه و … را تجربه کند. علائم جدی ناشی از مسمومیت با گاز مواد شوینده شامل خلط گلو، ناراحتیها و التهاب ریوی و تب و لرز میباشد.
بنابراین از تاثیر مواد شیمیایی در بارداری همچون جرم گیر میتوان به ایجاد حالتی مشابه به آسم در مادران باردار اشاره کرد.
برخی از شویندهها همچون مایع ظرفشویی، مشکلات تنفسی را ایجاد نمیکند اما دارای تاثیرات منفی بر روی پوست مادران باردار میباشد.
پوست دست همواره در برابر آسیب ناشی از مواد شوینده قرار دارد اما از آنجایی که پوست طی دوران بارداری حساستر و آسیبپذیرتر میشود، بیش از گذشته احتمال دارد در اثر قرار گرفتن در برابر مواد شوینده دچار آسیب شود. بنابراین توصیه میشود برای استفاده از مواد شوینده حتما از دستکش استفاده کنید.
توضیحاتی ارائه کردیم مبنی بر اینکه بهتر است بانوان باردار برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از مواد شیمایی موجود در مواد شوینده از آنها استفاده نکنند. دلیل این موضوع این است که تقریبا تمامی مواد شوینده دارای ترکیباتی میباشند که برای سلامتی مادر و جنین خطرناک هستند. در ادامه به مهمترین مواد شیمیایی موجود در این مواد شوینده اشاره کردهایم:
تریکلوزان در محصولات پاک کنندهای وجود دارد که دارای خاصیت آنتی باکتریال است. توصیه میشود در زمان خرید شویندههای خانگی و صابونها در نظر داشته باشید که حاوی این ترکیب نباشد چراکه استشمام آن به وسیله مادر سبب میشود که در یکی از غددهای درون ریز اختلال ایجاد شده و بر روی رشد جسمی کودک تاثیرات منفی داشته باشد.
برای بهبود بوی تمامی پاک کنندهها و اسپریها از ترکیبی به نام فتالات استفاده میشود. استشمام این ماده شیمیایی توسط مادر سبب تداخل هورمونهای بدن میگردد و بر اساس تحقیقات صورت گرفته شده میتواند نقایصی را در دستگاه تناسلی کودک ایجاد کند.
میتوان گفت تمام محصولات شوینده دارای پارابن هستند. هر چند ورود پارابن به بدن تقریبا کم خطر میباشد اما پس از ورود رفتاری مشابه با هورمون استروژن دارد و بهتر است در زمان بارداری استفاده نشود.
به منظور افزایش پاک کنندگی در تمیز کنندههای شیشه و اجاقگازها در آنها از ترکیبی به نام گلیکول اترها استفاده میگردد. این ماده شیمایی ضمن اینکه دارای تاثیرات منفی بر روی باروری انسان است، دارای تاثیرات سوء بر روی رشد شناختی جنین نیز میباشد.
برخی مواد شوینده که به صورت اسپری مورد استفاده قرار میگیرند، بیشتر مواد شیمیایی را وارد هوا میکنند. از مضرات این نوع از مواد شوینده این است که ذرات معلق از طریق هوا جابهجا میشوند و حتی اگر شما در اتاق دیگری باشید به شما میرسند و وارد دستگاه تنفسیتان میگردند. توصیه میشود استفاده از مواد شوینده که استفاده از آن به صورت اسپری کردن است را به حداقل برسانید.
اگر با وجود آگاهی از تاثیر مواد شیمیایی در بارداری میخواهید پاکیزگی و نظافت خانه را در دوران بارداری نیز رعایت کنید، میتوانید به جای استفاده از مواد شوینده که دارای تاثیرات منفی برای شما و جنینتان میباشد از راهکارهای زیر استفاده کنید:
نکته بسیار مهمی که لازم است در ارتباط با تاثیر مواد شیمیایی در بارداری اشاره کنیم این است که هیچ گاه دو ماده شوینده را با یکدیگر ترکیب نکنید و اگر ملزم به استفاده از مواد شوینده حاوی مواد شیمایی میباشید آنها را رقیق کنید.
