خونریزی بعد از زایمان امری طبیعی است. اما اگر میزان خونریزی بیشتر از مقدار نرمال باشد، به آن خونریزی بعد از زایمان (PPH) یا در اصطلاح پزشکی لوشیا میگویند. اگر خونریزیبعد اززایمان درماننشود، منجر به افت فشارخون و کاهش خونرسانی به ارگانهاشده و در نهایت شوک و مرگ ایجاد میکند. بنابراین حتما باید با علائم غیر طبیعی آشنا باشید تا بتوانید در صورت نیاز به اورژانس مراجعه نمایید. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: خونریزی بعد از زایمان | قطع نشدن خون ریزی بعد از زایمان
به خون ریزی بیشتر از ۵۰۰cc پس از زایمان طبیعی و خونریزی بیشتر از ۱۰۰۰cc پس از سزارین، خونریزی بعداززایمان گفته میشود. آن را به دو دسته خونریزیزودرس و خونریزیدیررس تقسیم میکنند.
خونریزیبعداززایمان از عوارض نادر ولی خطرناک زایمان به شمار میرود و پس از اختلال پرفشاری خون و آمبولی، از مهمترین علل مرگ مادران باردار است.
ترشحات خارجشده شامل خون، گلبولهای سفید خونی و قسمتهایی از لایه داخلی رحم است. خونریزیبعد اززایمان ممکن است ناگهانی یا به تدریج مانند خونریزیقاعدگی باشد.
همچنین رنگ خونریزی ابتدا قرمز، سپس رنگ صورتی و در آخر به رنگ سفید یا زرد میباشد. رنگ سفید نشانه خروج گلبولهای سفید است.
برای آشنایی با سایر عوارض بعد زایمان کلیک کنید.
خونریزیزودرس: طی ۲۴ ساعت اول پس از زایمان رخ میدهد. آتونی رحم، صدمه به واژن مانند پارگی آن، عفونت رحم، اختلالات انعقادی و… از علل خونریزی زودرس بعد از زایمان محسوب میشوند.
خونریزیدیررس: بعد از ۲۴ ساعت تا ۶ هفته اول پس از زایمان رخ میدهد. شایعترین علت بروز آن باقی ماندن تکههایی از جفت در رحم است و سایر علل آن میتواند عفونت یا اختلالات انعقادی باشد.
زایمانهای متعدد، بارداری چندقلویی، بزرگ بودن جنین و طولانی شدن فرایند زایمان نیز میتواند خونریزیبعداز زایمان ایجاد کند.
برای آشنایی با مراقبت های انواع زایمان کلیک کنید.
خونریزی بعداززایمان ممکن است با تب بالا ۳۸ درجه به مدت چند روز همراه باشد. تب بالا منجر به کاهش آب بدن مادرشده و خستگی، ضعف و بیحالی را برای وی دربردارد.
توجه داشته باشید اگر خونریزیشما کاهش نیافته یا قطع نشود از علائم خونریزیبعد اززایمان به شمار میرود.
از دستدادن خون موجب کاهش فشارخون فرد میشود. کاهش بیش از حد فشارخون میتواند منجر به بروز شوک شود.
تب و لرز، گیجی و خوابآلودگی، بالارفتن ضربان قلب به طوری که قلب در هر دقیقه بیشتر از ۱۰۰ ضربه تولیدکند، تاریدید و برخی علائم وابسته به شوک از دیگر علائم خونریزیبعد اززایمان هستند.
انقباض رحم پس از زایمان ادامه داشته که باعث خروج خون از بدن فرد میشود. از طرفی ممکناست در جریان زایمان داروهای اکسیتوسین و پیتوسین به خانم باردار تزریق شده باشد. این داروها به انقباض رحم کمکمیکنند و تداوم خونریزیبعداززایمان را به دنبال دارند.
یکی دیگر از علل خونریزیبعد اززایمان، شیردهی است. اکسیتوسین یکی از هورمونهایی است که در دوران شیردهی به طور طبیعی در بدن ترشح میشود.
اکسیتوسین علاوه بر کمک به ترشح شیر در مادران بر انقباض رحم نیز تاثیر میگذارد و باعث خروج خون از واژن میشود.
نژاد در خونریزیبعد اززایمان تاثیرگذار است. متخصصان متوجهشدند که خونریزیدر زنان آسیایی و اسپانیایی بیشتر از سایر زنان دیده میشود.
سابقه قبلی خونریزی بعد از زایمان میتواند منجر به تشدید خونریزیدر زایمان فعلی شود.
شایعترین و مهمترین علت خونریزی پس از زایمان “آتونی رحم” است. آتونی رحم یعنی انقباضات رحمی به خوبی انجام نگرفته و در نهایت میتواند خونریزی بعد از زایمان شدیدی را ایجاد کند.
عوامل دیگری مانند چندقلویی، زایمانهای زیاد، ماکروزومی و درشت بودن اندازه جنین، طولکشیدن مراحل زایمان و شروع زودهنگام ورزش میتوانداز دلایل خونریزی بعد از زایمان باشد.
احتمال بروز عفونتها دوره نفاس در زنانی که دچار خونریزی بعد از زایمان هستند، بیشتر است.
خونریزی بعد از زایمان میتواند منجر به کمخونی در زنان شود. درمان خونریزی بعد از زایمان در کسانی که سابقه کمخونی دارند، حیاتیتر و مهمتر است.
ممکن است به دلیل از دست رفتن خون به تزریق خون نیاز باشد. در جریان تزریق خون ممکناست مشکلاتی از قبیل تزریق خون اشتباه، انتقال عفونت از طریق خون تزریقی دیده شود. البته احتمال آن بسیار نادر است.
همانطور که گفتهشد خونریزی باعث افت فشارخون میشود. از طرفی افت فشارخون نیز منجر به صدمه دیدن اندامها و ارگانها به ویژه کلیه میگردد.
اگر برای درمان خونریزی بعد از زایمان، هیسترکتومی و برداشتن رحم انجام شود، باعث نازایی میشود.
در زنان تازه فارغشده اگر افت فشارخون به مغز آسیببزند و بخشی از آن را از کاربیندازد، به آن سندرم شیهان گفته میشود. و از عوارض خونریزی بعد از زایمان به شمار میرود.
ابتدا علائم حیاتی مادر بررسیشده و پس از اندازهگیری میزان خونریزی، در صورت لزوم تزریق خون انجام میشود.
اگر علت خونریزی، آتونی رحم باشد، چون رحم نمیتواند به خوبی منقبض شود تا تکهها باقیمانده جفت را خارج کند؛ از اکسیتوسین استفاده میشود تا به انقباض رحم کمک کند. همچنین برای کمک به خروج ترشحات ماساژ رحم نیز توصیه میشود.
یکی دیگر از روشها درمانی انجام هیسترکتومی یا همان برداشتن رحم است.
برای دریافت مشاوره در زمینه خونریزی بعد از زایمان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: خونریزی بعد از زایمان | قطع نشدن خون ریزی بعد از زایمان
تنها ماندن کودک در چه سنی درست است؟ راهکارهای مناسب برای تنها گذاشتن کودک چیست؟ آیا کودک من توانایی تنها ماندن در خانه را دارد؟ والدین با پرسیدن این سوالات بدنبال راهکاری درست و مناسب برای آسیب نرسیدن به روان و جسم کودک خود هستند. اما کودکان زیادی از اختلالاتی مثل فوبی و اضطراب رنج میبرند. بنابراین تنها ماندن در خانه توصیه نمیشود. بهترین راهکار و راه حل ارتباط با روانشناس کودک است که شما را هدایت و راهنمایی کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه از مشاوره کودک کمک بگیرید.
منبع: تنها ماندن کودک | عوارض تنها ماندن کودک در خانه
سوالی که برای اکثر والدین پیش میآید سن تنها ماندنکودکشان است. اختلاف نظرهایی بین متخصصان وجود دارد که برخی 8 سالگی و برخی 10 تا 12 سالگی را توصیه میکنند. اما نظر تمام متخصصان بر این است که کودک را تا قبل از 8 سالگی تنها نگذارید.
قبل از 7 سالگی: به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی کودک را تنها نگذارید. تنها گذاشتن در خانه، ماشین، حیاط خانه و زمین بازی هرگز صورت نگیرد.
از 8 تا 10 سالگی: تا قبل از تاریک شدن هوا کودک را نهایتا تا 1 ساعت تنها بگذارید.
از 11 تا 12 سالگی: همچنان تا قبل از تاریکی هوا به مدت 3 ساعت توانایی تنها ماندن دارد.
از13 تا 15 سالگی: در طول شب خیر اما بدون نظارت میتواند تنها بماند.