اگر از آن دسته خانم هایی هستید که برای تمیزی از مواد شوینده بسیار قوی استفاده میکنند؛ بهتر است در دوران بارداری کمی از این حساسیت های خود بکاهید. سلامت شما و جنین تان بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد. پس از انواع مواد شیمیایی و شوینده دوری کنید.
به خصوص آن هایی که دارای ترکیبات صنعتی هستند. و اگر شغل شما ایجاب میکرد که از این دست مواد استفاده کنید، توصیه می کنیم در دوران بارداری تا حد امکان شرایط شغلی تان را عوض کنید. برای مثال از صاحب کار خود بخواهید که در این بازه به شما بخش های دیگر را محول کند.
طبق مطالعات مختلف تاثیر مواد شیمیایی در بارداری بر روی جنین نمایان می شود. شما بعد از زایمان و حتی گاه در سال های بعد متوجه آثار آن خواهید شد. تاثیر مواد شیمیایی در بارداری به قدری خطرناک و مهم است که متخصص برخی از آن ها را ممنوع کردهاند.
برای دریافت مشاوره در زمینه تاثیر مواد شیمیایی در بارداری میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 و یا از طریق تلفن ثابت با شماره 9099070354 جهت ارتباط با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
تنگی نفس در بارداری از جمله علائم شایع است. با اینکه این وضعیت معمولا طبیعی است، اما ممکن است تنگی نفس شما نشان دهنده وجود یک مشکل باشد. برای مثال، بیماری هایی مانند آسم، کم خونی می توانند موجب تنگی نفس در دوران بارداری بشوند. در این مقاله توضیح می دهیم که چرا تنگی نفس در دوران بارداری اتفاق می افتد و چه کاری می توانید در مورد آن انجام دهید. اگر در این زمینه مساله ای وجود دارد، حتما از خدمات مشاوره بارداری استفاده نمایید.
منبع: تنگی نفس در بارداری | علت و درمان نفس تنگی بارداری
تنگی نفس اغلب در اوایل بارداری به دلیل افزایش سطح هورمون، و همچنین نیاز به اکسیژن بیشتر رخ می دهد. البته در اواخر بارداری با رشد جنین، این تنگی نفس می تواند بیشتر شود. چرا که کودک باعث فشار بر روی دیافراگم و ریه ها می شود. حتی اگر کودک شما به اندازه ای بزرگ نباشد که به ریه هایتان فشار وارد کند، ممکن است تنگی نفس را تجربه کنید.
تقریبا در هفته های آخر بارداری، جنین در حال رشد رحم را به دیافراگم فشار می دهد و در همین حین ریه های شما نیز فشرده می شوند. همه این ها باعث می شود که شما نتوانید با هر نفسی که می کشید، هوا وارد بدن خود کنید. اما این بدان معنا نیست که اکسیژن کمتری دریافت می کنید. در همین زمان که ظرفیت ریه شما به دلیل محدودیت فیزیکی رحم کاهش می یابد، در مغز شما مرکز تنفسی توسط هورمون پروستوژن تحریک می شود تا شما مجبور شوید نفس های آهسته تر بکشید. ( پروستوژن در دوران بارداری ترشح می شود)
ممکن است زمانی که کودک به عمق لگن می رود تا برای تولد آماده شود، تنگی نفس کمتری را تجربه کنید. به این خاطر که میزان فشار روی دیافراگم و ریه ها کمتر می شود.
تنگی نفس در بارداری چیزی است که برای اکثر زنان باردار اتفاق می افتد. اما مواردی وجود دارد که اگر آن ها را رعایت کنید، می توانید سختی این وضعیت را به حداقل برسانید و راحت تر از قبل نفس بکشید. در ادامه برخی از مهم ترین آن ها را شرح داده ایم.