از 16 تا 17 سالگی: طبق نظر والدین تا هر زمان و هر ساعتی از شبانه روز میتواند تنها بماند.
برای آشنایی با انواع اشتباهات تربیتی والدین کلیک کنید.
زمانی که کودک شما توانایی تنها ماندن در خانه را دارد باید به توصیه های زیر عمل کنید.
تنها ماندن کودک در سنین پایین که هنوز توانایی و آمادگی تنها بودن را ندارد، شاید خطرات جسمی و روانی را به همراه داشته باشد.
کودکان خردسالی که آمادگی تنها ماندن ندارند امکان دارد در معرض خطرات جسمانی قرار بگیرند. و زمانی که با مشکل و خطری مواجه شود، طرز رفتار درست را نمیداند. وسایلی مانند گاز، برق گرفتگی، پریز برق، وسایل برقی در خانه و یا وسایل آتش زا در دسترس کودک قرار دارند و خطرناک هستند.
کودکانی که در سنین پایین تنها میمانند، آسیب های روانی را تجربه خواهند کرد. که این آسیب ها عبارتند از؛
جدا از در نظرگرفتن سن کودک باید یک سری از مهارت ها و اختلالاتی که کودکدارد، در نظر گرفته شود. کودکان زیر توانایی تنها ماندن در خانه را ندارند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه علائم و راه های درمان استرس در کودکان کلیک کنید.
به این نکته توجه کنید که هیچ کودکی مشابه با دیگری نیست. برخی از اختلالت در کودکان مانع از تنها ماندن آنها میشود. اما زمانی که والدین با بررسی توانایی های کودک تصمیم به تنها ماندن او داشتند امکانات زیر را فراهم کنند.
برای آشنایی با بهترین روش های تربیت کودک کلیک کنید.
در ادامه به راهکارهایی برای امنیت کودک در صورت تنها ماندن اشاره کرده ایم.
برخی از کودکان اختلال اضطراب جدایی دارند. یعنی به شدت به والدین خود وابسته و دلبسته هستند. این کودکان در صورت نبود والدین به شدت دچار استرس، اضطراب، و ترس شدید خواهند شد. برای این کودکان تنها ماندن در خانه بدون آمادگی و توانایی تجربه فوق العاده تلخی را برجای خواهد گذاشت. تنها ماندن در کودکان مبتلا به اضطراب جدایی آسیب های روانی جدی تری به دنبال دارد. بهتر است برای کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی از روانشناس متخصص کمک بگیرید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اختلال اضطراب جدایی کلیک کنید.
تنها ماندن کودک در خانه یا محیط های دیگر به مرور زمان رخ خواهد داد. اما کودکان استثنایی نیز وجود دارند که تنها گذاشتن آنها درست نیست. والدین با کمک روانشناس توانایی های کودک خود را میسنجند و با توصیه های روانشناس روند تنها ماندن کودک طی خواهد شد. مرکز مشاوره نی نی مایند به صورت تلفنی و حضوری به شما عزیزان خدمات ارائه میدهد. برای کسب اطلاعات بیشتر روی لینک هایی زیر کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه تنها ماندن کودک میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
اکثر پدرومادرها به دنبال کشف استعداد کودکان خود هستند تا بتوانند زمینه را برای شکوفا شدن آن فراهم نمایند. چرا که مسیر موفقیت وقتی مطابق با توانایی و استعداد بچهها باشد، مسلما نتیجه بهتری خواهد داشت. شاید با خود بگویید فرزندم هنوز آنقدر درکی ندارد که بتوان آینده او را پیش بینی کرد و هنوز چیزی برای بررسی وجود ندارد. اما باید گفت هر کودکی تواناییهای بالقوهای دارد که اگر جهتدهی شود، به اوج خود خواهد رسید. متخصصان با بررسیهای مختلف میتوانند به کشف این تواناییها کمک کنند. برای بررسی بیشتر مشاوره کودک دریافت نمایید.
منبع: کشف استعداد کودکان
استعداد یک پدیده ذاتی است و همه با یکسری تواناییهای بالقوه به دنیا میآیند، اما لزوما همه انسانها از توانمندیهای منحصر به فرد خود آگاه نمیشوند. در حقیقت شکوفا شدن استعدادها اتفاقی است که از تعامل فاکتورهای زیستی و محیطی پدید میآید. در ابتدا باید به طور زیستی یکسری از قابلیتها را به ارث برد و سپس باید در محیطی قرار گرفت که زمینه پرورش این قابلیتها فراهم شود.