کودکان درونگرا رفتار و خصوصیات متفاوتی دارند که اگر والدین نتوانند رفتار مناسب با این ویژگیها را درک کنند، حتما در روند تربیتی فرزندشان دچار سختیهای زیادی خواهند شد.در اغلب موارد والدین از همان دوران طفولیت متوجه تفاوتهای شخصیتی فرزندانشان میشوند، اما ممکن است متدهای یکسانی را در ارتباط با هر کدام از آنها در نظر بگیرند. در حالی که هر کودکی با شخصیت منحصر به فرد خودش نیاز به رفتاری متفاوت دارد. بنابراین والدین علاوه بر حفظ تعادل و عدالت لازم است متوجه این تفاوتها باشند و در هر سن متناسب با آن پاسخ دهند.
منبع: کودکان درونگرا | خصوصیات کودک درون گرا
بهتر است کودکان را به گلها تشبیه کنیم. برخی از کودکان با توجه به تیپ شخصیتیای که دارند مانند قاصدک هستند. یعنی میتوانند با هر محیطی وفق پیدا کنند. برخی کودکان دیگر تیپ شخصیتیای دارند که آن را به گل ارکیده تشبیه میکنیم. گل ارکیده به روی محل رشد خود حساس است. کودکان مشابه گل ارکیده معمولا از کودکان مشابه قاصدک بهتر عمل میکنند. این عملکرد بهتر در حیطه تحصیلی و روابط بین فردی آنها نمایان میشود.
کودکان درونگرا برای اینکه قوای درونی خود را تجدید کنند تمایل دارند تا تنها باشند. رفتار این کودکان معمولا موجب نگرانی پدر و مادر در مورد سلامت آنها میشود. کودکان درونگرا دیر جوش هستند، آنها گروه دوستی محدودی دارند و در کودکی هم نهایتا با دو تا سه نفر همزمان بازی میکنند. این کودکان با خواندن و گوش دادن بهتر یاد میگیرند (برخلاف کودکان برونگرا که باید در فعالیتهای کلاسی شرکت کنند تا بهتر یاد بگیرند).
در ظاهر درونگرا بودن و خجالتی بودن شبیه به هم هستند. اما وقتی به عمق هر کدام نگاه کنیم میبینیم دو موضوع متفاوت هست. درونگراها از تنها بودن لذت میبرند. آنها وقتی زمان زیادی با دیگران میگذرانند از نظر احساسی خسته میشود. اما افراد خجالتی تمایلی به تنها بودن ندارند، از تنها بودن لذتی نمیبرند اما از برقراری ارتباط با دیگران احساس وحشت میکنند.
به این مثال توجه کنید. فرض میکنیم دو کودک درون کلاس حضور دارند. یکی از آنها درونگرا و دیگری خجالتی است. آنکودک درونگرا دوست دارد در کلاس بماند و به مطالعه کتاب بپردازد. او فکر میکند گذراندن وقت با دیگر بچهها استرس زا است. در مقابل کودک خجالتی دوست دارد وارد جمع بشود اما چون از جمع میترسد ترجیح میدهد در کلاس باقی بماند. کودکخجالتی از تنهاییاش ناراحت و درمانده است.
به بچههای خجالتی در جهت بیرون آمدن از دیوارهای امنشان میتوان کمک کرد. اما کسی که درونگرا باشد و این ویژگی بخشی از وجودش باشد را نمیتوان تغییر داد. درونگرایی یک بخش از وجود یک فرد و شخصیت اوست. درست مانند رنگ و و چشم که قابل تغییر نیستند، درونگرایی نیز قابل تغییر نیست و در نهاد فرد جا افتاده است.
درونگراها خجالتی نیستند. در واقع بسیاری از آنها توانایی اجتماعی عالیای دارند. با این وجود فرد درونگرا بعد از داشتن ارتباط زیاد با دیگران احساس خستگی میکند. او نیاز دارد مدتی را در لاک خود باشد تا باتری احساسیاش شارژ بشود.
درست است که خجالتی بودن درمان میشود اما اگر تلاش کنید فرد درونگرا را به فردی برونگرا تبدیل کنید مشکلاتی در عزت نفس او به وجود میآورید. درونگراها میتوانند راههای کنار آمدن با موقعیتهای اجتماعی گوناگون را بیاموزند، اما برای همیشه درونگرا میمانند.
اولین چیزی که در ارتباط با کودکان درونگرا باید بدانیم این است که این ویژگی بیماری نیست که قابل درمان باشد. درونگرا بودن یک تیپ شخصیتی است که از بدو تولد در فرد شکل میگیرد. در نتیجه کودک درونگرای شما به کمک نیاز ندارد. اما برای اینکه خیالتان از صحت روانی کودکتان آسوده باشد میتوانید نکاتی را رعایت کنید.
بهترین کاری که در حق فرزند خود میتوانید بکنید این است که بدانید درونگرایی یک صفت شخصیتی عادی است. این موضوع را بپذیرید که کودک شما شخصیت اجتماعی فعالی ندارد. قرار نیست خانه شما همیشه پر از مهمانهای رنگارنگ باشد. باید درک کنید که کودک شما دوستان نزدیک محدودی دارد. اگر این ویژگیهای او را بپذیرید کمتر او را به انجام کاری که دوست ندارد مجبور میکنید.
اگر بعد از یک مهمانی جشن تولد، کودکتان خواست که تنها باشد از درخواست او تعجب نکنید. همچنین اگر شما از یک مهمانی به مهمانی دیگر بروید باعث میشود کودک تان دچار استرس شود. بزرگ کردن کودکی که این ویژگی رفتاری را دارد کمی سخت است. به خصوص برای والدینی که برون گرا باشند. اما لازم است بدانید که تنها چیزی که آنها نیاز دارند درک و عشق از سوی والدینشان است.
تا به این جا متوجه شدیم که کودکان درونگرا مشکل خاصی ندارند. بلکه شخصیت آن ها به نحوی است که برخورد منحصر به فردی را میطلبد. البته درونگرایی شباهت زیادی با اختلالاتی مثل اوتیسم دارد. بنابراین با مشاهده نشانه ها باید به متخصص مراجعه کنید. متخصص کودک با بررسی های مختلف سلامت کودک را بررسی میکند. کودکان درونگرا مانند سایر گروه های سنی خود از سلامت کامل برخوردارند. اما اگر فرزندتان نیاز به آموزش ویژه داشته باشد، در طی این ارزیابی ها مشخص خواهد شد.
در صورتی که توانایی برقراری ارتباط با کودک درونگرای خود را ندارید و یا در مورد آموزش او دچار مشکل شده اید، حتما برای دریافت خدمات مشاوره کودک اقدام کنید. برای این کار کافی است با شماره های درج شده تماس بگیرید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودکان درونگرا میتوانید در هر ساعت از روز از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
آنها را به صحبت کردن، به حضور در اجتماع، به گفتن مسائل شخصی، به داشتن یک برنامه فشرده و غیره مجبور نکنید. بدانید که این ویژگی آنها یک تیپ شخصیتی عادی است و بیماری نیست که جای نگرانی داشته باشد.
سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید
تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در سراسر کشور از 8 صبح الی 12 شب حتی ایام تعطیل
سراسر کشور :9099070354
جهت مشاوره تلفنی با موبایل و رزرو وقت حضوری
تاثیر سیگار بر جنین در دوران بارداری دارای پیامدهای منفی زیادی است و میتواند خطراتی را برای سلامتی نوزاد در ابتدای تولد به دنبال داشته باشد. دود سیگار مواد شیمیایی خطرناکی همچون مونوکسید کربن، نیکوتین، قطران و چهارهزار مواد شیمیایی مضر دیگر تولید میشوند. که سبب به خطر افتادن سلامتی مادر و جنین میگردند.