بهترین زمان برای فراهم شدن بستر مناسب جهت پرورش استعدادها دوران کودکی است. از همین رو والدین در این دوران باید توانمندیهای خاص فرزند خود را بهتر بشناسند و آنها را در مسیری قرار دهند که احتمال موفقیت بیش از همه امکانپذیر است. برای آشنایی با بهترین سن استعدادیابی کودکان کلیک کنید.
اگر به دنبال این هستید که استعدادهای نهفته فرزندتان را پیدا کنید کمک گرفتن از برخی راهکارهای روانشناسی راهگشا خواهد بود. در ادامه به چند مورد از مهمترین آنها اشاره کردهایم.
یکی از روشهای بسیار موثر در کشف استعداد کودکان این است که به او حق انتخاب بدهید و ببینید به طور ذاتی بیشتر به سمت چه فعالیتهایی کشیده می شود. خیلی مهمه که در دوران کودکی کمترین سوگیری در هدایت فرزندتان داشته باشید. اجازه دهید کودک براساس استعدادهای نهفته خودش هدایت شود. برای این کار باید تا حد زیادی به رفتارهای فرزندتان دقت داشته باشید و ترجیحات رفتاری او را به درستی دریابید.
تلاش کنید در طی مشاهدات روزمرهای که از فرزندتان دارید، ببینید بیشتر به چه چیزهایی علاقه نشان میدهد. برای مثال اگر دائما ازتون میخواهد برایش کتاب بخوانید، از حفظ کردن اشعار لذت میبرد و نسبت به سنش از دایره لغات گستردهای استفاده میکند، احتمالا از نظر کلامی هوش بالایی دارد. همچنین علاقه به درست کردن پازل، تبحر بالا در خانه سازی و کار با لگوها از هوش فضایی و بصری بالا حکایت دارد.
در نتیجه میتوانید به بازیها و علاقه مندیهای فرزند خود دقت کرده و از آنها به عنوان یک راهنمای مهم در کشف استعدادش کمک بگیرید. در میان گذاشتن این موارد با یک روانشناس متخصص در حیطه کودک میتواند اطلاعات بسیار بیشتری در مورد ظرفیتهای ذهنی کودک در اختیار شما قرار دهد.
برخی از پدرومادرها دوست دارند فرزندشان همیشه بهترین باشد. همین مسئله باعث میشود که هرگز انتظار شکست و اشتباه نداشته باشند. در نتیجه تلاش میکنند آنچه به نظر خودشان بهتر است را برای کودک انتخاب کرده و او را در مسیرهای از پیش تعیین شدهای قرار دهند. این کار یکی از برگترین اشتباهاتی است که استعدادهای فرزندتان را خفه میکند. در نتیجه بپذیرید که فرزندتان همانند همه انسانها هرگز کامل نیست. او نیاز دارد که از طریق آزمون و خطا در سنین کودکی و نوجوانی به مرور هویت دلخواه خود را پیدا کند و زمینهای برای کشف و بروز استعدادهای خود بیابد.
برخی از کودکان جدل از آموزشهایی که دریافت میکند از همان ابتدا هوش اجتماعی بالاتری از خود نشان میدهند. در همین راستا میتوانند احساسات دیگران را به خوبی درک کرده و با آنها همدلی نمایند. کسانی که هوش اجتماعی بالایی دارند، معمولا قادرند روابط اجتماعی گستردهتری برقرار کنند و در کارهای گروهی عملکرد بالاتری داشته باشند. از همین رو اگر میخواهید فرزندتان را به سمت فعالیتهای اجتماعی سوق بدهید باید مهارتها و توانمندیهای او در این زمینه را لحاظ نمایید.
تستهای هوش یکی از ابزارهای بسیار مفیدی هستند که در مورد توانمندیهای گوناگون کودک اطلاعات بسیار مفیدی ارائه میکنند. با این حال توجه داشته باشید که تفسیر این تستها حتما باید توسط متخصصین صورت بگیرد. برای آشنایی با انواع هوش کودک کلیک کنید.
روانشناسان بالینی از جمله متخصصینی هستند که در زمینه برگزاری آزمونهای روانی آموزش دیدهاند. در نتیجه یکی از راههای بسیار مطمئن برای کشف استعداد کودکان این است که به مراکز روانشناختی معتبر مراجعه کرده و از یک روانشناس بخواهید از فرزندتان تستهای مربوطه را بگیرد.
متخصصان برای پیدا کردن انواعهوش تست های مختلفی میگیرند و در صورت نیاز به صورت اختصاصی برای استعدادیابی موسیقی و استعدادیابی ورزشی میتوانید کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کشف استعداد کودکان میتوانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، روانشناسان متخصص در حیطه کودک و نوجوان با انجام مصاحبه روانشناختی و گرفتن تست هوش میتوانند در کشف استعداد کودکان سهم بسزایی داشته باشند.
منبع: کشف استعداد کودکان
حریم خصوصی کودک از جمله موضوعات مهمی است که باید در تربیت فرزندتان به آن توجه کنید. همه ما در کنار زندگی اجتماعیمان نیاز داریم که فضایی هم برای خودمان داشته باشیم؛ و زمانهایی را در آن بگذرانیم. شاید باورتان نشود اما حتی کودک شما نیز به این حریم نیاز دارد. روانشناسان معتقدند که فرزند شما میبایست از همان سنین پایین با مفهوم حریم خصوصی آشنا شود. شما با استفاده از راههایی مثل اختصاصدادن فضای شخصی به کودک و همینطور اجازهگرفتن از او وقتی که میخواهید وارد این حریم بشوید فرزندتان را با این مفهوم آشنا خواهید کرد. اما برای بسیاری از پدر و مادرها این نگرانی پیش میآید که شاید فرزندشان قدرت مراقبتکردن از خودش را نداشته باشد؛ و بدون کنترل و نظارت آنها آسیب ببیند. در ادامه راههای آموزش صحیح حریم خصوصی و همینطور کنترل فرزندان را شرح دادهایم. برای کسب اطلاعات بیشتر برای مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: حریم خصوصی کودک | آموزش حریم شخصی به کودکان
حریم شخصی یکی از اساسیترین نیازهای هرکدام از ما است. همه ما دوست داریم در کنار روابط اجتماعی که با دیگران داریم ساعتهایی را هم برای تنهاییمان داشته باشیم. در حقیقت هرکدام از ما میخواهیم بخشهایی از زندگی و وجودمان را فقط برای خودمان نگه داریم و دیگران را به آن راه ندهیم. به این فضایی که هرکدام از ما برای خودمان در نظرداریم حریم شخصی گفته میشود.
یکی از سؤالاتی که راجع به حریم شخصی مطرح میشود این است که از چه سنی باید این مرز و محدوده را برای یک نفر در نظر گرفت؟ روانشناسان معتقدند که فرزند شما از همان سنین کودکی به این فضا نیاز دارد؛ و شما میبایست در تربیت او به این نکته توجه داشته باشید. در حقیقت حریم شخصی موضوعی نیست که بگوییم از یک سن مشخص به بعد باید آن را به فرزندتان بدهید. بلکه در طول سالهای کودکی باید بهتدریج او را با این مفهوم آشنا کنید. طبیعتاً هرچه سن کودک پایینتر باشد آنها نیاز کمتری به این حریم دارند و بهتدریج با بالارفتن سن آنها میبایست فضایی که برایشان در نظر میگیرید بیشتر بشود. برای آشنایی با اصول تربیت کودک کلیک کنید.
چرا باید حریم شخصی را برای کودکان در نظر گرفت؟ یکی از مهمترین دلایل این کار این است که درنظرگرفتن حریم خصوصی احساس استقلال و اعتمادبهنفس را در فرزند شما ایجاد میکند. با این کار کودک شما خودش را بهعنوان یک انسان مستقل میشناسد؛ و در نتیجه وابستگیهای او به دیگران کمتر خواهد شد. علاوه بر این داشتن یک فضای امن و خصوصی از جمله نیازهای روانی همه ما است. داشتن این حریم به ما کمک میکند تا احساس امنیت و آرامش روانی داشته باشیم. و در نتیجه سلامت روان فرد بالاتر خواهد رفت.
یکی دیگر از دلایل اهمیت حریم شخصی کودک این است که شما با این کار به وی یاد میدهید که این حریم را برای دیگران نیز در نظر بگیرد. رعایت حد و مرزها در ارتباط با دیگران یکی از مهمترین قوانین ارتباطات اجتماعی است. اگر فرزند شما این موضوع را یاد نگرفته باشد طبیعتاً در روابط خود با دیگران دچار مشکل خواهد شد.