به طور کلی مادران باردار برای اینکه بتوانند نوزاد سالمی را به دنیا آورند، باید مراقبتهای قبل از بارداری داشته باشند که یکی از آنها ترک سیگار و یا هرگونه مواد مخدر دیگر است. در صورتی که مادر باردار سیگار را ترک نکند در طی دوران حاملگی، سلامتی خود و فرزندش را به خطر میاندازد. درادامه به تاثیرات منفی سیگار و خطرات تهدید کننده آن میپردازیم.
منبع: تاثیر سیگار بر جنین در دوران بارداری
خانمهایی که سیگاری هستند باید قبل از اقدام به بارداری، استعمال هر گونه دخانیات را کنار بگذارند و یا حداقل از تاثیر سیگار بر جنین شان اطلاعات کافی کسب کنند. چرا که ممکن است مصرف سیگار خود مانعی برای بارداری باشد. به طور کلی میزان ناباروری در افراد سیگاری دو برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری است. تاثیر سیگار بر جنین در دوران بارداری باعث سقط جنین خواهد شد.
مصرف تاثیر سیگار بر جنین در دوران بارداری مخصوصا سه ماه اول برداری، جنین را به طور جدی به خطر میاندازد. و قبل از بارداری، ترک سیگار الویت دارد. لازم است بدانید حتی قرار گیری در معرض دود سیگار به اندازه اعتیاد به سیگار در بارداری خطرناک است و برای جنین مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد. از سویی دیگر دود سیگار از عوامل سرطانزا در انسان شناخته میشود.
همانطور که اشاره کردیم تاثیر سیگار بر جنین در دوران بارداری، دارای تاثیرات منفی بر روی مادر و جنین میباشد. در ادامه قصد داریم به تاثیرات منفی سیگار بر جنین در دوران بارداری بپردازیم.
آموزش دستشویی رفتن به کودک یکی از مراحل سخت تربیت برای بسیاری از پدر و مادرهاست. شاید بارها با این صحنه مواجه شدهاید که فرزندتان دستشویی رفتن را فراموش میکند؛ نمیتواند خودش را تا رسیدن به دستشویی نگه دارد؛ یا بارها با او برای جدا شدن از پوشک درگیر شده باشید.
اینها شرایطی هستند که میتواند آموزش دستشویی رفتن به کودک را برای بعضی از والدین تبدیل به یک کابوس کند. با همه این سختیها باید راهحلی برای شرایط پیشآمده پیدا کنید. به همین خاطر بهتر است اطلاعاتتان را راجع به این موضوع و راهکارهایی که برای آموزش دستشویی رفتن وجود دارد، بالاتر ببرید.
منبع: آموزش دستشویی رفتن به کودک
آموزش دستشویی رفتن به کودک همراه با چالش های زیادی است. برای آموزش دستشویی رفتن به کودک باید صبر کافی داشته باشید. زمانی که کودک به سنین 2 تا 3 سالگی میرسد باید آموزش دستشویی رفتن به کودک آغاز شود. نحوه آموزش بسیار حائز اهمیت است و والدین باید از روش های روانشناسانه استفاده کنند. معمولا با آموزش های صحیح کودکان به راحتی آموزش میبینند که هنگام دستشویی داشتن اعلام کنند و جای خود را خیس نکنند. روش های زیادی جهت این آموزش وجود دارد که با کمک از روانشناس کودک میتوانید بهره ببرید.
اولین چیزی که برای آموزش دستشویی رفتن به کودک باید حواستان به آن باشد سن فرزندتان است. بهطور میانگین بچهها بین 18 تا 24 ماهگی این قدرت را پیدا میکنند که بدون استفاده از پوشک دستشویی کنند؛ معمولاً دختران زودتر به این توانایی میرسند و پسران نیاز به آموزش بیشتری دارند.