قبل از اینکه به دنبال راهی برای اختصاصدادن حریم شخصی به کودک باشید یک نکته مهم را در نظر بگیرید. آن هم این است که یک رابطه سالم و مناسب با فرزند خود بسازید. کودکان و نوجوانان بهخصوص در سنین پایینتر توانایی تصمیمگیری صحیح برای شرایط مختلف را ندارند. به همین خاطر شما میبایست در کنار این که حریم شخصی فرزندتان را حفظ میکنید از تصمیمها و شرایط زندگی او اطلاع داشته باشید.
نکته مهم این است که راه صحیح آگاهی از این موضوع نقض حریم خصوصی کودک با کارهایی مثل جستوجو در کیف و وسایل او نیست. برای این کار ارتباط بهتری با فرزندتان برقرار کنید. سعی کنید فضای دوستانهای ایجاد کنید که او احساس امنیت داشته باشد و همه چیز را با شما در میان بگذارد. برای مثال از رفتارهای تند و پرخاشگری نسبت به کودک خودداری کنید. فرزند شما میبایست اعتماد داشته باشد که تحت هر شرایطی شما او را دوست دارید و میتواند روی کمک شما حساب کند.
یک راهکار ساده برای آموزش حریم خصوصی به کودک این است که این فضا را برای او در نظر بگیرید. برای مثال یک اتاق شخصی برای فرزندتان آماده کنید. یک کمد شخصی به او اختصاص بدهید. یا اگر امکان این شرایط را ندارید گوشهای از خانه یا یک طبقه از کمد خود را برای او در نظر بگیرید.
اینکه شما یک حریم شخصی برای فرزندتان درست کنید همه ماجرا نیست. بلکه قدم اصلی این است که شما به این حریم احترام بگذارید. برای مثال وقتی میخواهید وارد اتاق کودک بشوید حتماً در بزنید. یا وقتی میخواهید به وسایلی که برای فرزندتان هستند دست بزنید از او اجازه بگیرید. با این کار شما به کودک میفهمانید که بعضی چیزها متعلق به او هستند؛ و به همین نسبت او نیز میبایست به حریم دیگران احترام بگذارد.
اولین و اصلیترین الگو برای همه کودکان پدر و مادرها هستند. پس اگر میخواهید فرزندتان با مفهوم حریم شخصی آشنا بشود در اولین قدم رفتار خودتان را کنترل کنید. شما تا چه حد به حریم شخصی دیگران احترام میگذارید؟ سعی کنید در ارتباط خود با کودک، سایر فرزندانتان و همینطور همه کسانی که با آنها در ارتباط هستید این حریم را رعایت کنید. برای مثال از دخالت بیمورد در کارهای دیگران یا پرسیدن سؤالهای شخصی خودداری کنید. بعضی از ما رعایتنکردن حریم شخصی و نداشتن حدومرز با دیگران را نشانه صمیمیت و محبت میدانیم. یادتان باشد که این یک تفکر بسیار اشتباه است. پس در درجه اول این باور را از زندگی خودتان حذف کنید؛ و در مرحله دوم از ایجاد چنین تصوری در کودک خودداری کنید.
یک بخش مهم از آموزش حریم شخصی به کودک این است که به او آموزش دهید این موضوع را در ارتباطهایش با دیگران رعایت کند. آموزش مفاهیمی مثل رازداری به کودک از جمله کارهایی است که در این زمینه باید انجام بدهید. با این روش فرزندتان یاد میگیرد که حریم و مسائل شخصی دیگران را نباید برای همه توضیح بدهد. بهعلاوه اگر فرزندتان سؤالی از کسی میکند که درست نیست با آرامش برایش توضیح دهید که نباید در بعضی از مسائل دیگران کنجکاوی کند.
برای جلوگیری از بروز مشکلات حتما مقاله اشتباهات تربیتی والدین را بخوانید.
گاهی اوقات ما در رابطه با حریم شخصی کودک درگیر سؤالهای مهمی میشویم. برای مثال ممکن است نگران این باشید که چطور میتوان در کنار رعایت حریم خصوصی رفتار کودک را نیز تحت کنترل داشت. یا شاید در آموزش این مفهوم به فرزندتان دچار مشکل شده باشید. در چنین شرایطی بهتر است از یک مشاور کودک کمک بگیرید. مشاورین با توجه به شناختی که از نیازهای روانی کودک و اصول تربیتی دارند میتوانند بهخوبی در این زمینه به شما کمک کنند.
برای دریافت مشاوره در زمینه حریم خصوصی کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
آموزش این موضوع سن خاصی ندارد. شما میبایست از همان ابتدا با رعایت نکاتی مثل عوضنکردن لباس کودک در مقابل جمع حفظ حریم شخصی را به کودک یاد بدهید. به میزانی که فرزندتان بزرگتر میشود دایره حریم شخصی او نیز بزرگتر خواهد شد و شما مفاهیم مختلفی را در آن قرار میدهید.
کاهش وزن کودک میتواند یک مسئله نگرانکننده برای بعضی از والدین باشد. این نگرانی بهخصوص زمانی اتفاق میافتد که کودک وضعیت خوردوخوراک مناسبی داشته باشد. اما بهتر است خودتان را خیلی هم نگران این ماجرا نکنید. شاید بهتر باشد بدانید نوسانات وزن در بسیاری از کودکان اتفاق میافتد؛ و این تنها فرزند شما نیست که در بخشی از سن خود دچار کاهش وزن شده است. بااینحال این اصلاً به معنای آن نیست که کاهش وزن فرزندتان را نادیده بگیرید. کاهش وزن بسیاری از مواقع نیز میتواند نشانه یک مشکل جدیتر باشد. پس اگر درگیر این مشکل شدهاید بهترین راه این است که آرامش خود را حفظ کرده و راجع به آن از یک متخصص کمک بگیرید.
منبع: کاهش وزن کودک
کاهش وزن کودک همیشه به معنای وجود مشکل نیست. بالارفتن میزان فعالیت در کودک و همینطور افزایش قد از جمله موضوعاتی هستند که باعث میشوند فرزند شما بهتدریج لاغرتر از قبل شود. بهطورکلی شما نمیتوانید برایناساس و با مقایسه فرزندتان نسبت به سالهای قبل خود بگویید که او اکنون لاغرتر شده است. برای یک نتیجهگیری صحیح شما میبایست از یک متخصص بخواهید وزن کودک و همینطور شاخص توده بدنی (BMI) او را محاسبه کند. سپس این اندازهها در فرزند شما با منحنی رشد نرمال در تمامی کودکان همسن فرزندتان مقایسه میشود؛ و متخصص به شما میگوید که آیا این کاهش وزن در فرزند شما طبیعی بوده و یا میبایست به دنبال دلیل جدیتری بگردید.
وزن کودک تحتتأثیر عوامل ژنتیکی و محیطی مختلفی قرار دارد. ازاینجهت بسیاری از کودکان از همان دوران تولد با وزن کمتری به دنیا میِآیند و بهاصطلاح استعداد چاقی ندارند. علاوه بر این عامل دیگری که میتواند بر کاهش وزن کودک در هنگام تولد تأثیر بگذارد وضعیت تغذیه و ویتامینهای مادر در زمان بارداری است. زایمان زودرس و بهدنیاآمدن کودک چندقلو هم از عوامل دیگر کاهش وزن در هنگام تولد هستند.
نوزادان به طور طبیعی پس از بهدنیاآمدن ممکن است در چند روز اول کمی کاهش وزن داشته باشند. به طور میانگین ۱۰ درصد از وزن کودکان بلافاصله پس از تولد کاهش پیدا میکند؛ و این یک مسئله طبیعی محسوب میشود.
در هنگام شیرخوارگی علل متعدی بر کاهش وزن کودک اثر میگذارد. طبیعتاً اولین عامل، وضعیت تغذیه کودک است. هر مقدار که کودک تغذیه بیشتری دریافت کند افزایش وزن بیشتری خواهد داشت. نکتهای که باید به آن توجه شود ظرفیت بیولوژی کودک است، به صورتی که برخی کودکان علیرغم دریافت تغذیه کامل به طور ژنتیکی نسبت به همسالانشان لاغرتر هستند. ابتلا به بیماری، تعداد دفعات شیردهی، اختلالات ژنتیکی و برنامه غذایی نامناسب از جمله علل دیگر کاهش وزن کودک در دوران شیرخوارگی هستند.