یک نکته مهم را جهت آموزش دستشویی رفتن به کودک در نظر داشته باشید؛ همه کودکان در یک سن مشخص توانایی دستشویی رفتن را پیدا نمیکنند. بهتر است بیش از سن کودک به آمادگی جسمی و ذهنی آنها برای این کار توجه داشته باشید. اما سؤال اینجاست که از کجا بفهمیم فرزندمان آمادگی شروع این آموزش را دارد؟ برای این کار بهتر است به نشانههای زیر توجه داشته باشید:
زمان آموزش دستشویی رفتن به کودک در افراد مختلف متفاوت است. اما کودکان در سنین مختلف از خود علائمی نشان میدهند که زمان مناسب آموزش دستشویی رفتن را متوجه والدین میکنند. در ادامه به نشانه های کودکان اشاره کرده ایم.
آموزش دستشویی رفتن به کودک باید بر اساس برنامه ای منظم که از سوی روانشناس صورت گرفته است انجام شود. در این بخش از مقاله روش های برنامه ریزی برای آموزش دستشویی رفتن به کودک را توضیح داده ایم.
آموزش دستشویی رفتن به کودک سخت است. پس سعی کنید تا جایی که میتوانید این کار را با صبوری و آرامش پیش ببرید. بهترین راه این است که دستشویی رفتن را به رفتارهای کوچکتر تقسیم کنید و هر بار روی آموزش قسمتی از این موضوع تأکید کنید. یادتان باشد که تا وقتی کودک یک مرحله را بهخوبی یاد نگرفته سراغ مراحل دیگر آموزش نروید.
برای مثال برای آموزش دستشویی رفتن به کودک، در اولین قدم یک تشت کوچک برای کودک بخرید و از او بخواهید در طول روز زمانی روی آن بنشیند. بهتر است این کار را تبدیل به یک روال منظم کنید. مثلاً هرروز صبح وقتی فرزندتان از خواب بیدار میشود قبل از اینکه برای خوردن صبحانه بروید از او بخواهید زمانی را روی تشت بنشیند یا سعی کنید وقتی نشانههای ادرار یا مدفوع داشتن را در فرزندتان میبینید از او بپرسید که آیا میخواهد به دستشویی برود؟ با این کار شما به فرزندتان کمک میکنید تا متوجه احساسات بدنی خود بشود.
بهترین راه آموزش دستشویی رفتن به کودک این است که آنها را تشویق کنید. در هر بخشی از آموزش توالت رفتن به کودک اگر فرزندتان کارش را درست انجام میدهد، او را تشویق کنید. لازم نیست برای تشویق حتماً از هدایا استفاده کنید. تشویق شما میتواند یک آفرین ساده یا تحسین کردن او در میان اطرافیان باشد.
بچهها به داستانها و بازیها تنها بهعنوان یک سرگرمی نگاه نمیکنند. آنها مسائل بسیاری را از این طریق یاد میگیرند. به همین خاطر یکی از راهکارها برای آموزش دستشویی رفتن به کودک این است که از قصهها یا اسباببازیهایی با این محتوا برای او استفاده کنید.
برای آموزش دستشویی رفتن به کودک تهیه صندلی نیز راهکار فوق العاده ای است. کودک زمانی که صندلی مخصوص دارد بسیار مشتاق میشود که روی صندلی بنشیند. مخصوصا اگر صندلی طبق سلیقه او خریداری شده باشد. با کمک صندلی مخصوص آموزش ارتباطات اولیه کودک با توالت رفتن شکل میگیرد.
زمانی که برای آموزش دستشویی رفتن به کودک اقدام میکنید. بهتر است دمای مناسبی را برای باز گذاشتن پوشک انتخاب کنید. با این کار کودک نیاز به توالت رفتن را به زبان میآورد.
اگر برای آموزش دستشویی رفتن به کودک اقدام کرده اید، زمان های مشخصی کودک را به توالت ببرید. کودک به تدریج به این ساعت ها عادت خواهد کرد و راس ساعت نیاز به توالت پیدا میکند.
آموزش دستشویی رفتن به کودک باید با صبر و حوصله والیدن همراه باشد. نحوه برخورد والدین در این آموزش بسیار حائز اهمیت است. در ادامه نحوه برخورد والدین را توضیح داده ایم.