هر چه کودک در سالهای اولیه رشدش قرار داشته باشد روند رشد سریعتر انجام میگیرد. در نتیجه کودک از دوسالگی به بعد به دلیل رشد اندامهای جسمانی و قد لاغرتر به نظر میرسد؛ و کاهش وزن در این دوران طبیعی میباشد. در این دوران اولویت رشد با قد کودک است. بااینحال علل لاغر شدن کودک در این دوران میتواند به دلیل عدم مصرف مواد مغذی، خوردن مایعات و نوشیدنیهای بیش از حد و فعالیت بدنی زیاد میباشد. در واقع در ارتباط با بیاشتهایی و کاهش وزن کودک باید مجموع عوامل زیستی – روانی- اجتماعی را در نظر گرفت.
در برخی موارد کاهش وزن کودک باتوجهبه مرحله رشدی که در آن قرار دارد طبیعی است. اما مواردی وجود دارد که لاغر شدن کودک نشانه یک مشکل پزشکی است. به همین خاطر همانطور که گفتیم بهتر است خیلی هم نسبت به کاهش وزن بیتوجه نباشید. بهخصوص وقتی این کاهش وزن ناگهانی اتفاق میافتد بهتر است راجع به این مسئله از یک متخصص کمک بگیرید. از جمله علل جسمانی کاهش وزن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
بیماریهای روحی نیز تأثیر بسیاری در سلامت جسمانی فرزند شما خواهند داشت. برای مثال مشکلاتی مانند افسردگی و اضطراب به طور طبیعی روی اشتها و تغذیه فرزند شما تأثیر میگذارند. همین موضوع باعث خواهد شد که فرزندتان تا حدودی سلامت خود را از دست بدهد و همچنین شما نشانههای کاهش وزن را در او خواهید دید. به همین خاطر اگر میبینید که این روزها فرزند شما کم غذا شده و وزن خود را از دست میدهد در کنار مسائل جسمی شرایط روحی او را نیز مورد بررسی قرار دهید. آزار و اذیت در محیط مدرسه، ترس و اضطراب و بسیاری از مشکلات دیگر که شاید از نظر شما ساده بیایند میتواند باعث ناراحتی فرزند شما شده باشد.
برای اینکه بتوان از کاهش وزن کودک جلوگیری کرد راهکارهای مختلفی وجود دارد. در ابتدا باید توجه داشت لاغر بودن کودک به معنی ناسالم بودن او نیست، در نتیجه اولین گام محاسبه شاخص توده بدنی کودک است. بااینحال میتوان با روشهای مختلفی وزن کودک را بیشتر کرد که سادهترین آنها دستکاریکردن رژیم غذایی کودک است. با قراردادن چربیهای سالم، فیبر، مایعات فراوان، میوه و سبزیجات، و مواد مغذی در برنامه غذایی کودک میتوان وزن او را به ایدهآل نزدیک کرد. مواد غذایی سرشار از کربوهیدرات مانند برنج، ماکارونی و نان هم میتوانند به افزایش وزن کوک کمک کنند. بااینحال ممکن است شما از این طریق به شکل دیگری به فرزندتان آسیب بزنید. برای مثال همانطور که میدانید اولین ضرر تغذیه غیراصولی چاق شدن کودک است. به همین خاطر بهترین راه برای این که وزن فرزندتان را به حالت ایدهآل برگردانید این است که از یک مشاور تغذیه در این زمینه کمک بگیرید.
عادتهای غذایی ناصحیح و همانطور که گفتیم مشکلات روحی از مهمترین دلایل کاهش وزن کودک هستند. در چنین شرایطی کمکگرفتن از مشاورین روانشناسی نیز میتواند مفید باشد. روانشناس کودک باتوجهبه تخصص و تجربهای که دارد و از طریق روشهایی مثل بازیدرمانی به فرزند شما کمک میکند تا اضطرابها و نگرانیهایش را پیدا کرده و سپس برای برطرفکردن آنها راهکارهایی را به شما آموزش خواهد داد. بهعلاوه شما میتوانید راجع به تغییر عادتهای غذایی فرزندتان نیز با این مشاورین صحبت کنید.
برای آگاهی از وزن ایدهآل کودک باید شاخص توده بدنی او را محاسبه کنید و این مقدار باتوجهبه وضعیت رشد و سن کودک متفاوت است. بهتر است این کار را زیر نظر یک متخصص انجام دهید تا او ویژگیهای فرزند شما را با منحنی طبیعی مربوط به سن کودک مقایسه کند.
منبع: کاهش وزن کودک